ἐντίθημι

Ancient Greek

Etymology

    From ἐν- (en-, “in”) +‎ τίθημι (títhēmi, “put, place”).

    Pronunciation

     

    Verb

    ἐντίθημι • (entíthēmi)

    1. to put in, implant, insert

    Conjugation

       Present: ἐντῐ́θημῐ, ἐντῐ́θεμαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐντῐ́θημῐ ἐντῐ́θης ἐντῐ́θησῐ(ν) ἐντῐ́θετον ἐντῐ́θετον ἐντῐ́θεμεν ἐντῐ́θετε ἐντῐθέᾱσῐ(ν)
    subjunctive ἐντῐθῶ ἐντῐθῇς ἐντῐθῇ ἐντῐθῆτον ἐντῐθῆτον ἐντῐθῶμεν ἐντῐθῆτε ἐντῐθῶσῐ(ν)
    optative ἐντῐθείην ἐντῐθείης ἐντῐθείη ἐντῐθεῖτον,
    ἐντῐθείητον     		ἐντῐθείτην,
    ἐντῐθειήτην     		ἐντῐθεῖμεν,
    ἐντῐθείημεν     		ἐντῐθεῖτε,
    ἐντῐθείητε     		ἐντῐθεῖεν,
    ἐντῐθείησᾰν
    imperative   ἐντῐ́θει ἐντῐθέτω ἐντῐ́θετον ἐντῐθέτων   ἐντῐ́θετε ἐντῐθέντων
    middle/passive indicative ἐντῐ́θεμαι ἐντῐ́θεσαι ἐντῐ́θεται ἐντῐ́θεσθον ἐντῐ́θεσθον ἐντῐθέμεθᾰ ἐντῐ́θεσθε ἐντῐ́θενται
    subjunctive ἐντῐθῶμαι ἐντῐθῇ ἐντῐθῆται ἐντῐθῆσθον ἐντῐθῆσθον ἐντῐθώμεθᾰ ἐντῐθῆσθε ἐντῐθῶνται
    optative ἐντῐθείμην ἐντῐθεῖο ἐντῐθεῖτο,
    ἐντῐθοῖτο     		ἐντῐθεῖσθον,
    ἐντῐθοῖσθον     		ἐντῐθείσθην,
    ἐντῐθοίσθην     		ἐντῐθείμεθᾰ,
    ἐντῐθοίμεθᾰ     		ἐντῐθεῖσθε,
    ἐντῐθοῖσθε     		ἐντῐθεῖντο,
    ἐντῐθοῖντο
    imperative   ἐντῐ́θεσο ἐντῐθέσθω ἐντῐ́θεσθον ἐντῐθέσθων   ἐντῐ́θεσθε ἐντῐθέσθων
    active middle/passive
    infinitive ἐντῐθέναι ἐντῐ́θεσθαι
    participle m ἐντῐθείς ἐντῐθέμενος
    f ἐντῐθεῖσᾰ ἐντῐθεμένη
    n ἐντῐθέν ἐντῐθέμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐνετῐ́θην, ἐνετῐθέμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐνετῐ́θην ἐνετῐ́θεις ἐνετῐ́θει ἐνετῐ́θετον ἐνετῐθέτην ἐνετῐ́θεμεν ἐνετῐ́θετε ἐνετῐ́θεσᾰν
    middle/passive indicative ἐνετῐθέμην ἐνετῐ́θεσο ἐνετῐ́θετο ἐνετῐ́θεσθον ἐνετῐθέσθην ἐνετῐθέμεθᾰ ἐνετῐ́θεσθε ἐνετῐ́θεντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐντῐ́θεσκον, ἐντῐθεσκόμην (Ionic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐντῐ́θεσκον ἐντῐ́θεσκες ἐντῐ́θεσκε(ν) ἐντῐθέσκετον ἐντῐθεσκέτην ἐντῐθέσκομεν ἐντῐθέσκετε ἐντῐ́θεσκον
    middle/passive indicative ἐντῐθεσκόμην ἐντῐθέσκεο,
    ἐντῐθέσκευ     		ἐντῐθέσκετο ἐντῐθέσκεσθον ἐντῐθεσκέσθην ἐντῐθεσκόμεθᾰ ἐντῐθέσκεσθε ἐντῐθέσκοντο
