aegrum

See also: ægrum

Latin

Etymology

Nominalization of aeger, perhaps of older descent, see aegrōtus.

Noun

aegrum n (genitive aegrī); second declension (rare)

  1. pain
    • c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitryon II.II.640–643:
      Sola hic mihi nunc videor, quia ille hinc abest quem ego amo praeter omnes.
      Plus aegri ex abitu viri, quam ex adventu voluptatis cepi.
      sed hoc me beat saltem, quom perduellis vicit et domum laudis compos revenit: id solacio est.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 99 BCE – 55 BCE, Lucretius, De rerum natura V.17–173:
      Nam gaudere novis rebus debere videtur
      cui veteres obsunt; sed cui nihil accidit aegri
      tempore in ante acto, cum pulchre degeret aevom,
      quid potuit novitatis amorem accendere tali?
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Second-declension noun (neuter).

singular plural
nominative aegrum aegra
genitive aegrī aegrōrum
dative aegrō aegrīs
accusative aegrum aegra
ablative aegrō aegrīs
vocative aegrum aegra

Derived terms

Adjective

aegrum

  1. inflection of aeger:
    1. nominative/accusative/vocative neuter singular
    2. accusative masculine singular

Noun

aegrum

  1. accusative masculine of aeger