abbadísinni

• IPA^(key): /ˈapːaˌtiːsɪnːɪ/
• Rhymes: -apːatiːsɪnːɪ, -iːsɪnːɪ

abbadísinni

1. definite dative singular of abbadís (“abbess”)
   • 1903, “Hnífur og gaffall [Knife and Fork]”, in Bríet Bjarnhéðinsdóttir, editor, Kvennablaðið‎^[1], 9th edition, Reykjavík, page 22:

     Ókunnugt er, hvenær gaffallinn fyrst var brúkaður í Þýzkalandi og Danmörku, en getið er bæði hans og borðhnífs þar fyrst, í veizlu hjá abbadísinni von Hohenstein, sem dó í Elsass 1191.

     It is unknown when the fork was first used in Germany and Denmark, but it is first mentioned there, along with the table knife, at a feast held by Abbess von Hohenstein, who died in Alsace in 1191.

   • 1986, Matthías Johannessen, Konungur af Aragon og aðrar sögur [The King of Aragon and Other Stories]‎^[2], page 34:

     Og einn af þessum hversdagslegu dögum sem enginn tekur eftir tók ein þeirra, ung stúlka frá Þýzkalandi, sig til og byrlaði abbadísinni eitur, svo að hún dó eftir miklar þjáningar.

     And on one of those ordinary days that no one notices, one of them, a young girl from Germany, took action and poisoned the abbess, so that she died after great suffering.

   • 2022 October 4, Jens Andreas Friis, translated by Björn G. Blöndal, Munkafjarðarklaustur: sagnir frá Lapplandi [Monk Fjord Monestary: Stories from Lapland]‎^[3], →ISBN:

     Nunnunum í klaustrinu eða abbadísinni hefur líklega verið mútað að undirlagi föður þíns til þess að láta ekki á neinu bera.

     The nuns in the convent or the abbess have probably been bribed by your father to keep quiet about it.