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: ἐνθήσω, ἐνθήσομαι, ἐντεθήσομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐνθήσω ἐνθήσεις ἐνθήσει ἐνθήσετον ἐνθήσετον ἐνθήσομεν ἐνθήσετε ἐνθήσουσῐ(ν)
    optative ἐνθήσοιμῐ ἐνθήσοις ἐνθήσοι ἐνθήσοιτον ἐνθησοίτην ἐνθήσοιμεν ἐνθήσοιτε ἐνθήσοιεν
    middle indicative ἐνθήσομαι ἐνθήσῃ,
    ἐνθήσει     		ἐνθήσεται ἐνθήσεσθον ἐνθήσεσθον ἐνθησόμεθᾰ ἐνθήσεσθε ἐνθήσονται
    optative ἐνθησοίμην ἐνθήσοιο ἐνθήσοιτο ἐνθήσοισθον ἐνθησοίσθην ἐνθησοίμεθᾰ ἐνθήσοισθε ἐνθήσοιντο
    passive indicative ἐντεθήσομαι ἐντεθήσῃ,
    ἐντεθήσει     		ἐντεθήσεται ἐντεθήσεσθον ἐντεθήσεσθον ἐντεθησόμεθᾰ ἐντεθήσεσθε ἐντεθήσονται
    optative ἐντεθησοίμην ἐντεθήσοιο ἐντεθήσοιτο ἐντεθήσοισθον ἐντεθησοίσθην ἐντεθησοίμεθᾰ ἐντεθήσοισθε ἐντεθήσοιντο
    active middle passive
    infinitive ἐνθήσειν ἐνθήσεσθαι ἐντεθήσεσθαι
    participle m ἐνθήσων ἐνθησόμενος ἐντεθησόμενος
    f ἐνθήσουσᾰ ἐνθησομένη ἐντεθησομένη
    n ἐνθῆσον ἐνθησόμενον ἐντεθησόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐνέθετον, ἐνεθέμην, ἐνετέθην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative       ἐνέθετον ἐνεθέτην ἐνέθεμεν ἐνέθετε ἐνέθεσᾰν
    subjunctive ἐνθῶ ἐνθῇς ἐνθῇ ἐνθῆτον ἐνθῆτον ἐνθῶμεν ἐνθῆτε ἐνθῶσῐ(ν)
    optative ἐνθείην ἐνθείης ἐνθείη ἐνθεῖτον,
    ἐνθείητον     		ἐνθείτην,
    ἐνθειήτην     		ἐνθεῖμεν,
    ἐνθείημεν     		ἐνθεῖτε,
    ἐνθείητε     		ἐνθεῖεν,
    ἐνθείησᾰν
    imperative   ἔνθες ἐνθέτω ἔνθετον ἐνθέτων   ἔνθετε ἐνθέντων
    middle indicative ἐνεθέμην ἐνέθου ἐνέθετο ἐνέθεσθον ἐνεθέσθην ἐνεθέμεθᾰ ἐνέθεσθε ἐνέθεντο
    subjunctive ἐνθῶμαι ἐνθῇ ἐνθῆται ἐνθῆσθον ἐνθῆσθον ἐνθώμεθᾰ ἐνθῆσθε ἐνθῶνται
    optative ἐνθείμην ἐνθεῖο ἐνθεῖτο,
    ἐνθοῖτο     		ἐνθεῖσθον ἐνθείσθην ἐνθείμεθᾰ ἐνθεῖσθε ἐνθεῖντο
    imperative   ἔνθου ἐνθέσθω ἔνθεσθον ἐνθέσθων   ἔνθεσθε ἐνθέσθων
    passive indicative ἐνετέθην ἐνετέθης ἐνετέθη ἐνετέθητον ἐνετεθήτην ἐνετέθημεν ἐνετέθητε ἐνετέθησᾰν
    subjunctive ἐντεθῶ ἐντεθῇς ἐντεθῇ ἐντεθῆτον ἐντεθῆτον ἐντεθῶμεν ἐντεθῆτε ἐντεθῶσῐ(ν)
    optative ἐντεθείην ἐντεθείης ἐντεθείη ἐντεθεῖτον,
    ἐντεθείητον     		ἐντεθείτην,
    ἐντεθειήτην     		ἐντεθεῖμεν,
    ἐντεθείημεν     		ἐντεθεῖτε,
    ἐντεθείητε     		ἐντεθεῖεν,
