ἐπιφοιτάω

Ancient Greek

From ἐπι- (epi-) +‎ φοιτάω (phoitáō)

ἐπῐφοιτάω • (epĭphoitáō)

Present: ἐπῐφοιτᾰ́ω (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπῐφοιτᾰ́ω	ἐπῐφοιτᾰ́εις	ἐπῐφοιτᾰ́ει	ἐπῐφοιτᾰ́ετον	ἐπῐφοιτᾰ́ετον	ἐπῐφοιτᾰ́ομεν	ἐπῐφοιτᾰ́ετε	ἐπῐφοιτᾰ́ουσῐ(ν)
	subjunctive	ἐπῐφοιτᾰ́ω	ἐπῐφοιτᾰ́ῃς	ἐπῐφοιτᾰ́ῃ	ἐπῐφοιτᾰ́ητον	ἐπῐφοιτᾰ́ητον	ἐπῐφοιτᾰ́ωμεν	ἐπῐφοιτᾰ́ητε	ἐπῐφοιτᾰ́ωσῐ(ν)
	optative	ἐπῐφοιτᾰ́οιμῐ	ἐπῐφοιτᾰ́οις	ἐπῐφοιτᾰ́οι	ἐπῐφοιτᾰ́οιτον	ἐπῐφοιτᾰοίτην	ἐπῐφοιτᾰ́οιμεν	ἐπῐφοιτᾰ́οιτε	ἐπῐφοιτᾰ́οιεν
	imperative		ἐπῐφοίτᾰε	ἐπῐφοιτᾰέτω	ἐπῐφοιτᾰ́ετον	ἐπῐφοιτᾰέτων		ἐπῐφοιτᾰ́ετε	ἐπῐφοιτᾰόντων
		active
infinitive		ἐπῐφοιτᾰ́ειν
participle	m	ἐπῐφοιτᾰ́ων
	f	ἐπῐφοιτᾰ́ουσᾰ
	n	ἐπῐφοιτᾰ́ον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: ἐπῐφοιτῶ (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπῐφοιτῶ	ἐπῐφοιτᾷς	ἐπῐφοιτᾷ	ἐπῐφοιτᾶτον	ἐπῐφοιτᾶτον	ἐπῐφοιτῶμεν	ἐπῐφοιτᾶτε	ἐπῐφοιτῶσῐ(ν)
	subjunctive	ἐπῐφοιτῶ	ἐπῐφοιτᾷς	ἐπῐφοιτᾷ	ἐπῐφοιτᾶτον	ἐπῐφοιτᾶτον	ἐπῐφοιτῶμεν	ἐπῐφοιτᾶτε	ἐπῐφοιτῶσῐ(ν)
	optative	ἐπῐφοιτῴην, ἐπῐφοιτῷμῐ	ἐπῐφοιτῴης, ἐπῐφοιτῷς	ἐπῐφοιτῴη, ἐπῐφοιτῷ	ἐπῐφοιτῷτον, ἐπῐφοιτῴητον	ἐπῐφοιτῴτην, ἐπῐφοιτῳήτην	ἐπῐφοιτῷμεν, ἐπῐφοιτῴημεν	ἐπῐφοιτῷτε, ἐπῐφοιτῴητε	ἐπῐφοιτῷεν, ἐπῐφοιτῴησᾰν
	imperative		ἐπῐφοίτᾱ	ἐπῐφοιτᾱ́τω	ἐπῐφοιτᾶτον	ἐπῐφοιτᾱ́των		ἐπῐφοιτᾶτε	ἐπῐφοιτώντων
		active
infinitive		ἐπῐφοιτᾶν
participle	m	ἐπῐφοιτῶν
	f	ἐπῐφοιτῶσᾰ
	n	ἐπῐφοιτῶν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐπεφοίτᾰον (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεφοίτᾰον	ἐπεφοίτᾰες	ἐπεφοίτᾰε(ν)	ἐπεφοιτᾰ́ετον	ἐπεφοιτᾰέτην	ἐπεφοιτᾰ́ομεν	ἐπεφοιτᾰ́ετε	ἐπεφοίτᾰον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐπεφοίτων (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεφοίτων	ἐπεφοίτᾱς	ἐπεφοίτᾱ	ἐπεφοιτᾶτον	ἐπεφοιτᾱ́την	ἐπεφοιτῶμεν	ἐπεφοιτᾶτε	ἐπεφοίτων
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ἐπῐφοιτήσω

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπῐφοιτήσω	ἐπῐφοιτήσεις	ἐπῐφοιτήσει	ἐπῐφοιτήσετον	ἐπῐφοιτήσετον	ἐπῐφοιτήσομεν	ἐπῐφοιτήσετε	ἐπῐφοιτήσουσῐ(ν)
active	optative	ἐπῐφοιτήσοιμῐ	ἐπῐφοιτήσοις	ἐπῐφοιτήσοι	ἐπῐφοιτήσοιτον	ἐπῐφοιτησοίτην	ἐπῐφοιτήσοιμεν	ἐπῐφοιτήσοιτε	ἐπῐφοιτήσοιεν
		active
infinitive		ἐπῐφοιτήσειν
participle	m	ἐπῐφοιτήσων
	f	ἐπῐφοιτήσουσᾰ
	n	ἐπῐφοιτῆσον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐπεφοίτησᾰ

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεφοίτησᾰ	ἐπεφοίτησᾰς	ἐπεφοίτησε(ν)	ἐπεφοιτήσᾰτον	ἐπεφοιτησᾰ́την	ἐπεφοιτήσᾰμεν	ἐπεφοιτήσᾰτε	ἐπεφοίτησᾰν
	subjunctive	ἐπῐφοιτήσω	ἐπῐφοιτήσῃς	ἐπῐφοιτήσῃ	ἐπῐφοιτήσητον	ἐπῐφοιτήσητον	ἐπῐφοιτήσωμεν	ἐπῐφοιτήσητε	ἐπῐφοιτήσωσῐ(ν)
	optative	ἐπῐφοιτήσαιμῐ	ἐπῐφοιτήσειᾰς, ἐπῐφοιτήσαις	ἐπῐφοιτήσειε(ν), ἐπῐφοιτήσαι	ἐπῐφοιτήσαιτον	ἐπῐφοιτησαίτην	ἐπῐφοιτήσαιμεν	ἐπῐφοιτήσαιτε	ἐπῐφοιτήσειᾰν, ἐπῐφοιτήσαιεν
	imperative		ἐπῐφοίτησον	ἐπῐφοιτησᾰ́τω	ἐπῐφοιτήσᾰτον	ἐπῐφοιτησᾰ́των		ἐπῐφοιτήσᾰτε	ἐπῐφοιτησᾰ́ντων
		active
infinitive		ἐπῐφοιτῆσαι
participle	m	ἐπῐφοιτήσᾱς
	f	ἐπῐφοιτήσᾱσᾰ
	n	ἐπῐφοιτῆσᾰν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ἐπῐπεφοίτηκᾰ

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπῐπεφοίτηκᾰ	ἐπῐπεφοίτηκᾰς	ἐπῐπεφοίτηκε(ν)	ἐπῐπεφοιτήκᾰτον	ἐπῐπεφοιτήκᾰτον	ἐπῐπεφοιτήκᾰμεν	ἐπῐπεφοιτήκᾰτε	ἐπῐπεφοιτήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἐπῐπεφοιτήκω	ἐπῐπεφοιτήκῃς	ἐπῐπεφοιτήκῃ	ἐπῐπεφοιτήκητον	ἐπῐπεφοιτήκητον	ἐπῐπεφοιτήκωμεν	ἐπῐπεφοιτήκητε	ἐπῐπεφοιτήκωσῐ(ν)
	optative	ἐπῐπεφοιτήκοιμῐ, ἐπῐπεφοιτηκοίην	ἐπῐπεφοιτήκοις, ἐπῐπεφοιτηκοίης	ἐπῐπεφοιτήκοι, ἐπῐπεφοιτηκοίη	ἐπῐπεφοιτήκοιτον	ἐπῐπεφοιτηκοίτην	ἐπῐπεφοιτήκοιμεν	ἐπῐπεφοιτήκοιτε	ἐπῐπεφοιτήκοιεν
	imperative		ἐπῐπεφοίτηκε	ἐπῐπεφοιτηκέτω	ἐπῐπεφοιτήκετον	ἐπῐπεφοιτηκέτων		ἐπῐπεφοιτήκετε	ἐπῐπεφοιτηκόντων
		active
infinitive		ἐπῐπεφοιτηκέναι
participle	m	ἐπῐπεφοιτηκώς
	f	ἐπῐπεφοιτηκυῖᾰ
	n	ἐπῐπεφοιτηκός
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.