ὁμηρομάστιγες

Ancient Greek

Etymology

From Ὁμηρομᾰ́στῐξ (Homēromắstĭx, Ὅμηρος (Hómēros, Homer) +‎ μᾰ́στῐξ (mắstĭx, scourge), literally Homer's scourge), an epithet given to Zoilus, a Thracian grammarian who was a censorious critic of Homer.

Pronunciation

 

Noun

ὁμηρομᾰ́στῑγες • (homēromắstīgesm pl or f pl (genitive ὁμηρομᾰστῑ́γων); third declension (in the plural, metonymic)

  1. critics of the poet Homer
  2. censorious critics in general
    • 129 CE – 216 CE, Galen, Collected Works 10.19:
      ἀλλ’ οὐκ ἀγαθὴν οὗτοί γε δόξαν ὑπελίποντο σφῶν αὐτῶν, οὐδὲ ζηλοῖ νοῦν ἔχων ἀνὴρ οὐδεὶς οὔτε τὸν Ὁμηρομάστιγα Ζωΐλον οὔτε τὸν παραπλῆγα Σαλμωνέα, καίτοι τοῖς μὲν φιλολοιδόροις ζηλωτὸς ὁ Ζωΐλος, τοῖς δ’ ἱεροσύλοις ὁ Σαλμωνεύς.
      all’ ouk agathḕn hoûtoí ge dóxan hupelíponto sphôn autôn, oudè zēloî noûn ékhōn anḕr oudeìs oúte tòn Homēromástiga Zōḯlon oúte tòn paraplêga Salmōnéa, kaítoi toîs mèn philoloidórois zēlōtòs ho Zōḯlos, toîs d’ hierosúlois ho Salmōneús.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Descendants

  • Latin: homēromastīges

References

  • Fogagnolo, Marta (2021), “‘The scourges of Homer’. Some remarks on the term Homeromastiges”, in Graeco-Latina Brunensia[1], volume 26, number 1, →DOI, archived from the original on 30 June 2024, pages 53-63

Further reading