カンニング
Japanese
Etymology
Wasei eigo (和製英語; pseudo-anglicism), derived from cunning.
Pronunciation
- (Tokyo) カンニング [kàńníńgú] (Heiban – [0])
- (Tokyo) カンニング [kàńníꜜǹgù] (Nakadaka – [3])
- IPA(key): [kã̠ɲ̟ːĩŋɡɯ̟]
Noun
カンニング • (kanningu)
Verb
カンニングする • (kanningu suru) suru (stem カンニングし (kanningu shi), past カンニングした (kanningu shita))
Conjugation
| Katsuyōkei ("stem forms") | |||
|---|---|---|---|
| Mizenkei ("imperfective") | カンニングし | kanningu shi | |
| Ren’yōkei ("continuative") | カンニングし | kanningu shi | |
| Shūshikei ("terminal") | カンニングする | kanningu suru | |
| Rentaikei ("attributive") | カンニングする | kanningu suru | |
| Kateikei ("hypothetical") | カンニングすれ | kanningu sure | |
| Meireikei ("imperative") | カンニングせよ¹ カンニングしろ² |
kanningu seyo¹ kanningu shiro² | |
| Key constructions | |||
| Passive | カンニングされる | kanningu sareru | |
| Causative | カンニングさせる カンニングさす |
kanningu saseru kanningu sasu | |
| Potential | カンニングできる | kanningu dekiru | |
| Volitional | カンニングしよう | kanningu shiyō | |
| Negative | カンニングしない | kanningu shinai | |
| Negative continuative | カンニングせず | kanningu sezu | |
| Formal | カンニングします | kanningu shimasu | |
| Perfective | カンニングした | kanningu shita | |
| Conjunctive | カンニングして | kanningu shite | |
| Hypothetical conditional | カンニングすれば | kanningu sureba | |
¹ Written imperative
² Spoken imperative
Derived terms
- カンニングペーパー (kanningu pēpā)
Descendants
- → Korean: 커닝 (keoning)