Pendik

English

Proper noun

Pendik

  1. A municipality and district in Istanbul province, Turkey.

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish پندیك (pendik), from Ancient Greek Παντίκιον (Pantíkion).

Pronunciation

  • IPA(key): /pɛn.dic/

Proper noun

Pendik

  1. a district of Istanbul, Turkey

Declension

Declension of Pendik
singular plural
nominative Pendik Pendikler / Pendik'ler
accusative Pendik'i Pendikleri / Pendik'leri
dative Pendik'e Pendiklere / Pendik'lere
locative Pendik'te Pendiklerde / Pendik'lerde
ablative Pendik'ten Pendiklerden / Pendik'lerden
genitive Pendik'in Pendiklerin / Pendik'lerin
Possessive forms of Pendik
singular plural
benim (my) Pendik'im Pendiklerim
senin (your) Pendik'in Pendiklerin
onun (his/her/its) Pendik'i Pendikleri
bizim (our) Pendik'imiz Pendiklerimiz
sizin (your) Pendik'iniz Pendikleriniz
onların (their) Pendik'i
Pendikleri
Pendikleri

Derived terms

  • Pendikli