ὀφθείς

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /opʰ.tʰěːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /opʰˈtʰis/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /oɸˈθis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ofˈθis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ofˈθis/

Participle

ὀφθείς • (ophtheís) m (feminine ὀφθεῖσᾰ, neuter ὀφθέν); first/third declension

aorist passive participle of ὁράω (horáō)

Declension

First and third declension of ὀφθείς; ὀφθεῖσᾰ; ὀφθέν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ὀφθείς ophtheís	ὀφθεῖσᾰ ophtheîsă	ὀφθέν ophthén	ὀφθέντε ophthénte	ὀφθείσᾱ ophtheísā	ὀφθέντε ophthénte	ὀφθέντες ophthéntes	ὀφθεῖσαι ophtheîsai	ὀφθέντᾰ ophthéntă
Genitive	ὀφθέντος ophthéntos	ὀφθείσης ophtheísēs	ὀφθέντος ophthéntos	ὀφθέντοιν ophthéntoin	ὀφθείσαιν ophtheísain	ὀφθέντοιν ophthéntoin	ὀφθέντων ophthéntōn	ὀφθεισῶν ophtheisôn	ὀφθέντων ophthéntōn
Dative	ὀφθέντῐ ophthéntĭ	ὀφθείσῃ ophtheísēi	ὀφθέντῐ ophthéntĭ	ὀφθέντοιν ophthéntoin	ὀφθείσαιν ophtheísain	ὀφθέντοιν ophthéntoin	ὀφθεῖσῐ ὀφθεῖσῐν ophtheîsĭ(n)	ὀφθείσαις ophtheísais	ὀφθεῖσῐ ὀφθεῖσῐν ophtheîsĭ(n)
Accusative	ὀφθέντᾰ ophthéntă	ὀφθεῖσᾰν ophtheîsăn	ὀφθέν ophthén	ὀφθέντε ophthénte	ὀφθείσᾱ ophtheísā	ὀφθέντε ophthénte	ὀφθέντᾰς ophthéntăs	ὀφθείσᾱς ophtheísās	ὀφθέντᾰ ophthéntă
Vocative	ὀφθείς ophtheís	ὀφθεῖσᾰ ophtheîsă	ὀφθέν ophthén	ὀφθέντε ophthénte	ὀφθείσᾱ ophtheísā	ὀφθέντε ophthénte	ὀφθέντες ophthéntes	ὀφθεῖσαι ophtheîsai	ὀφθέντᾰ ophthéntă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ὀφθέντως ophthéntōs			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.