ἡμέτερος

Ancient Greek

first person pronoun ^(edit)
case	singular		dual	plural
case	str.	encl.	str.	str.
nominative	ἐγώ		νώ, νῶϊ	ἡμεῖς
genitive	ἐμοῦ	μου	νῷν	ἡμῶν
dative	ἐμοί	μοι	νῷν	ἡμῖν
accusative	ἐμέ	με	νώ, νῶϊ	ἡμᾶς

adjective	ἐμός		νωΐτερος	ἡμέτερος

Alternative forms

ἡμός (hēmós) — Attic, Epic
ᾱ̔μός (hāmós), ᾱ̓μός (āmós) — Epic, Doric, Tragic
ᾱ̔μέτερος (hāméteros) — Doric
ἀμμέτερος (amméteros), ἄμμος (ámmos) — Aeolic

Etymology

From the stem of ἡμεῖς (hēmeîs, “we”) +‎ -τερος (-teros, contrastive suffix).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hɛː.mé.te.ros/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)e̝ˈme.te.ros/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /iˈme.te.ros/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /iˈme.te.ros/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /iˈme.te.ros/

Adjective

ἡμέτερος • (hēméteros) m (feminine ἡμετέρᾱ, neuter ἡμέτερον); first/second declension (Attic, Ionic, Epic, Koine first person plural possessive pronoun)

(modifying a noun) our, of ours
(as substantive, often with article) ours
1. (in the plural) our friends or family; our possessions

Inflection

First and second declension of ἡμέτερος; ἡμετέρᾱ; ἡμέτερον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἡμέτερος hēméteros	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμέτεροι hēméteroi	ἡμέτεραι hēméterai	ἡμέτερᾰ hēméteră
Genitive	ἡμετέρου hēmetérou	ἡμετέρᾱς hēmetérās	ἡμετέρου hēmetérou	ἡμετέροιν hēmetéroin	ἡμετέραιν hēmetérain	ἡμετέροιν hēmetéroin	ἡμετέρων hēmetérōn	ἡμετέρων hēmetérōn	ἡμετέρων hēmetérōn
Dative	ἡμετέρῳ hēmetérōi	ἡμετέρᾳ hēmetérāi	ἡμετέρῳ hēmetérōi	ἡμετέροιν hēmetéroin	ἡμετέραιν hēmetérain	ἡμετέροιν hēmetéroin	ἡμετέροις hēmetérois	ἡμετέραις hēmetérais	ἡμετέροις hēmetérois
Accusative	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρᾱν hēmetérān	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρους hēmetérous	ἡμετέρᾱς hēmetérās	ἡμέτερᾰ hēméteră
Vocative	ἡμέτερε hēmétere	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμέτεροι hēméteroi	ἡμέτεραι hēméterai	ἡμέτερᾰ hēméteră
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First and second declension of ἡμέτερος; ἡμετέρη; ἡμέτερον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἡμέτερος hēméteros	ἡμετέρη hēmetérē	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμέτεροι hēméteroi	ἡμέτεραι hēméterai	ἡμέτερᾰ hēméteră
Genitive	ἡμετέροιο ἡμετέροο ἡμετέρου hēmetéroio hēmetéroo hēmetérou	ἡμετέρης hēmetérēs	ἡμετέροιο ἡμετέροο ἡμετέρου hēmetéroio hēmetéroo hēmetérou	ἡμετέροιῐ̈ν hēmetéroiĭ̈n	ἡμετέραιῐ̈ν hēmetéraiĭ̈n	ἡμετέροιῐ̈ν hēmetéroiĭ̈n	ἡμετέρων hēmetérōn	ἡμετερᾱ́ων ἡμετερέων ἡμετερῶν hēmeterā́ōn hēmeteréōn hēmeterôn	ἡμετέρων hēmetérōn
Dative	ἡμετέρῳ hēmetérōi	ἡμετέρῃ hēmetérēi	ἡμετέρῳ hēmetérōi	ἡμετέροιῐ̈ν hēmetéroiĭ̈n	ἡμετέραιῐ̈ν hēmetéraiĭ̈n	ἡμετέροιῐ̈ν hēmetéroiĭ̈n	ἡμετέροισῐ ἡμετέροισῐν ἡμετέροις hēmetéroisĭ(n) hēmetérois	ἡμετέρῃσῐ ἡμετέρῃσῐν ἡμετέρῃς ἡμετέραις hēmetérēisĭ(n) hēmetérēis hēmetérais	ἡμετέροισῐ ἡμετέροισῐν ἡμετέροις hēmetéroisĭ(n) hēmetérois
Accusative	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρην hēmetérēn	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρους hēmetérous	ἡμετέρᾱς hēmetérās	ἡμέτερᾰ hēméteră
Vocative	ἡμέτερε hēmétere	ἡμετέρη hēmetérē	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμέτεροι hēméteroi	ἡμέτεραι hēméterai	ἡμέτερᾰ hēméteră
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First and second declension of ἡμέτερος; ἡμετέρη; ἡμέτερον (Ionic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἡμέτερος hēméteros	ἡμετέρη hēmetérē	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμέτεροι hēméteroi	ἡμέτεραι hēméterai	ἡμέτερᾰ hēméteră
Genitive	ἡμετέρου hēmetérou	ἡμετέρης hēmetérēs	ἡμετέρου hēmetérou	ἡμετέροιν hēmetéroin	ἡμετέραιν hēmetérain	ἡμετέροιν hēmetéroin	ἡμετέρων hēmetérōn	ἡμετερέων ἡμετερῶν hēmeteréōn hēmeterôn	ἡμετέρων hēmetérōn
Dative	ἡμετέρῳ hēmetérōi	ἡμετέρῃ hēmetérēi	ἡμετέρῳ hēmetérōi	ἡμετέροιν hēmetéroin	ἡμετέραιν hēmetérain	ἡμετέροιν hēmetéroin	ἡμετέροισῐ ἡμετέροισῐν hēmetéroisĭ(n)	ἡμετέρῃσῐ ἡμετέρῃσῐν hēmetérēisĭ(n)	ἡμετέροισῐ ἡμετέροισῐν hēmetéroisĭ(n)
Accusative	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρην hēmetérēn	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρους hēmetérous	ἡμετέρᾱς hēmetérās	ἡμέτερᾰ hēméteră
Vocative	ἡμέτερε hēmétere	ἡμετέρη hēmetérē	ἡμέτερον hēméteron	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμετέρᾱ hēmetérā	ἡμετέρω hēmetérō	ἡμέτεροι hēméteroi	ἡμέτεραι hēméterai	ἡμέτερᾰ hēméteră
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

References

“ἡμέτερος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“ἡμέτερος”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
“ἡμέτερος”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
ἡμέτερος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
ἡμέτερος in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
G2251 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- our idem, page 581.