assalio
Latin
Alternative forms
- adsaliō
Etymology
From ad- + saliō, replacing the Classical equivalent assiliō (the latter showing historical reduction of unstressed /a/). Attested from the time of the Lex Salica onwards.[1]
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [asˈsa.li.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [asˈsaː.li.o]
Verb
assaliō (present infinitive assalīre, perfect active assalīvī, supine assaltum); fourth conjugation (Late Latin)
Conjugation
Conjugation of assaliō (fourth conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | assaliō | assalīs | assalit | assalīmus | assalītis | assaliunt | ||||||
| imperfect | assaliēbam | assaliēbās | assaliēbat | assaliēbāmus | assaliēbātis | assaliēbant | |||||||
| future | assaliam | assaliēs | assaliet | assaliēmus | assaliētis | assalient | |||||||
| perfect | assalīvī | assalīvistī | assalīvit | assalīvimus | assalīvistis | assalīvērunt, assalīvēre | |||||||
| pluperfect | assalīveram | assalīverās | assalīverat | assalīverāmus | assalīverātis | assalīverant | |||||||
| future perfect | assalīverō | assalīveris | assalīverit | assalīverimus | assalīveritis | assalīverint | |||||||
| passive | present | assalior | assalīris, assalīre |
assalītur | assalīmur | assalīminī | assaliuntur | ||||||
| imperfect | assaliēbar | assaliēbāris, assaliēbāre |
assaliēbātur | assaliēbāmur | assaliēbāminī | assaliēbantur | |||||||
| future | assaliar | assaliēris, assaliēre |
assaliētur | assaliēmur | assaliēminī | assalientur | |||||||
| perfect | assaltus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | assaltus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | assaltus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | assaliam | assaliās | assaliat | assaliāmus | assaliātis | assaliant | ||||||
| imperfect | assalīrem | assalīrēs | assalīret | assalīrēmus | assalīrētis | assalīrent | |||||||
| perfect | assalīverim | assalīverīs | assalīverit | assalīverīmus | assalīverītis | assalīverint | |||||||
| pluperfect | assalīvissem | assalīvissēs | assalīvisset | assalīvissēmus | assalīvissētis | assalīvissent | |||||||
| passive | present | assaliar | assaliāris, assaliāre |
assaliātur | assaliāmur | assaliāminī | assaliantur | ||||||
| imperfect | assalīrer | assalīrēris, assalīrēre |
assalīrētur | assalīrēmur | assalīrēminī | assalīrentur | |||||||
| perfect | assaltus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | assaltus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | assalī | — | — | assalīte | — | ||||||
| future | — | assalītō | assalītō | — | assalītōte | assaliuntō | |||||||
| passive | present | — | assalīre | — | — | assalīminī | — | ||||||
| future | — | assalītor | assalītor | — | — | assaliuntor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | assalīre | assalīrī | assaliēns | — | |||||||||
| future | assaltūrum esse | assaltum īrī | assaltūrus | assaliendus, assaliundus | |||||||||
| perfect | assalīvisse | assaltum esse | — | assaltus | |||||||||
| future perfect | — | assaltum fore | — | — | |||||||||
| perfect potential | assaltūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| assaliendī | assaliendō | assaliendum | assaliendō | assaltum | assaltū | ||||||||
Descendants
- Italo-Romance:
- Italian: assalire
- Western Romance: (with freq. extension of /ʎ/ from the 1SG form)
- Old Catalan: assalir, assallir
- Old French: assalir, assaillir (see there for further descendants)
- Old Occitan: assaly, assalhir
- Romansh: assaglir
References
- "adsalire", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- ^ Walther von Wartburg (1928–2002), “*assalīre”, in Französisches Etymologisches Wörterbuch, volume 25: Refonte Apaideutos–Azymus, page 504