apprime
See also: apprimé
Latin
Alternative forms
Etymology
From ad- (intensive) + prīmē, by surface analysis, apprīmus + -ē.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [apˈpriː.meː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [apˈpriː.me]
Adverb
apprīmē (not comparable) (chiefly pre-classical)
- especially, extremely, very, before all
- 166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 60–61:
- Non iniuria; nam id arbitror
adprime in vita esse utile, ut nequid nimis.- (please add an English translation of this quotation)
- Non iniuria; nam id arbitror
- 161 BCE, Publius Terentius Afer, Eunuchus 951–952:
- dicam: virginem istam, Thaidi hodie quae dono datast,
scis eam hinc civem esse? et fratrem ei(u)s [esse] adprime nobilem?- (please add an English translation of this quotation)
- dicam: virginem istam, Thaidi hodie quae dono datast,
- 116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Agricultural Topics 3.2.17:
- Nonne item L. Abucius, homo, ut scitis, apprime doctus, cuius Luciliano charactere sunt libelli, dicebat in Albano fundum suum pastionibus semper vinci a villa?
- (please add an English translation of this quotation)
- Nonne item L. Abucius, homo, ut scitis, apprime doctus, cuius Luciliano charactere sunt libelli, dicebat in Albano fundum suum pastionibus semper vinci a villa?
Usage notes
Used before an adjective, post-classically also along verbs.
Further reading
- “apprime”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “apprime”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “apprime”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Tarantino
Adverb
apprime