arbitratus

Latin

Etymology 1

Perfect active participle of arbitror.

Pronunciation

Participle

arbitrātus (feminine arbitrāta, neuter arbitrātum); first/second-declension participle

  1. having judged
  2. having witnessed, observed
Usage notes

Sparsely found with active meaning.

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative arbitrātus arbitrāta arbitrātum arbitrātī arbitrātae arbitrāta
genitive arbitrātī arbitrātae arbitrātī arbitrātōrum arbitrātārum arbitrātōrum
dative arbitrātō arbitrātae arbitrātō arbitrātīs
accusative arbitrātum arbitrātam arbitrātum arbitrātōs arbitrātās arbitrāta
ablative arbitrātō arbitrātā arbitrātō arbitrātīs
vocative arbitrāte arbitrāta arbitrātum arbitrātī arbitrātae arbitrāta

Etymology 2

From arbitror +‎ -tus (forming action nouns).

Pronunciation

Noun

arbitrātus m (genitive arbitrātūs); fourth declension

  1. arbitration
  2. choice
  3. judgement
  4. jurisdiction
Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative arbitrātus arbitrātūs
genitive arbitrātūs arbitrātuum
dative arbitrātuī arbitrātibus
accusative arbitrātum arbitrātūs
ablative arbitrātū arbitrātibus
vocative arbitrātus arbitrātūs

References