aeraigh

Irish

Etymology 1

From aer (air, noun) +‎ -igh.

Verb

aeraigh (present analytic aeraíonn, future analytic aeróidh, verbal noun aerú, past participle aeraithe)

  1. (transitive) to aerate
  2. (transitive) to air, ventilate
    Synonym: aeráil
Conjugation
Conjugation of aeraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aeraím aeraíonn tú;
aeraír
aeraíonn sé, sí aeraímid;
aeraíonn muid
aeraíonn sibh aeraíonn siad;
aeraíd
a aeraíonn; a aeraíos aeraítear
past d'aeraigh mé; d'aeraíos /
aeraigh; aeraíos
d'aeraigh tú; d'aeraís /
aeraigh; aeraís
d'aeraigh sé, sí /
aeraigh sé, sí
d'aeraíomar; d'aeraigh muid /
aeraíomar; aeraigh muid
d'aeraigh sibh; d'aeraíobhair /
aeraigh sibh; aeraíobhair
d'aeraigh siad; d'aeraíodar /
aeraigh siad; aeraíodar
a d'aeraigh aeraíodh;
haeraíodh
past habitual d'aeraínn /
aeraínn
d'aeraíteá /
aeraíteá
d'aeraíodh sé, sí /
aeraíodh sé, sí
d'aeraímis; d'aeraíodh muid /
aeraímis; aeraíodh muid
d'aeraíodh sibh /
aeraíodh sibh
d'aeraídís; d'aeraíodh /
aeraídís; aeraíodh siad
a d'aeraíodh d'aeraítí /
aeraítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aeróidh mé;
aeród;
aeróchaidh
aeróidh tú;
aeróir;
aeróchaidh
aeróidh sé, sí;
aeróchaidh sé, sí
aeróimid;
aeróidh muid;
aeróchaimid;
aeróchaidh muid
aeróidh sibh;
aeróchaidh sibh
aeróidh siad;
aeróid;
aeróchaidh siad
a aeróidh; a aerós; a aeróchaidh; a aeróchas aerófar; aeróchar
conditional d'aeróinn; d'aeróchainn /
aeróinn; aeróchainn
d'aerófá; d'aeróchthá /
aerófá; aeróchthá
d'aeródh sé, sí; d'aeróchadh sé, sí /
aeródh sé, sí; aeróchadh sé, sí
d'aeróimis; d'aeródh muid; d'aeróchaimis; d'aeróchadh muid /
aeróimis; aeródh muid; aeróchaimis; aeróchadh muid
d'aeródh sibh; d'aeróchadh sibh /
aeródh sibh; aeróchadh sibh
d'aeróidís; d'aeródh siad; d'aeróchaidís; d'aeróchadh siad /
aeróidís; aeródh siad; aeróchaidís; aeróchadh siad
a d'aeródh; a d'aeróchadh d'aerófaí; d'aeróchthaí /
aerófaí; aeróchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aeraí mé;
go n-aeraíod
go n-aeraí tú;
go n-aeraír
go n-aeraí sé, sí go n-aeraímid;
go n-aeraí muid
go n-aeraí sibh go n-aeraí siad;
go n-aeraíd
go n-aeraítear
past n-aeraínn n-aeraíteá n-aeraíodh sé, sí n-aeraímis;
n-aeraíodh muid
n-aeraíodh sibh n-aeraídís;
n-aeraíodh siad
n-aeraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
aeraím aeraigh aeraíodh sé, sí aeraímis aeraígí;
aeraídh
aeraídís aeraítear
past participle aeraithe
verbal noun aerú

archaic or dialect form
dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

aeraigh

  1. inflection of aerach (airy; light-hearted, gay; lively, frolicsome; flighty, giddy):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of aeraigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
aeraigh n-aeraigh haeraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Usage notes

Uses the -aigh suffix aer +‎ -aigh

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “aeraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
  • aeraigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026