aliżci

Old Polish

Etymology

    From aliż + -ci. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /alʲi(ː)ʃʲt͡ɕʲi/
    • IPA(key): (15th CE) /alʲiʃʲt͡ɕʲi/

    Conjunction

    aliżci

    1. (attested in Lesser Poland) used for presenting something; here
      • Beginning of the 15th century, Łukasz z Wielkiego Koźmina, Kazania gnieźnieńskietransliteration, transcription, Krakow, page 5b:
        Cuartecz gest on f posczely tako vbodzy bil, iszecz on namnegsze perzinky ne malcy gest ge on byl...: alisczy gego mila matuchna Maria trochø szana gestcy ona byla f gasly poden podloszyla
        [Czwarteć jest on w pościeli tako ubogi był, iżeć on namniejsze pierzynki nie miałci jest je on był...: aliżci jego miła matuchna Maryja trochę siana jestci ona była w jasły podeń podłożyła]
    2. (attested in Lesser Poland) until

    Descendants

    • Polish: aliści

    References

    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “aliżci”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN