aferał

Polish

Etymology

From afera. First attested in 1928.[1]

This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term. seems to be a back-formation of aferalny, but I can't seem to be able to find an attestation as old as this

Pronunciation

  • IPA(key): /aˈfɛ.raw/
  • Rhymes: -ɛraw
  • Syllabification: a‧fe‧rał

Noun

aferał m pers

  1. (derogatory) scandalizer (person involved in scandals)
    Synonym: aferowicz

Declension

Declension of aferał
singular plural
nominative aferał aferałowie/aferały (deprecative)
genitive aferała aferałów
dative aferałowi aferałom
accusative aferała aferałów
instrumental aferałem aferałami
locative aferale aferałach
vocative aferale aferałowie

References

  1. ^ Trubadur Warszawy : kabaret artystyczny : humor, piosenki, satyra, monologi, deklamacje, kuplety, jednoaktówki : w kazdy czwartek nowy numer z nowym programem (in Polish), volume 20, number 14, 1 April 1928, page 5

Further reading

  • aferał in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • aferał in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.