abominatio

English

Etymology

Learned borrowing from Latin abōminātiō. Doublet of abomination.

Pronunciation

  • (US) IPA(key): /əˌbɑ.mɪnˈeɪ.ʃi.oʊ/

Noun

abominatio (uncountable)

  1. (rhetoric) Bdelygmia.
  2. (rhetoric) Apodioxis.

Latin

Etymology

    From abōminō +‎ -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    abōminātiō f (genitive abōminātiōnis); third declension

    1. (Late Latin) aversion, detestation, loathing, abomination

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative abōminātiō abōminātiōnēs
    genitive abōminātiōnis abōminātiōnum
    dative abōminātiōnī abōminātiōnibus
    accusative abōminātiōnem abōminātiōnēs
    ablative abōminātiōne abōminātiōnibus
    vocative abōminātiō abōminātiōnēs

    Descendants

    References