baroni

See also: Baroni

Danish

Etymology

From French baronnie.

Noun

baroni n (singular definite baroniet, plural indefinite baronier)

  1. a barony
    Synonym: lensbaroni

Declension

Declension of baroni
neuter
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative baroni baroniet baronier baronierne
genitive baronis baroniets baroniers baroniernes

References

Ido

Noun

baroni

  1. plural of barono

Ingrian

Etymology

Borrowed from Russian барон (baron).

Pronunciation

  • (Ala-Laukaa) IPA(key): /ˈbɑroni/, [ˈbɑro̞ˑnʲ]
  • (Soikkola) IPA(key): /ˈbɑroːni/, [ˈpɑrˑo̝ːni]
  • Rhymes: -ɑronʲ, -ɑroːni
  • Hyphenation: ba‧ro‧ni

Noun

baroni

  1. baron

Declension

Declension of baroni (type 5/vahti, no gradation)
singular plural
nominative baroni baronit
genitive baronin baroniin, baroniloin
partitive baronia baronija, baroniloja
illative baronii baronii, baroniloihe
inessive baroniis baroniis, baronilois
elative baronist baroniist, baroniloist
allative baronille baroniille, baroniloille
adessive baroniil baroniil, baroniloil
ablative baronilt baroniilt, baroniloilt
translative baroniks baroniiks, baroniloiks
essive baroninna, baroniin baroniinna, baroniloinna, baroniin, baroniloin
exessive1) baronint baroniint, baroniloint
1) obsolete
*) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)
**) the comitative is formed by adding the suffix -ka? or -kä? to the genitive.

References

  • Ruben E. Nirvi (1971), Inkeroismurteiden Sanakirja, Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura, page 387

Italian

Noun

baroni m

  1. plural of barone

Anagrams

Latin

Noun

bārōnī

  1. dative singular of bārō

Swedish

Etymology

Borrowed from French baronnie.

Noun

baroni n

  1. barony

Declension

See also

Further reading