Karlingus

Latin

Etymology

    From a Frankish patronymic ultimately composed of Proto-West Germanic *karil + *-ing. By surface analysis, Karlus +‎ -ingus.

    Noun

    Karlingus m sg (genitive Karlingī); second declension

    1. alternative form of Carolingus
      • 1678, STEPHANI BALVZII MISCELLANEORUM LIBER PRIMUS, page 510:
        mxxxvi. Otho Princeps Karlingorum à Gozzelone Duce pugna victus, fugienſque, à quodam milite occiditur.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Karlingus Karlingī
    genitive Karlingī Karlingōrum
    dative Karlingō Karlingīs
    accusative Karlingum Karlingōs
    ablative Karlingō Karlingīs
    vocative Karlinge Karlingī

    Descendants

    • English: Karling