ぶらつく

See also: ふらつく

Japanese

Etymology

From ぶら (bura) + つく (-tsuku).

Pronunciation

  • (Tokyo) らつく [bùrátsúkú] (Heiban – [0])[1]
  • IPA(key): [bɯ̟ɾa̠t͡sɨkɯ̟]

Verb

ぶらつく • (buratsukuintransitive godan (stem ぶらつき (buratsuki), past ぶらついた (buratsuita))

  1. to meander, to stroll, to wander about

Conjugation

Conjugation of "ぶらつく" (See Appendix:Japanese verbs)
Katsuyōkei ("stem forms")
Mizenkei ("imperfective") ぶらつか buratsuka
Ren’yōkei ("continuative") ぶらつき buratsuki
Shūshikei ("terminal") ぶらつく buratsuku
Rentaikei ("attributive") ぶらつく buratsuku
Kateikei ("hypothetical") ぶらつけ buratsuke
Meireikei ("imperative") ぶらつけ buratsuke
Key constructions
Passive ぶらつかれる buratsukareru
Causative ぶらつかせる
ぶらつかす
buratsukaseru
buratsukasu
Potential ぶらつける buratsukeru
Volitional ぶらつこう buratsukō
Negative ぶらつかない buratsukanai
Negative continuative ぶらつかず buratsukazu
Formal ぶらつきます buratsukimasu
Perfective ぶらついた buratsuita
Conjunctive ぶらついて buratsuite
Hypothetical conditional ぶらつけば buratsukeba

References

  1. ^ Matsumura, Akira, editor (2006), 大辞林 [Daijirin] (in Japanese), Third edition, Tokyo: Sanseidō, →ISBN