aberri
Basque
Etymology
From aba (“father”) + herri (“people”), coined by Sabino Arana in the late 19th century.
Pronunciation
Audio: (file)
- IPA(key): /aberi/ [a.β̞e.ri]
- Rhymes: -eri, -i
- Hyphenation: a‧be‧rri
Noun
aberri inan
Declension
| indefinite | singular | plural | proximal plural | |
|---|---|---|---|---|
| absolutive | aberri | aberria | aberriak | aberriok |
| ergative | aberrik | aberriak | aberriek | aberriok |
| dative | aberriri | aberriari | aberriei | aberrioi |
| genitive | aberriren | aberriaren | aberrien | aberrion |
| comitative | aberrirekin | aberriarekin | aberriekin | aberriokin |
| causative | aberrirengatik | aberriarengatik | aberriengatik | aberriongatik |
| benefactive | aberrirentzat | aberriarentzat | aberrientzat | aberriontzat |
| instrumental | aberriz | aberriaz | aberriez | aberriotaz |
| innesive | aberritan | aberrian | aberrietan | aberriotan |
| locative | aberritako | aberriko | aberrietako | aberriotako |
| allative | aberritara | aberrira | aberrietara | aberriotara |
| terminative | aberritaraino | aberriraino | aberrietaraino | aberriotaraino |
| directive | aberritarantz | aberrirantz | aberrietarantz | aberriotarantz |
| destinative | aberritarako | aberrirako | aberrietarako | aberriotarako |
| ablative | aberritatik | aberritik | aberrietatik | aberriotatik |
| partitive | aberririk | — | — | — |
| prolative | aberritzat | — | — | — |
Derived terms
- aberrigabe (“stateless”)
- aberriratu (“to repatriate”)
- abertzale (“nationalist”) (see there for further derivations)
Further reading
- “aberri”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
- “aberri”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005
Catalan
Verb
aberri
- inflection of aberrar:
- first/third-person singular present subjunctive
- third-person singular imperative
Italian
Verb
aberri
- inflection of aberrare:
- second-person singular present indicative
- first/second/third-person singular present subjunctive
- third-person singular imperative