ainic
Irish
Alternative forms
Etymology
From Middle Irish aingid, from Old Irish aingid, from Proto-Celtic *anegeti. The final -c is irregular; normally -gh is expected. It could have arisen from the verbal noun, which normally does have a /k/.
Verb
ainic (present analytic ainiceann, future analytic ainicfidh, verbal noun anacal, past participle ainicthe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | ainicim | ainiceann tú; ainicir† |
ainiceann sé, sí | ainicimid; ainiceann muid | ainiceann sibh | ainiceann siad; ainicid† |
a ainiceann; a ainiceas | ainictear |
| past | d'ainic mé; d'ainiceas / ainic mé‡; ainiceas‡ |
d'ainic tú; d'ainicis / ainic tú‡; ainicis‡ |
d'ainic sé, sí / ainic sé, sí‡ |
d'ainiceamar; d'ainic muid / ainiceamar‡; ainic muid‡ |
d'ainic sibh; d'ainiceabhair / ainic sibh‡; ainiceabhair‡ |
d'ainic siad; d'ainiceadar / ainic siad‡; ainiceadar‡ |
a d'ainic | ainiceadh; hainiceadh† |
| past habitual | d'ainicinn / ainicinn‡ |
d'ainicteá / ainicteᇠ|
d'ainiceadh sé, sí / ainiceadh sé, sí‡ |
d'ainicimis; d'ainiceadh muid / ainicimis‡; ainiceadh muid‡ |
d'ainiceadh sibh / ainiceadh sibh‡ |
d'ainicidís; d'ainiceadh siad / ainicidís‡; ainiceadh siad‡ |
a d'ainiceadh | d'ainictí / ainictí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | ainicfidh mé; ainicfead |
ainicfidh tú; ainicfir† |
ainicfidh sé, sí | ainicfimid; ainicfidh muid |
ainicfidh sibh | ainicfidh siad; ainicfid† |
a ainicfidh; a ainicfeas | ainicfear |
| conditional | d'ainicfinn / ainicfinn‡ |
d'ainicfeá / ainicfeᇠ|
d'ainicfeadh sé, sí / ainicfeadh sé, sí‡ |
d'ainicfimis; d'ainicfeadh muid / ainicfimis‡; ainicfeadh muid‡ |
d'ainicfeadh sibh / ainicfeadh sibh‡ |
d'ainicfidís; d'ainicfeadh siad / ainicfidís‡; ainicfeadh siad‡ |
a d'ainicfeadh | d'ainicfí / ainicfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-ainice mé; go n-ainicead† |
go n-ainice tú; go n-ainicir† |
go n-ainice sé, sí | go n-ainicimid; go n-ainice muid |
go n-ainice sibh | go n-ainice siad; go n-ainicid† |
— | go n-ainictear |
| past | dá n-ainicinn | dá n-ainicteá | dá n-ainiceadh sé, sí | dá n-ainicimis; dá n-ainiceadh muid |
dá n-ainiceadh sibh | dá n-ainicidís; dá n-ainiceadh siad |
— | dá n-ainictí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | ainicim | ainic | ainiceadh sé, sí | ainicimis | ainicigí; ainicidh† |
ainicidís | — | ainictear |
| past participle | ainicthe | |||||||
| verbal noun | anacal | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| ainic | n-ainic | hainic | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “ainic”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN