accessorius

Latin

Etymology

    From accessor (helper) +‎ -ius, from accessus, perfect passive participle of accēdō (approach).

    Pronunciation

    Adjective

    accessōrius (feminine accessōria, neuter accessōrium); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) accessory; supplementary

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative accessōrius accessōria accessōrium accessōriī accessōriae accessōria
    genitive accessōriī accessōriae accessōriī accessōriōrum accessōriārum accessōriōrum
    dative accessōriō accessōriae accessōriō accessōriīs
    accusative accessōrium accessōriam accessōrium accessōriōs accessōriās accessōria
    ablative accessōriō accessōriā accessōriō accessōriīs
    vocative accessōrie accessōria accessōrium accessōriī accessōriae accessōria

    Descendants

    • Catalan: accessori
    • Middle English: accessorie
    • French: accessoire
    • Italian: accessorio
    • Polish: akcesorium
    • Portuguese: acessório

    Noun

    accessōrius m (genitive accessōriī or accessōrī); second declension

    1. (Medieval Latin) accessory (to a crime), accomplice

    Declension

    Second-declension noun.

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    References