Mandaismus

Latin

Noun

Mandaismus m sg (genitive Mandaismī); second declension

  1. Mandaism
    • 1867, Andreas Gottlieb Hoffmann, Adalbert Merx, Grammatica syriaca[1], volume I, Halle: Verlag der Buchhandlung des Weisenhauses, page 253:
      Scilicet מ illud accedens, quo utitur Syriasmus proprie dictus, etiam in hac dialecto passim reperitur, sicuti terminatio ות, ita ut apud Judaeos aramaizantes maximam formandi libertatem inveniamus, cujus loco Syri in libris, non autem in vulgari sermone, quem monstrat Mandaismus, unam eandemque semper adhibent formam.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Second-declension noun, singular only.

singular
nominative Mandaismus
genitive Mandaismī
dative Mandaismō
accusative Mandaismum
ablative Mandaismō
vocative Mandaisme

Descendants

  • English: Mandaism
  • French: mandaïsme