Emin

See also: emin, emîn, êmin, əmin, and Əmin

English

Etymology 1

From Mandarin 額敏 / 额敏 (Émǐn).

Proper noun

Emin

  1. A county of Tacheng prefecture, Xinjiang autonomous region, China.

Etymology 2

Cognate with Amin, ultimately from Arabic أَمِين (ʔamīn).

Proper noun

Emin

  1. A surname.

Anagrams

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɛmɪn]

Adjective

Emin

  1. possessive of Ema: Ema's, Emma's

Declension

Declension of Emin (possessive)
singular
masculine feminine neuter
animate inanimate
nominative Emin Emina Emino
genitive Emina Eminy Emina
dative Eminu Emině Eminu
accusative Emina Emin Eminu Emino
locative Emině, Eminu Emině Emině, Eminu
instrumental Eminým Eminou Eminým
plural
masculine feminine neuter
animate inanimate
nominative Emini Eminy Emina
genitive Eminých
dative Eminým
accusative Eminy Emina
locative Eminých
instrumental Eminými, Eminýma1

1This form is used when describing dual nouns, e.g. očima, rukama.

Further reading

  • Emin”, in Kartotéka Novočeského lexikálního archivu (in Czech)

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish امین (Emîn), from Arabic أَمِين (ʔamīn).

Proper noun

Emin

  1. a male given name from Arabic, feminine equivalent Emine

Declension

Declension of Emin
singular plural
nominative Emin Eminler
accusative Emin'i Eminleri
dative Emin'e Eminlere
locative Emin'de Eminlerde
ablative Emin'den Eminlerden
genitive Emin'in Eminlerin
Possessive forms of Emin
singular plural
benim (my) Emin'im Eminlerim
senin (your) Emin'in Eminlerin
onun (his/her/its) Emin'i Eminleri
bizim (our) Emin'imiz Eminlerimiz
sizin (your) Emin'iniz Eminleriniz
onların (their) Emin'i
Eminleri
Eminleri