Mandaeus
Latin
Etymology
From Ancient Greek Μανδαῖος (Mandaîos).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [manˈdae̯.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [manˈdɛː.us]
Adjective
Mandaeus (feminine Mandaea, neuter Mandaeum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Mandaeus | Mandaea | Mandaeum | Mandaeī | Mandaeae | Mandaea | |
| genitive | Mandaeī | Mandaeae | Mandaeī | Mandaeōrum | Mandaeārum | Mandaeōrum | |
| dative | Mandaeō | Mandaeae | Mandaeō | Mandaeīs | |||
| accusative | Mandaeum | Mandaeam | Mandaeum | Mandaeōs | Mandaeās | Mandaea | |
| ablative | Mandaeō | Mandaeā | Mandaeō | Mandaeīs | |||
| vocative | Mandaee | Mandaea | Mandaeum | Mandaeī | Mandaeae | Mandaea | |
Noun
Mandaeus m sg (genitive Mandaeī, feminine Mandaea); second declension
- a Mandaean
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | masculine | feminine | ||
| nominative | Mandaeus | Mandaea | Mandaeī | Mandaeae | |
| genitive | Mandaeī | Mandaeae | Mandaeōrum | Mandaeārum | |
| dative | Mandaeō | Mandaeae | Mandaeīs | Mandaeīs | |
| accusative | Mandaeum | Mandaeam | Mandaeōs | Mandaeās | |
| ablative | Mandaeō | Mandaeā | Mandaeīs | Mandaeīs | |
| vocative | Mandaee | Mandaea | Mandaeī | Mandaeae | |
Related terms
Descendants
Further reading
- “Mandaei”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.