    ἐντεθείησᾰν
    imperative   ἐντέθηθῐ ἐντεθήτω ἐντέθητον ἐντεθήτων   ἐντέθητε ἐντεθέντων
    active middle passive
    infinitive ἐνθεῖναι ἐνθέσθαι ἐντεθῆναι
    participle m ἐνθείς ἐνθέμενος ἐντεθείς
    f ἐνθεῖσᾰ ἐνθεμένη ἐντεθεῖσᾰ
    n ἐνθέν ἐνθέμενον ἐντεθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἔνθετον, ἐνθέμην, ἐντέθην (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative       ἔνθετον ἐνθέτην ἔνθεμεν ἔνθετε ἔνθεσᾰν
    subjunctive ἐνθῶ,
    ἐνθῶμῐ     		ἐνθῇς,
    ἐνθῇσθᾰ     		ἐνθῇ,
    ἐνθῇσῐ(ν)     		ἐνθῆτον ἐνθῆτον ἐνθῶμεν ἐνθῆτε ἐνθῶσῐ(ν)
    optative ἐνθείην ἐνθείης ἐνθείη ἐνθεῖτον ἐνθείτην ἐνθεῖμεν ἐνθεῖτε ἐνθεῖεν
    imperative   ἔνθες ἐνθέτω ἔνθετον ἐνθέτων   ἔνθετε ἐνθέντων
    middle indicative ἐνθέμην ἔνθεο,
    ἔνθου     		ἔνθετο ἔνθεσθον ἐνθέσθην ἐνθέμε(σ)θᾰ ἔνθεσθε ἔνθεντο
    subjunctive ἐνθῶμαι ἐνθῇ ἐνθῆται ἐνθῆσθον ἐνθῆσθον ἐνθώμε(σ)θᾰ ἐνθῆσθε ἐνθῶνται
    optative ἐνθείμην ἐνθεῖο ἐνθεῖτο,
    ἐνθοῖτο     		ἐνθεῖσθον ἐνθείσθην ἐνθείμε(σ)θᾰ ἐνθεῖσθε ἐνθείᾰτο
    imperative   ἔνθεο,
    ἔνθου     		ἐνθέσθω ἔνθεσθον ἐνθέσθων   ἔνθεσθε ἐνθέσθων
    passive indicative ἐντέθην ἐντέθης ἐντέθη ἐντέθητον ἐντεθήτην ἐντέθημεν ἐντέθητε ἐντέθησᾰν
    subjunctive ἐντεθῶ ἐντεθῇς ἐντεθῇ ἐντεθῆτον ἐντεθῆτον ἐντεθῶμεν ἐντεθῆτε ἐντεθῶσῐ(ν)
    optative ἐντεθείην ἐντεθείης ἐντεθείη ἐντεθεῖτον,
    ἐντεθείητον     		ἐντεθείτην,
    ἐντεθειήτην     		ἐντεθεῖμεν,
    ἐντεθείημεν     		ἐντεθεῖτε,
    ἐντεθείητε     		ἐντεθεῖεν,
    ἐντεθείησᾰν
    imperative   ἐντέθηθῐ ἐντεθήτω ἐντέθητον ἐντεθήτων   ἐντέθητε ἐντεθέντων
    active middle passive
    infinitive ἐνθέμεν(αι) ἐνθέσθαι ἐντεθῆναι
    participle m ἐνθείς ἐνθέμενος ἐντεθείς
    f ἐνθεῖσᾰ ἐνθεμένη ἐντεθεῖσᾰ
    n ἐνθέν ἐνθέμενον ἐντεθέν
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐνέθηκᾰ, ἐνεθηκᾰ́μην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐνέθηκᾰ ἐνέθηκᾰς ἐνέθηκε(ν) ἐνεθήκᾰτον ἐνεθηκᾰ́την ἐνεθήκᾰμεν ἐνεθήκᾰτε ἐνέθηκᾰν
    middle indicative ἐνεθηκᾰ́μην ἐνεθήκω ἐνεθήκᾰτο ἐνεθήκᾰσθον ἐνεθηκᾰ́σθην ἐνεθηκᾰ́μεθᾰ ἐνεθήκᾰσθε ἐνεθήκᾰντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Derived terms

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.