Hervarðr
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *Harjawardaz from *harjaz (“army”) + *wardaz (“guard”). Equivalent to herr + varðr. Cognate with Old English Hereweard.
Pronunciation
Proper noun
Hervarðr m
- a male given name
- 13th century, Hervarar saga ok Heiðreks:
- Síðan bjóst hún í brott ein saman ok tók sér karlmanns gervi ok vápn ok sótti þar til, er víkingar nokkurir váru, ok fór með þeim um hríð ok nefndist Hervarðr.
- 2021 translation by Jackson Crawford, Two Sagas of Mythical Heros: Hervor and Heidrek, Hrólf Kraki and his Champions
- then she went alone, and took for herself a man’s equipment and weapons. And she went to where some Vikings were, and went with them for a while and called herself Hervarđ.
- 2021 translation by Jackson Crawford, Two Sagas of Mythical Heros: Hervor and Heidrek, Hrólf Kraki and his Champions
- Síðan bjóst hún í brott ein saman ok tók sér karlmanns gervi ok vápn ok sótti þar til, er víkingar nokkurir váru, ok fór með þeim um hríð ok nefndist Hervarðr.
Declension
| masculine | singular |
|---|---|
| indefinite | |
| nominative | Hervarðr |
| accusative | Hervarð |
| dative | Hervarði |
| genitive | Hervarðar |
Descendants
- Icelandic: Hervarður
- Faroese: Hervarður
- → Norwegian: Hervard (learned)
- → Swedish: Hervard (learned)
- → Danish: Hervard (learned)
References
- Hervarar saga ok Heiðreks at Heimskringla
- Jackson Crawford, 2021, Two Sagas of Mythical Heroes: Hervor and Heidrek and Hrólf Kraki and His Champions, ISBN- 978-1624669958