aeraigh
Irish
Etymology 1
From aer (“air”, noun) + -igh.
Verb
aeraigh (present analytic aeraíonn, future analytic aeróidh, verbal noun aerú, past participle aeraithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | aeraím | aeraíonn tú; aeraír† |
aeraíonn sé, sí | aeraímid; aeraíonn muid |
aeraíonn sibh | aeraíonn siad; aeraíd† |
a aeraíonn; a aeraíos | aeraítear |
| past | d'aeraigh mé; d'aeraíos / aeraigh mé‡; aeraíos‡ |
d'aeraigh tú; d'aeraís / aeraigh tú‡; aeraís‡ |
d'aeraigh sé, sí / aeraigh sé, sí‡ |
d'aeraíomar; d'aeraigh muid / aeraíomar‡; aeraigh muid‡ |
d'aeraigh sibh; d'aeraíobhair / aeraigh sibh‡; aeraíobhair‡ |
d'aeraigh siad; d'aeraíodar / aeraigh siad‡; aeraíodar‡ |
a d'aeraigh | aeraíodh; haeraíodh† |
| past habitual | d'aeraínn / aeraínn‡ |
d'aeraíteá / aeraíteᇠ|
d'aeraíodh sé, sí / aeraíodh sé, sí‡ |
d'aeraímis; d'aeraíodh muid / aeraímis‡; aeraíodh muid‡ |
d'aeraíodh sibh / aeraíodh sibh‡ |
d'aeraídís; d'aeraíodh / aeraídís‡; aeraíodh siad‡ |
a d'aeraíodh | d'aeraítí / aeraítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | aeróidh mé; aeród; aeróchaidh mé† |
aeróidh tú; aeróir†; aeróchaidh tú† |
aeróidh sé, sí; aeróchaidh sé, sí† |
aeróimid; aeróidh muid; aeróchaimid†; aeróchaidh muid† |
aeróidh sibh; aeróchaidh sibh† |
aeróidh siad; aeróid†; aeróchaidh siad† |
a aeróidh; a aerós; a aeróchaidh†; a aeróchas† | aerófar; aeróchar† |
| conditional | d'aeróinn; d'aeróchainn† / aeróinn‡; aeróchainn†‡ |
d'aerófá; d'aeróchthᆠ/ aerófá‡; aeróchthᆇ |
d'aeródh sé, sí; d'aeróchadh sé, sí† / aeródh sé, sí‡; aeróchadh sé, s톇 |
d'aeróimis; d'aeródh muid; d'aeróchaimis†; d'aeróchadh muid† / aeróimis‡; aeródh muid‡; aeróchaimis†‡; aeróchadh muid†‡ |
d'aeródh sibh; d'aeróchadh sibh† / aeródh sibh‡; aeróchadh sibh†‡ |
d'aeróidís; d'aeródh siad; d'aeróchaidís†; d'aeróchadh siad† / aeróidís‡; aeródh siad‡; aeróchaidís†‡; aeróchadh siad†‡ |
a d'aeródh; a d'aeróchadh† | d'aerófaí; d'aeróchthaí† / aerófaí‡; aeróchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-aeraí mé; go n-aeraíod† |
go n-aeraí tú; go n-aeraír† |
go n-aeraí sé, sí | go n-aeraímid; go n-aeraí muid |
go n-aeraí sibh | go n-aeraí siad; go n-aeraíd† |
— | go n-aeraítear |
| past | dá n-aeraínn | dá n-aeraíteá | dá n-aeraíodh sé, sí | dá n-aeraímis; dá n-aeraíodh muid |
dá n-aeraíodh sibh | dá n-aeraídís; dá n-aeraíodh siad |
— | dá n-aeraítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | aeraím | aeraigh | aeraíodh sé, sí | aeraímis | aeraígí; aeraídh† |
aeraídís | — | aeraítear |
| past participle | aeraithe | |||||||
| verbal noun | aerú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
aeraigh
- inflection of aerach (“airy; light-hearted, gay; lively, frolicsome; flighty, giddy”):
- vocative/genitive singular masculine
- (archaic) dative singular feminine
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| aeraigh | n-aeraigh | haeraigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Usage notes
Uses the -aigh suffix aer + -aigh
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “aeraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- “aeraigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026