Ulukışla

English

Etymology

Unadapted borrowing from Turkish Ulukışla, from Turkish ulu (“supreme, great, holy”) +‎ Turkish kışla (“barracks”).

Proper noun

Ulukışla

  1. A town in Niğde Province, Turkey.
  2. A village in Aksaray district, Aksaray Province, Turkey.

Turkish

Etymology

From ulu +‎ kışla.

Pronunciation

  • IPA(key): /u.ɫu.kɯʃˈɫa/

Proper noun

Ulukışla

  1. a town and district of Niğde Province, Turkey

Declension

Declension of Ulukışla
singular plural
nominative Ulukışla Ulukışlalar / Ulukışla'lar
accusative Ulukışla'yı Ulukışlaları / Ulukışla'ları
dative Ulukışla'ya Ulukışlalara / Ulukışla'lara
locative Ulukışla'da Ulukışlalarda / Ulukışla'larda
ablative Ulukışla'dan Ulukışlalardan / Ulukışla'lardan
genitive Ulukışla'nın Ulukışlaların / Ulukışla'ların
Possessive forms of Ulukışla
singular plural
benim (my) Ulukışla'm Ulukışlalarım
Ulukışla'larım
senin (your) Ulukışla'n Ulukışlaların
Ulukışla'ların
onun (his/her/its) Ulukışla'sı Ulukışlaları
Ulukışla'ları
bizim (our) Ulukışla'mız Ulukışlalarımız
Ulukışla'larımız
sizin (your) Ulukışla'nız Ulukışlalarınız
Ulukışla'larınız
onların (their) Ulukışla'sı
Ulukışlaları
Ulukışla'ları 		Ulukışlaları
Ulukışla'ları

Derived terms

  • Ulukışlalı

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.