ὄϊος
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /ó.i.os/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈo.i.os/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈo.i.os/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈo.i.os/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈo.i.os/
Noun
ὄῐ̈ος • (óĭ̈os)
- genitive singular of ὄῐ̈ς (óĭ̈s)
Adjective
ὄῐ̈ος • (óĭ̈os) m (feminine ὀῐ̈́ᾱ, neuter ὄῐ̈ον); first/second declension
Declension
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
| Nominative | ὄῐ̈ος óĭ̈os |
ὀῐ̈́ᾱ oĭ̈́ā |
ὄῐ̈ον óĭ̈on |
ὀῐ̈́ω oĭ̈́ō |
ὀῐ̈́ᾱ oĭ̈́ā |
ὀῐ̈́ω oĭ̈́ō |
ὄῐ̈οι óĭ̈oi |
ὄῐ̈αι óĭ̈ai |
ὄῐ̈ᾰ óĭ̈ă | |||||
| Genitive | ὀῐ̈́ου oĭ̈́ou |
ὀῐ̈́ᾱς oĭ̈́ās |
ὀῐ̈́ου oĭ̈́ou |
ὀῐ̈́οιν oĭ̈́oin |
ὀῐ̈́αιν oĭ̈́ain |
ὀῐ̈́οιν oĭ̈́oin |
ὀῐ̈́ων oĭ̈́ōn |
ὀῐ̈́ων oĭ̈́ōn |
ὀῐ̈́ων oĭ̈́ōn | |||||
| Dative | ὀῐ̈́ῳ oĭ̈́ōi |
ὀῐ̈́ᾳ oĭ̈́āi |
ὀῐ̈́ῳ oĭ̈́ōi |
ὀῐ̈́οιν oĭ̈́oin |
ὀῐ̈́αιν oĭ̈́ain |
ὀῐ̈́οιν oĭ̈́oin |
ὀῐ̈́οις oĭ̈́ois |
ὀῐ̈́αις oĭ̈́ais |
ὀῐ̈́οις oĭ̈́ois | |||||
| Accusative | ὄῐ̈ον óĭ̈on |
ὀῐ̈́ᾱν oĭ̈́ān |
ὄῐ̈ον óĭ̈on |
ὀῐ̈́ω oĭ̈́ō |
ὀῐ̈́ᾱ oĭ̈́ā |
ὀῐ̈́ω oĭ̈́ō |
ὀῐ̈́ους oĭ̈́ous |
ὀῐ̈́ᾱς oĭ̈́ās |
ὄῐ̈ᾰ óĭ̈ă | |||||
| Vocative | ὄῐ̈ε óĭ̈e |
ὀῐ̈́ᾱ oĭ̈́ā |
ὄῐ̈ον óĭ̈on |
ὀῐ̈́ω oĭ̈́ō |
ὀῐ̈́ᾱ oĭ̈́ā |
ὀῐ̈́ω oĭ̈́ō |
ὄῐ̈οι óĭ̈oi |
ὄῐ̈αι óĭ̈ai |
ὄῐ̈ᾰ óĭ̈ă | |||||
| Notes: |
| |||||||||||||
Further reading
- “ὄϊος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press