Thoringus
Latin
Noun
Thoringus m sg (genitive Thoringī, feminine Thoringa); second declension
- alternative form of Thuringus
Declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Thoringus | Thoringī |
| genitive | Thoringī | Thoringōrum |
| dative | Thoringō | Thoringīs |
| accusative | Thoringum | Thoringōs |
| ablative | Thoringō | Thoringīs |
| vocative | Thoringe | Thoringī |
Adjective
Thoringus (feminine Thoringa, neuter Thoringum); first/second-declension adjective
- alternative form of Thuringus
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Thoringus | Thoringa | Thoringum | Thoringī | Thoringae | Thoringa | |
| genitive | Thoringī | Thoringae | Thoringī | Thoringōrum | Thoringārum | Thoringōrum | |
| dative | Thoringō | Thoringae | Thoringō | Thoringīs | |||
| accusative | Thoringum | Thoringam | Thoringum | Thoringōs | Thoringās | Thoringa | |
| ablative | Thoringō | Thoringā | Thoringō | Thoringīs | |||
| vocative | Thoringe | Thoringa | Thoringum | Thoringī | Thoringae | Thoringa | |
Further reading
- “Thoringi”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.