Mandaeus

Latin

Etymology

From Ancient Greek Μανδαῖος (Mandaîos).

Pronunciation

Adjective

Mandaeus (feminine Mandaea, neuter Mandaeum); first/second-declension adjective

  1. Mandaean

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative Mandaeus Mandaea Mandaeum Mandaeī Mandaeae Mandaea
genitive Mandaeī Mandaeae Mandaeī Mandaeōrum Mandaeārum Mandaeōrum
dative Mandaeō Mandaeae Mandaeō Mandaeīs
accusative Mandaeum Mandaeam Mandaeum Mandaeōs Mandaeās Mandaea
ablative Mandaeō Mandaeā Mandaeō Mandaeīs
vocative Mandaee Mandaea Mandaeum Mandaeī Mandaeae Mandaea

Noun

Mandaeus m sg (genitive Mandaeī, feminine Mandaea); second declension

  1. a Mandaean

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine masculine feminine
nominative Mandaeus Mandaea Mandaeī Mandaeae
genitive Mandaeī Mandaeae Mandaeōrum Mandaeārum
dative Mandaeō Mandaeae Mandaeīs Mandaeīs
accusative Mandaeum Mandaeam Mandaeōs Mandaeās
ablative Mandaeō Mandaeā Mandaeīs Mandaeīs
vocative Mandaee Mandaea Mandaeī Mandaeae

Descendants

  • English: Mandaean
  • French: mandéen, Mandéen
  • Italian: mandeo

Further reading

  • Mandaei”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.