abomenigi

Esperanto

Etymology

Etymology tree
Late Latin abōminō
Proto-Indo-European *-tisder.
Proto-Italic *-tjō
Late Latin -tiō
Late Latin abōminātiō
Late Latin abōminātiōnemder.
French abominationder.
▲
Late Latin abōminātiōnemder.
Middle French abominationbor.
Middle English abominacioun
English abominationder.
Esperanto abomeno
Esperanto -igi
Esperanto abomenigi

    From abomeno +‎ -igi. First attested in 1916.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /abomeˈniɡi/
    • Rhymes: -iɡi
    • Syllabification: a‧bo‧me‧ni‧gi

    Verb

    abomenigi (present abomenigas, past abomenigis, future abomenigos, conditional abomenigus, volitive abomenigu)

    1. to cause or evoke abomination (a feeling of loathing, abhorrence)
      • 2009 [1884], Vilhelmo Lutermano, transl., La origino de la familio, de la privata proprieto kaj de la ŝtato, translation of The Origin of the Family, Private Property and the State by Friedrich Engels (in German), →ISBN, page 42:
        Ĉiukaze Niördhr vivas inter la azoj kiel ilia samspeculo, kaj tial la „Ögisdrecka” estas pli ĝuste pruvo ke dum la tempo de estiĝo de la norvegaj di-sagaoj la gefrata edzeco, almenaŭ inter la dioj, ankoraŭ ne abomenigis.
        In any case, Niördhr lives among the Æsir as one of them, and so the "Ögisdrecka" is more accurately proof that at the time when Norwegian mythology was established, the marriage of siblings, at least among the gods, did not yet evoke loathing.

    Conjugation

    Conjugation of abomenigi
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense abomenigas abomenigis abomenigos
    active participle abomeniganta abomenigantaj abomeniginta abomenigintaj abomenigonta abomenigontaj
    acc. abomenigantan abomenigantajn abomenigintan abomenigintajn abomenigontan abomenigontajn
    passive participle abomenigata abomenigataj abomenigita abomenigitaj abomenigota abomenigotaj
    acc. abomenigatan abomenigatajn abomenigitan abomenigitajn abomenigotan abomenigotajn
    nominal active participle abomeniganto abomenigantoj abomeniginto abomenigintoj abomenigonto abomenigontoj
    acc. abomeniganton abomenigantojn abomeniginton abomenigintojn abomenigonton abomenigontojn
    nominal passive participle abomenigato abomenigatoj abomenigito abomenigitoj abomenigoto abomenigotoj
    acc. abomenigaton abomenigatojn abomenigiton abomenigitojn abomenigoton abomenigotojn
    adverbial active participle abomenigante abomeniginte abomenigonte
    adverbial passive participle abomenigate abomenigite abomenigote
    infinitive abomenigi imperative abomenigu conditional abomenigus

    References

    1. ^ Neves; Pabst (2022), “abomenigi”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 74

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.