accumbo
Latin
Alternative forms
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [akˈkʊm.boː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [akˈkum.bo]
Verb
accumbō (present infinitive accumbere, perfect active accubuī, supine accubitum); third conjugation
- (ambitransitive) to recline at a meal or dinner, on a Roman lectus [with ablative; or with in and ablative; in addition, (rare) with accusative]
- 27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab Urbe Condita 28.18:
- […] ; eodem etiam lecto Scipio atque Hasdrubal quia ita cordi erat regi accubuerunt.
- (please add an English translation of this quotation)
- […] ; eodem etiam lecto Scipio atque Hasdrubal quia ita cordi erat regi accubuerunt.
- (absolute, intransitive) to dine, have a meal in the Roman fashion
- (very rare, pre-classical, intransitive) to lie somewhere
- c. 200 BCE, Plautus, Mostellaria 326:
- Cave modo, ne prius in via accumbas,
quam illi, ubi lectus est stratus, concumbimus.- (please add an English translation of this quotation)
- Cave modo, ne prius in via accumbas,
- (very rare, transitive) to lie with, beside [with dative; or with accusative];
- c. 50 BCE – 19 BCE, Albius Tibullus, Elegiae 1.9.75:
- Huic tamen accubuit noster puer: hunc ego credam
cum trucibus uenerem iungere posse feris.- (please add an English translation of this quotation)
- Huic tamen accubuit noster puer: hunc ego credam
- (Plautine) especially: scortum accumbere, to sleep with a prostitute
Conjugation
Conjugation of accumbō (third conjugation)
Derived terms
Descendants
- → English: accumb
- → Gothic: 𐌰𐌽𐌰𐌺𐌿𐌼𐌱𐌾𐌰𐌽 (anakumbjan)
- → Greek: ακουμπώ (akoumpó)
References
- “accumbo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “accumbo”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “accumbo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.