athchogain
Irish
Alternative forms
- ath-chogain (superseded)
Etymology
From Middle Irish athchocnaid.[1] By surface analysis, ath- + cogain.
Verb
athchogain (present analytic athchognaíonn, future analytic athchognóidh, verbal noun athchogaint, past participle athchoganta)
- to ruminate (chew the cud), rechew, remasticate
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | athchognaím | athchognaíonn tú; athchognaír† |
athchognaíonn sé, sí | athchognaímid; athchognaíonn muid |
athchognaíonn sibh | athchognaíonn siad; athchognaíd† |
a athchognaíonn; a athchognaíos | athchognaítear |
| past | d'athchogain mé; d'athchognaíos / athchogain mé‡; athchognaíos‡ |
d'athchogain tú; d'athchognaís / athchogain tú‡; athchognaís‡ |
d'athchogain sé, sí / athchogain sé, sí‡ |
d'athchognaíomar; d'athchogain muid / athchognaíomar‡; athchogain muid‡ |
d'athchogain sibh; d'athchognaíobhair / athchogain sibh‡; athchognaíobhair‡ |
d'athchogain siad; d'athchognaíodar / athchogain siad‡; athchognaíodar‡ |
a d'athchogain | athchognaíodh; hathchognaíodh† |
| past habitual | d'athchognaínn / athchognaínn‡ |
d'athchognaíteá / athchognaíteᇠ|
d'athchognaíodh sé, sí / athchognaíodh sé, sí‡ |
d'athchognaímis; d'athchognaíodh muid / athchognaímis‡; athchognaíodh muid‡ |
d'athchognaíodh sibh / athchognaíodh sibh‡ |
d'athchognaídís; d'athchognaíodh / athchognaídís‡; athchognaíodh siad‡ |
a d'athchognaíodh | d'athchognaítí / athchognaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | athchognóidh mé; athchognód; athchognóchaidh mé† |
athchognóidh tú; athchognóir†; athchognóchaidh tú† |
athchognóidh sé, sí; athchognóchaidh sé, sí† |
athchognóimid; athchognóidh muid; athchognóchaimid†; athchognóchaidh muid† |
athchognóidh sibh; athchognóchaidh sibh† |
athchognóidh siad; athchognóid†; athchognóchaidh siad† |
a athchognóidh; a athchognós; a athchognóchaidh†; a athchognóchas† | athchognófar; athchognóchar† |
| conditional | d'athchognóinn; d'athchognóchainn† / athchognóinn‡; athchognóchainn†‡ |
d'athchognófá; d'athchognóchthᆠ/ athchognófá‡; athchognóchthᆇ |
d'athchognódh sé, sí; d'athchognóchadh sé, sí† / athchognódh sé, sí‡; athchognóchadh sé, s톇 |
d'athchognóimis; d'athchognódh muid; d'athchognóchaimis†; d'athchognóchadh muid† / athchognóimis‡; athchognódh muid‡; athchognóchaimis†‡; athchognóchadh muid†‡ |
d'athchognódh sibh; d'athchognóchadh sibh† / athchognódh sibh‡; athchognóchadh sibh†‡ |
d'athchognóidís; d'athchognódh siad; d'athchognóchaidís†; d'athchognóchadh siad† / athchognóidís‡; athchognódh siad‡; athchognóchaidís†‡; athchognóchadh siad†‡ |
a d'athchognódh; a d'athchognóchadh† | d'athchognófaí; d'athchognóchthaí† / athchognófaí‡; athchognóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-athchognaí mé; go n-athchognaíod† |
go n-athchognaí tú; go n-athchognaír† |
go n-athchognaí sé, sí | go n-athchognaímid; go n-athchognaí muid |
go n-athchognaí sibh | go n-athchognaí siad; go n-athchognaíd† |
— | go n-athchognaítear |
| past | dá n-athchognaínn | dá n-athchognaíteá | dá n-athchognaíodh sé, sí | dá n-athchognaímis; dá n-athchognaíodh muid |
dá n-athchognaíodh sibh | dá n-athchognaídís; dá n-athchognaíodh siad |
— | dá n-athchognaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | athchognaím | athchogain | athchognaíodh sé, sí | athchognaímis | athchognaígí; athchognaídh† |
athchognaídís | — | athchognaítear |
| past participle | athchoganta | |||||||
| verbal noun | athchogaint | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
- Alternative verbal nouns: athchognadh, athchognamh
Alternative conjugation:
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | athchognaim | athchognann tú; athchognair† |
athchognann sé, sí | athchognaimid; athchognann muid | athchognann sibh | athchognann siad; athchognaid† |
a athchognann; a athchognas | athchogantar |
| past | d'athchogain mé; d'athchognas / athchogain mé‡; athchognas‡ |
d'athchogain tú; d'athchognais / athchogain tú‡; athchognais‡ |
d'athchogain sé, sí / athchogain sé, sí‡ |
d'athchognamar; d'athchogain muid / athchognamar‡; athchogain muid‡ |
d'athchogain sibh; d'athchognabhair / athchogain sibh‡; athchognabhair‡ |
d'athchogain siad; d'athchognadar / athchogain siad; athchognadar‡ |
a d'athchogain | athchognadh; hathchognadh† |
| past habitual | d'athchognainn / athchognainn‡ |
d'athchogantá / athchogantᇠ|
d'athchognadh sé, sí / athchognadh sé, sí‡ |
d'athchognaimis; d'athchognadh muid / athchognadh muid‡ |
d'athchognadh sibh / athchognadh sibh‡ |
d'athchognaidís; d'athchognadh siad / athchognaidís‡; athchognadh siad‡ |
a d'athchognadh | d'athchogantaí / athchogantaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | athchoganfaidh mé; athchoganfad |
athchoganfaidh tú; athchoganfair† |
athchoganfaidh sé, sí | athchoganfaimid; athchoganfaidh muid |
athchoganfaidh sibh | athchoganfaidh siad; athchoganfaid† |
a athchoganfaidh; a athchoganfas | athchoganfar |
| conditional | d'athchoganfainn / athchoganfainn‡ |
d'athchoganfá / athchoganfᇠ|
d'athchoganfadh sé, sí / athchoganfadh sé, sí‡ |
d'athchoganfaimis; d'athchoganfadh muid / athchoganfaimis‡; athchoganfadh muid‡ |
d'athchoganfadh sibh / athchoganfadh sibh‡ |
d'athchoganfaidís; d'athchoganfadh siad / athchoganfaidís‡; athchoganfadh siad‡ |
a d'athchoganfadh | d'athchoganfaí / athchoganfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-athchogna mé; go n-athchognad† |
go n-athchogna tú; go n-athchognair† |
go n-athchogna sé, sí | go n-athchognaimid; go n-athchogna muid |
go n-athchogna sibh | go n-athchogna siad; go n-athchognaid† |
— | go n-athchogantar |
| past | dá n-athchognainn | dá n-athchogantá | dá n-athchognadh sé, sí | dá n-athchognaimis; dá n-athchognadh muid |
dá n-athchognadh sibh | dá n-athchognaidís; dá n-athchognadh siad |
— | dá n-athchogantaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | athchognaim | athchogain | athchognadh sé, sí | athchognaimis | athchognaigí; athchognaidh† |
athchognaidís | — | athchogantar |
| past participle | athchoganta | |||||||
| verbal noun | athchognadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- athchogantach
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| athchogain | n-athchogain | hathchogain | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “athchocnaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1904), “aṫċagnaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 44
- Dinneen, Patrick S. (1927), “aṫċognaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 65; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “athchogain”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN