ἐπεντίθημι

Ancient Greek

Etymology

    From ἐπι- (epi-) +‎ ἐντίθημι (entíthēmi, “to put in”), from ἐν- (en-, “in”) + τίθημι (títhēmi, “to put, place”).

    Pronunciation

     

    Verb

    ἐπεντίθημῐ • (epentíthēmĭ)

    1. to insert (a letter)
    2. to put in besides, in addition to

    Conjugation

       Present: ἐπεντῐ́θημῐ, ἐπεντῐ́θεμαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπεντῐ́θημῐ ἐπεντῐ́θης ἐπεντῐ́θησῐ(ν) ἐπεντῐ́θετον ἐπεντῐ́θετον ἐπεντῐ́θεμεν ἐπεντῐ́θετε ἐπεντῐθέᾱσῐ(ν)
    subjunctive ἐπεντῐθῶ ἐπεντῐθῇς ἐπεντῐθῇ ἐπεντῐθῆτον ἐπεντῐθῆτον ἐπεντῐθῶμεν ἐπεντῐθῆτε ἐπεντῐθῶσῐ(ν)
    optative ἐπεντῐθείην ἐπεντῐθείης ἐπεντῐθείη ἐπεντῐθεῖτον,
    ἐπεντῐθείητον     		ἐπεντῐθείτην,
    ἐπεντῐθειήτην     		ἐπεντῐθεῖμεν,
    ἐπεντῐθείημεν     		ἐπεντῐθεῖτε,
    ἐπεντῐθείητε     		ἐπεντῐθεῖεν,
    ἐπεντῐθείησᾰν
    imperative   ἐπεντῐ́θει ἐπεντῐθέτω ἐπεντῐ́θετον ἐπεντῐθέτων   ἐπεντῐ́θετε ἐπεντῐθέντων
    middle/passive indicative ἐπεντῐ́θεμαι ἐπεντῐ́θεσαι ἐπεντῐ́θεται ἐπεντῐ́θεσθον ἐπεντῐ́θεσθον ἐπεντῐθέμεθᾰ ἐπεντῐ́θεσθε ἐπεντῐ́θενται
    subjunctive ἐπεντῐθῶμαι ἐπεντῐθῇ ἐπεντῐθῆται ἐπεντῐθῆσθον ἐπεντῐθῆσθον ἐπεντῐθώμεθᾰ ἐπεντῐθῆσθε ἐπεντῐθῶνται
    optative ἐπεντῐθείμην ἐπεντῐθεῖο ἐπεντῐθεῖτο,
    ἐπεντῐθοῖτο     		ἐπεντῐθεῖσθον,
    ἐπεντῐθοῖσθον     		ἐπεντῐθείσθην,
    ἐπεντῐθοίσθην     		ἐπεντῐθείμεθᾰ,
    ἐπεντῐθοίμεθᾰ     		ἐπεντῐθεῖσθε,
    ἐπεντῐθοῖσθε     		ἐπεντῐθεῖντο,
    ἐπεντῐθοῖντο
    imperative   ἐπεντῐ́θεσο ἐπεντῐθέσθω ἐπεντῐ́θεσθον ἐπεντῐθέσθων   ἐπεντῐ́θεσθε ἐπεντῐθέσθων
    active middle/passive
    infinitive ἐπεντῐθέναι ἐπεντῐ́θεσθαι
    participle m ἐπεντῐθείς ἐπεντῐθέμενος
    f ἐπεντῐθεῖσᾰ ἐπεντῐθεμένη
    n ἐπεντῐθέν ἐπεντῐθέμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐπενετῐ́θην, ἐπενετῐθέμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπενετῐ́θην ἐπενετῐ́θεις ἐπενετῐ́θει ἐπενετῐ́θετον ἐπενετῐθέτην ἐπενετῐ́θεμεν ἐπενετῐ́θετε ἐπενετῐ́θεσᾰν
    middle/passive indicative ἐπενετῐθέμην ἐπενετῐ́θεσο ἐπενετῐ́θετο ἐπενετῐ́θεσθον ἐπενετῐθέσθην ἐπενετῐθέμεθᾰ ἐπενετῐ́θεσθε ἐπενετῐ́θεντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐπενετῐ́θεον, ἐπενετῐθεόμην (Uncontracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπενετῐ́θεον ἐπενετῐ́θεες ἐπενετῐ́θεε(ν) ἐπενετῐθέετον ἐπενετῐθεέτην ἐπενετῐθέομεν ἐπενετῐθέετε ἐπενετῐ́θεον
    middle/passive indicative ἐπενετῐθεόμην ἐπενετῐθέου ἐπενετῐθέετο ἐπενετῐθέεσθον ἐπενετῐθεέσθην ἐπενετῐθεόμεθᾰ ἐπενετῐθέεσθε ἐπενετῐθέοντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐπενετῐ́θουν, ἐπενετῐθούμην (Contracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπενετῐ́θουν ἐπενετῐ́θεις ἐπενετῐ́θει ἐπενετῐθεῖτον ἐπενετῐθείτην ἐπενετῐθοῦμεν ἐπενετῐθεῖτε ἐπενετῐ́θουν
    middle/passive indicative ἐπενετῐθούμην ἐπενετῐθοῦ ἐπενετῐθεῖτο ἐπενετῐθεῖσθον ἐπενετῐθείσθην ἐπενετῐθούμεθᾰ ἐπενετῐθεῖσθε ἐπενετῐθοῦντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: ἐπενθήσω, ἐπενθήσομαι, ἐπεντεθήσομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπενθήσω ἐπενθήσεις ἐπενθήσει ἐπενθήσετον ἐπενθήσετον ἐπενθήσομεν ἐπενθήσετε ἐπενθήσουσῐ(ν)
    optative ἐπενθήσοιμῐ ἐπενθήσοις ἐπενθήσοι ἐπενθήσοιτον ἐπενθησοίτην ἐπενθήσοιμεν ἐπενθήσοιτε ἐπενθήσοιεν
    middle indicative ἐπενθήσομαι ἐπενθήσῃ,
    ἐπενθήσει     		ἐπενθήσεται ἐπενθήσεσθον ἐπενθήσεσθον ἐπενθησόμεθᾰ ἐπενθήσεσθε ἐπενθήσονται
    optative ἐπενθησοίμην ἐπενθήσοιο ἐπενθήσοιτο ἐπενθήσοισθον ἐπενθησοίσθην ἐπενθησοίμεθᾰ ἐπενθήσοισθε ἐπενθήσοιντο
    passive indicative ἐπεντεθήσομαι ἐπεντεθήσῃ,
    ἐπεντεθήσει     		ἐπεντεθήσεται ἐπεντεθήσεσθον ἐπεντεθήσεσθον ἐπεντεθησόμεθᾰ ἐπεντεθήσεσθε ἐπεντεθήσονται
    optative ἐπεντεθησοίμην ἐπεντεθήσοιο ἐπεντεθήσοιτο ἐπεντεθήσοισθον ἐπεντεθησοίσθην ἐπεντεθησοίμεθᾰ ἐπεντεθήσοισθε ἐπεντεθήσοιντο
    active middle passive
    infinitive ἐπενθήσειν ἐπενθήσεσθαι ἐπεντεθήσεσθαι
    participle m ἐπενθήσων ἐπενθησόμενος ἐπεντεθησόμενος
    f ἐπενθήσουσᾰ ἐπενθησομένη ἐπεντεθησομένη
    n ἐπενθῆσον ἐπενθησόμενον ἐπεντεθησόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐπενέθετον, ἐπενεθέμην, ἐπενετέθην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative       ἐπενέθετον ἐπενεθέτην ἐπενέθεμεν ἐπενέθετε ἐπενέθεσᾰν
    subjunctive ἐπενθῶ ἐπενθῇς ἐπενθῇ ἐπενθῆτον ἐπενθῆτον ἐπενθῶμεν ἐπενθῆτε ἐπενθῶσῐ(ν)
    optative ἐπενθείην ἐπενθείης ἐπενθείη ἐπενθεῖτον,
    ἐπενθείητον     		ἐπενθείτην,
    ἐπενθειήτην     		ἐπενθεῖμεν,
    ἐπενθείημεν     		ἐπενθεῖτε,
    ἐπενθείητε     		ἐπενθεῖεν,
    ἐπενθείησᾰν
    imperative   ἔπενθες ἐπενθέτω ἐπένθετον ἐπενθέτων   ἐπένθετε ἐπενθέντων
    middle indicative ἐπενεθέμην ἐπενέθου ἐπενέθετο ἐπενέθεσθον ἐπενεθέσθην ἐπενεθέμεθᾰ ἐπενέθεσθε ἐπενέθεντο
    subjunctive ἐπενθῶμαι ἐπενθῇ ἐπενθῆται ἐπενθῆσθον ἐπενθῆσθον ἐπενθώμεθᾰ ἐπενθῆσθε ἐπενθῶνται
    optative ἐπενθείμην ἐπενθεῖο ἐπενθεῖτο,
    ἐπενθοῖτο     		ἐπενθεῖσθον ἐπενθείσθην ἐπενθείμεθᾰ ἐπενθεῖσθε ἐπενθεῖντο
    imperative   ἐπένθου ἐπενθέσθω ἐπένθεσθον ἐπενθέσθων   ἐπένθεσθε ἐπενθέσθων
    passive indicative ἐπενετέθην ἐπενετέθης ἐπενετέθη ἐπενετέθητον ἐπενετεθήτην ἐπενετέθημεν ἐπενετέθητε ἐπενετέθησᾰν
    subjunctive ἐπεντεθῶ ἐπεντεθῇς ἐπεντεθῇ ἐπεντεθῆτον ἐπεντεθῆτον ἐπεντεθῶμεν ἐπεντεθῆτε ἐπεντεθῶσῐ(ν)
    optative ἐπεντεθείην ἐπεντεθείης ἐπεντεθείη ἐπεντεθεῖτον,
    ἐπεντεθείητον     		ἐπεντεθείτην,
    ἐπεντεθειήτην     		ἐπεντεθεῖμεν,
    ἐπεντεθείημεν     		ἐπεντεθεῖτε,
    ἐπεντεθείητε     		ἐπεντεθεῖεν,
    ἐπεντεθείησᾰν
    imperative   ἐπεντέθηθῐ ἐπεντεθήτω ἐπεντέθητον ἐπεντεθήτων   ἐπεντέθητε ἐπεντεθέντων
    active middle passive
    infinitive ἐπενθεῖναι ἐπενθέσθαι ἐπεντεθῆναι
    participle m ἐπενθείς ἐπενθέμενος ἐπεντεθείς
    f ἐπενθεῖσᾰ ἐπενθεμένη ἐπεντεθεῖσᾰ
    n ἐπενθέν ἐπενθέμενον ἐπεντεθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐπενέθηκᾰ, ἐπενεθηκᾰ́μην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπενέθηκᾰ ἐπενέθηκᾰς ἐπενέθηκε(ν) ἐπενεθήκᾰτον ἐπενεθηκᾰ́την ἐπενεθήκᾰμεν ἐπενεθήκᾰτε ἐπενέθηκᾰν
    middle indicative ἐπενεθηκᾰ́μην ἐπενεθήκω ἐπενεθήκᾰτο ἐπενεθήκᾰσθον ἐπενεθηκᾰ́σθην ἐπενεθηκᾰ́μεθᾰ ἐπενεθήκᾰσθε ἐπενεθήκᾰντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: ἐπεντέθηκᾰ, ἐπεντέθειμαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπεντέθηκᾰ ἐπεντέθηκᾰς ἐπεντέθηκε(ν) ἐπεντεθήκᾰτον ἐπεντεθήκᾰτον ἐπεντεθήκᾰμεν ἐπεντεθήκᾰτε ἐπεντεθήκᾱσῐ(ν)
    subjunctive ἐπεντεθήκω ἐπεντεθήκῃς ἐπεντεθήκῃ ἐπεντεθήκητον ἐπεντεθήκητον ἐπεντεθήκωμεν ἐπεντεθήκητε ἐπεντεθήκωσῐ(ν)
    optative ἐπεντεθήκοιμῐ,
    ἐπεντεθηκοίην     		ἐπεντεθήκοις,
    ἐπεντεθηκοίης     		ἐπεντεθήκοι,
    ἐπεντεθηκοίη     		ἐπεντεθήκοιτον ἐπεντεθηκοίτην ἐπεντεθήκοιμεν ἐπεντεθήκοιτε ἐπεντεθήκοιεν
    imperative   ἐπεντέθηκε ἐπεντεθηκέτω ἐπεντεθήκετον ἐπεντεθηκέτων   ἐπεντεθήκετε ἐπεντεθηκόντων
    middle/passive indicative ἐπεντέθειμαι ἐπεντέθεισαι ἐπεντέθειται ἐπεντέθεισθον ἐπεντέθεισθον ἐπεντεθείμεθᾰ ἐπεντέθεισθε ἐπεντέθεινται
    subjunctive ἐπεντεθειμένος ὦ ἐπεντεθειμένος ᾖς ἐπεντεθειμένος ᾖ ἐπεντεθειμένω ἦτον ἐπεντεθειμένω ἦτον ἐπεντεθειμένοι ὦμεν ἐπεντεθειμένοι ἦτε ἐπεντεθειμένοι ὦσῐ(ν)
    optative ἐπεντεθειμένος εἴην ἐπεντεθειμένος εἴης ἐπεντεθειμένος εἴη ἐπεντεθειμένω εἴητον,
    εἶτον     		ἐπεντεθειμένω εἰήτην,
    εἴτην     		ἐπεντεθειμένοι εἴημεν,
    εἶμεν     		ἐπεντεθειμένοι εἴητε,
    εἶτε     		ἐπεντεθειμένοι εἴησᾰν,
    εἶεν
    imperative   ἐπεντέθεισο ἐπεντεθείσθω ἐπεντέθεισθον ἐπεντεθείσθων   ἐπεντέθεισθε ἐπεντεθείσθων
    active middle/passive
    infinitive ἐπεντεθηκέναι ἐπεντεθεῖσθαι
    participle m ἐπεντεθηκώς ἐπεντεθειμένος
    f ἐπεντεθηκυῖᾰ ἐπεντεθειμένη
    n ἐπεντεθηκός ἐπεντεθειμένον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: ἐπεντέθεικᾰ, ἐπεντέθειμαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπεντέθεικᾰ ἐπεντέθεικᾰς ἐπεντέθεικε(ν) ἐπεντεθείκᾰτον ἐπεντεθείκᾰτον ἐπεντεθείκᾰμεν ἐπεντεθείκᾰτε ἐπεντεθείκᾱσῐ(ν)
    subjunctive ἐπεντεθείκω ἐπεντεθείκῃς ἐπεντεθείκῃ ἐπεντεθείκητον ἐπεντεθείκητον ἐπεντεθείκωμεν ἐπεντεθείκητε ἐπεντεθείκωσῐ(ν)
    optative ἐπεντεθείκοιμῐ,
    ἐπεντεθεικοίην     		ἐπεντεθείκοις,
    ἐπεντεθεικοίης     		ἐπεντεθείκοι,
    ἐπεντεθεικοίη     		ἐπεντεθείκοιτον ἐπεντεθεικοίτην ἐπεντεθείκοιμεν ἐπεντεθείκοιτε ἐπεντεθείκοιεν
    imperative   ἐπεντέθεικε ἐπεντεθεικέτω ἐπεντεθείκετον ἐπεντεθεικέτων   ἐπεντεθείκετε ἐπεντεθεικόντων
    middle/passive indicative ἐπεντέθειμαι ἐπεντέθεισαι ἐπεντέθειται ἐπεντέθεισθον ἐπεντέθεισθον ἐπεντεθείμεθᾰ ἐπεντέθεισθε ἐπεντέθεινται
    subjunctive ἐπεντεθειμένος ὦ ἐπεντεθειμένος ᾖς ἐπεντεθειμένος ᾖ ἐπεντεθειμένω ἦτον ἐπεντεθειμένω ἦτον ἐπεντεθειμένοι ὦμεν ἐπεντεθειμένοι ἦτε ἐπεντεθειμένοι ὦσῐ(ν)
    optative ἐπεντεθειμένος εἴην ἐπεντεθειμένος εἴης ἐπεντεθειμένος εἴη ἐπεντεθειμένω εἴητον,
    εἶτον     		ἐπεντεθειμένω εἰήτην,
    εἴτην     		ἐπεντεθειμένοι εἴημεν,
    εἶμεν     		ἐπεντεθειμένοι εἴητε,
    εἶτε     		ἐπεντεθειμένοι εἴησᾰν,
    εἶεν
    imperative   ἐπεντέθεισο ἐπεντεθείσθω ἐπεντέθεισθον ἐπεντεθείσθων   ἐπεντέθεισθε ἐπεντεθείσθων
    active middle/passive
    infinitive ἐπεντεθεικέναι ἐπεντεθεῖσθαι
    participle m ἐπεντεθεικώς ἐπεντεθειμένος
    f ἐπεντεθεικυῖᾰ ἐπεντεθειμένη
    n ἐπεντεθεικός ἐπεντεθειμένον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Derived terms

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.