aferowicz

From afera +‎ -owicz. First attested in 1893.^[1]

• IPA^(key): /a.fɛˈrɔ.vit͡ʂ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔvit͡ʂ
• Syllabification: a‧fe‧ro‧wicz

aferowicz m pers

1. scandalizer (person involved in scandals, criminal conspiracies)

   Synonym: aferał

   • 1893 July 13, Bolesław Lutomski, “Pięć dni”, in Tygodnik Ilustrowany‎^[2], volume 8, number 185, Warsaw: Józef Unger, page 43:

     Z punktu, gdzie stoisz, widzisz ocean błota, w którem grzęzną, spychają się wzajemnie w kałuże karyerzyści, aferowicze i cała zbydlęcona hałastra.

     [Z punktu, gdzie stoisz, widzisz ocean błota, w którym grzęzną, spychają się wzajemnie w kałuże karierzyści, aferowicze i cała zbydlęcona hałastra.]

     From where you stand, you can see an ocean of mud in which careerists, scandalizers and the whole depraved rabble are stuck, pushing each other into puddles.

   • 1901, Aleksander Czechowski, Józef Tokarzewicz, Gabriel Torwiński, “Świat niewieści”, in Historya XIX stulecia‎^[3], volume 1, Warsaw: Gazeta Polska, page 451:

     […] „przedstawiał rzadki typ aferowicza zaprzątniętego wyłącznie wzrostem dobrobytu krajowego“.

     […] „he represented a rare type of scandalizer preoccupied solely with increasing the country's prosperity“.

• aferowicz in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• aferowicz in Polish dictionaries at PWN