From barın- (“to shelter”) + -ak (nominalizing suffix).
barınak (definite accusative barınağı, plural barınaklar)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | barınak | barınaklar |
| definite accusative | barınağı | barınakları |
| dative | barınağa | barınaklara |
| locative | barınakta | barınaklarda |
| ablative | barınaktan | barınaklardan |
| genitive | barınağın | barınakların |