alaba

See also: alabá and Àlaba

Basque

Etymology

From Proto-Basque *aLaba, contains the kinship suffix -ba.

Pronunciation

  • IPA(key): /alaba/ [a.la.β̞a]
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -aba, -a
  • Hyphenation: a‧la‧ba

Noun

alaba anim

  1. daughter

Declension

Declension of alaba (anim a-stem)
indefinite singular plural proximal plural
absolutive alaba alaba alabak alabok
ergative alabak alabak alabek alabok
dative alabari alabari alabei alaboi
genitive alabaren alabaren alaben alabon
comitative alabarekin alabarekin alabekin alabokin
causative alabarengatik alabarengatik alabengatik alabongatik
benefactive alabarentzat alabarentzat alabentzat alabontzat
instrumental alabaz alabaz alabez alabotaz
innesive alabarengan alabarengan alabengan alabongan
locative
allative alabarengana alabarengana alabengana alabongana
terminative alabarenganaino alabarenganaino alabenganaino alabonganaino
directive alabarenganantz alabarenganantz alabenganantz alabonganantz
destinative alabarenganako alabarenganako alabenganako alabonganako
ablative alabarengandik alabarengandik alabengandik alabongandik
partitive alabarik
prolative alabatzat

Derived terms

  • alaba besoetako (goddaughter)
  • alaba gehien
  • alaba nagusi
  • alaba ponteko (goddaughter)
  • alaba zaharren
  • alababitxi (goddaughter)
  • alabaizun (stepdaughter)
  • alabaorde (stepdaughter)
  • alabatasun
  • alabatxo
  • alabatzako

Further reading

  • alaba”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
  • alaba”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

Catalan

Verb

alaba

  1. inflection of alabar:
    1. third-person singular present indicative
    2. second-person singular imperative

Spanish

Verb

alaba

  1. inflection of alabar:
    1. third-person singular present indicative
    2. second-person singular imperative