amasiuncula

Latin

Etymology

Feminine form of amāsiunculus, from amāsius (lover) +‎ -unculus (diminutive suffix).

Pronunciation

Noun

amāsiuncula f (genitive amāsiunculae, masculine amāsiunculus); first declension

  1. (derogatory, hapax legomenon) a little or petty female lover, a little or petty dear
    • c. 27 CE – 66 CE, Petronius, Satyricon 75:
      Puerum basiavi frugalissimum, [] Non est dignus quem in oculis feram? Sed Fortunata vetat. Ita tibi videtur, fulcipedia? Suadeo, bonum tuum concoquas, milva, et me non facias ringentem, amasiuncula: alioquin experieris cerebrum meum.
      • Translation by Michael Heseltine, 1913
        I kissed that excellent boy [] Does he not deserve to be treated well by me? But Fortunata will not have it. Is that your feeling, my high-heeled hussy? I advise you to chew what you have bitten off, you vulture, and not make me show my teeth, my little dear: otherwise you shall know what my anger is.

Declension

First-declension noun.

singular plural
nominative amāsiuncula amāsiunculae
genitive amāsiunculae amāsiunculārum
dative amāsiunculae amāsiunculīs
accusative amāsiunculam amāsiunculās
ablative amāsiunculā amāsiunculīs
vocative amāsiuncula amāsiunculae

References

  • ămāsĭuncŭla”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, page 109/2.