𐭥𐭧𐭱𐭲𐭩
Middle Persian
Etymology
From Old Persian *vahištah (compare Avestan 𐬬𐬀𐬵𐬌𐬱𐬙𐬋-𐬀𐬢𐬵𐬎𐬱- (vahištō-aŋhuš-)), from Proto-Iranian *HwáhištHáhuš (literally “best existence”), a compound of *Hwáhištas (“best”, from Proto-Indo-Iranian *Hwásištʰas) + *Háhuš (from Proto-Indo-Iranian *Hásuš (“life, existence, being”)).
Noun
𐭥𐭧𐭱𐭲𐭩 • (whšty /wahišt/)
Antonyms
- 𐭣𐭥𐭱𐭧𐭥𐭩 (dwšḥwy /dušox/)
Descendants
- Classical Persian: بهشت (bihišt, bahišt), گهیشت (gahīšt) (obsolete, dialectal, Sistan)
- Iranian Persian: بِهِشْت (behešt)
- Dari: بِهِشْت (bihišt)
- Tajik: биҳишт (bihišt)
- → Bengali: বেহেশ্ত (beheśt), বেহেশত (beheśt(ō)), বেহেস্ত (behest(ō)), বেহেসত (behest(ō)), বিহিশ্ত (bihiśt(ō)), বিহিশত (bihiśt(ō)), ভেস্ত (bhestō) — dated or dialectal
- → Gujarati: બહિશ્ત (bahiśt), બિહિશ્ત (bihiśt)
- → Hindustani:
- → Kazakh: бейіш (beiış), пейіш (peiış)
- → Kyrgyz: бейиш (beyiş)
- → Old Anatolian Turkish: بهشت (behişt)
- → Punjabi:
- Gurmukhi script: ਬਹਿਸ਼ਤ (bahiśt) (rare)
- Shahmukhi script: بَہِشْت (bahiśt)
- → Turkmen: behişt
- → Uyghur: بېھىش (bëhish)
- → Uzbek: bihisht, behisht
- → Gujarati: વહિશ્ત (vahiśt)