arspånnder
Emilian
Etymology
From Latin respondere.
Pronunciation
- (Bologna) IPA(key): /arˈspʌnder/
Verb
arspånnder (auxiliary avair) (Bologna)
Conjugation
| infinitive | arspånnder | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | arspundànd | ||||||
| past participle | arspòst | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | arspånnd | arspånnd | arspånnd | arspundän | arspundî | arspånnden |
| imperfect | arspundêva | arspundêv | arspundêva | arspundêven | arspundêvi | arspundêven | |
| past historic | arspåuṡ | arspundéss | arspåuṡ | arspåuṡen | arspundéssi | arspåuṡen | |
| future | arspundrò | arspundrè | arspundrà | arspundrän | arspundrî | arspundràn | |
| subjunctive | present | arspånnda | arspånnd | arspånnda | arspundaggna | arspundêdi | arspånnden |
| imperfect | arspundéss | arspundéss | arspundéss | arspundéssen | arspundéssi | arspundéssen | |
| conditional | present | arspundrêv | arspundréss | arspundrêv | arspundrénn | arspundréssi | arspundrénn |
| imperative | present | — | arspånnd | — | arspundän | arspundî | — |
References
Lepri, Luigi; Vitali, Daniele (2002), “arspånnder”, in Dizionario Bolognese-Italiano, Italiano-Bolognese. Dizionèri Bulgnaiṡ-Itagliàn, Itagliàn-Bulgnaiṡ, 2nd edition, Bologna: Pendragon, →ISBN