amasiunculus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [a.maː.siˈʊŋ.kʊ.ɫʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [a.ma.s̬iˈuŋ.ku.lus]
Noun
amāsiunculus m (genitive amāsiunculī, feminine amāsiuncula); second declension
- (derogatory) a little or petty male lover
- c. 27 CE – 66 CE, Petronius, Satyricon 45:
- Videbis populi rixam inter zelotypos et amasiunculos. Glyco autem, sestertiarius homo, dispensatorem ad bestias dedit. Hoc est se ipsum traducere. Quid servus peccavit, qui coactus est facere? Magis illa matella digna fuit quam taurus iactaret. Sed qui asinum non potest, stratum caedit.
- Translation by Michael Heseltine, 1913
- You will see the crowd quarrel, jealous husbands against gallants. A twopenny halfpenny fellow like Glyco goes throwing his steward to the beasts. He only gives himself away. It is not the slave's fault; he had to do as he was told. That filthy wife of his rather deserved to be tossed by the bull. But a man who cannot beat his donkey, beats the saddle.
- Translation by Michael Heseltine, 1913
- Videbis populi rixam inter zelotypos et amasiunculos. Glyco autem, sestertiarius homo, dispensatorem ad bestias dedit. Hoc est se ipsum traducere. Quid servus peccavit, qui coactus est facere? Magis illa matella digna fuit quam taurus iactaret. Sed qui asinum non potest, stratum caedit.
Declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | amāsiunculus | amāsiunculī |
| genitive | amāsiunculī | amāsiunculōrum |
| dative | amāsiunculō | amāsiunculīs |
| accusative | amāsiunculum | amāsiunculōs |
| ablative | amāsiunculō | amāsiunculīs |
| vocative | amāsiuncule | amāsiunculī |
References
- “ămāsĭuncŭlus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, page 109/2.