-ός

See also: -ος, ὅσ’, and ὅς

Ancient Greek

    Etymology 1

      From Proto-Indo-European *-ós (deverbal nominal suffix).

      Suffix

      -ός • (-ós)

      1. Forms agentive or patientive adjectives and nouns from the o-grade of a verbal root.
      Derived terms
      Ancient Greek terms suffixed with -ός (deverbal)
      ἀοιδός
      ἀρωγός
      δοκός
      δορός
      ἱπποφορβός
      κοντός
      λοιπός
      λοπός
      λορδός
      μοιχός
      νομός
      ὁδός
      ὁλκός
      ὀρός
      πομπός
      ῥοικός
      σκοπός
      τομός
      τροφός
      τροχός
      ὑφορβός

      Etymology 2

      Suffix

      -ός • (-ós)

      1. stressed form of -ος (-os)
      Derived terms
      Ancient Greek terms suffixed with -ός
      ἀμβλυωπός
      ἀργός
      θοός
      κνηκός
      λαμπαδοποιός
      λιθουργός
      νεωτεροποιός
      ὀρφνός
      πυρωπός
      σκαληνός
      σκοπός
      σπανός
      ταρσός
      φορός
      ψοιθός
      This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.