ἐλλείπω

Ancient Greek

Etymology

    From ἐν- (en-, “in”) +‎ λείπω (leípō, “to leave”).

    Pronunciation

     

    Verb

    ἐλλείπω • (elleípō)

    1. (transitive) to surpass, leave behind
    2. (transitive) to leave out, leave undone, omit
    3. (intransitive) to fall short, fail
    4. to be in want of, fall short of, lack [with genitive]
    5. to be inferior [with genitive ‘to’]

    Inflection

       Present: ἐλλείπω, ἐλλείπομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐλλείπω ἐλλείπεις ἐλλείπει ἐλλείπετον ἐλλείπετον ἐλλείπομεν ἐλλείπετε ἐλλείπουσῐ(ν)
    subjunctive ἐλλείπω ἐλλείπῃς ἐλλείπῃ ἐλλείπητον ἐλλείπητον ἐλλείπωμεν ἐλλείπητε ἐλλείπωσῐ(ν)
    optative ἐλλείποιμῐ ἐλλείποις ἐλλείποι ἐλλείποιτον ἐλλειποίτην ἐλλείποιμεν ἐλλείποιτε ἐλλείποιεν
    imperative   ἔλλειπε ἐλλειπέτω ἐλλείπετον ἐλλειπέτων   ἐλλείπετε ἐλλειπόντων
    middle/passive indicative ἐλλείπομαι ἐλλείπῃ,
    ἐλλείπει     		ἐλλείπεται ἐλλείπεσθον ἐλλείπεσθον ἐλλειπόμεθᾰ ἐλλείπεσθε ἐλλείπονται
    subjunctive ἐλλείπωμαι ἐλλείπῃ ἐλλείπηται ἐλλείπησθον ἐλλείπησθον ἐλλειπώμεθᾰ ἐλλείπησθε ἐλλείπωνται
    optative ἐλλειποίμην ἐλλείποιο ἐλλείποιτο ἐλλείποισθον ἐλλειποίσθην ἐλλειποίμεθᾰ ἐλλείποισθε ἐλλείποιντο
    imperative   ἐλλείπου ἐλλειπέσθω ἐλλείπεσθον ἐλλειπέσθων   ἐλλείπεσθε ἐλλειπέσθων
    active middle/passive
    infinitive ἐλλείπειν ἐλλείπεσθαι
    participle m ἐλλείπων ἐλλειπόμενος
    f ἐλλείπουσᾰ ἐλλειπομένη
    n ἐλλεῖπον ἐλλειπόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐνέλειπον, ἐνελειπόμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐνέλειπον ἐνέλειπες ἐνέλειπε(ν) ἐνελείπετον ἐνελειπέτην ἐνελείπομεν ἐνελείπετε ἐνέλειπον
    middle/passive indicative ἐνελειπόμην ἐνελείπου ἐνελείπετο ἐνελείπεσθον ἐνελειπέσθην ἐνελειπόμεθᾰ ἐνελείπεσθε ἐνελείποντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: ἐλλείψω, ἐλλείψομαι, ἐλλειφθήσομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐλλείψω ἐλλείψεις ἐλλείψει ἐλλείψετον ἐλλείψετον ἐλλείψομεν ἐλλείψετε ἐλλείψουσῐ(ν)
    optative ἐλλείψοιμῐ ἐλλείψοις ἐλλείψοι ἐλλείψοιτον ἐλλειψοίτην ἐλλείψοιμεν ἐλλείψοιτε ἐλλείψοιεν
    middle indicative ἐλλείψομαι ἐλλείψῃ,
    ἐλλείψει     		ἐλλείψεται ἐλλείψεσθον ἐλλείψεσθον ἐλλειψόμεθᾰ ἐλλείψεσθε ἐλλείψονται
    optative ἐλλειψοίμην ἐλλείψοιο ἐλλείψοιτο ἐλλείψοισθον ἐλλειψοίσθην ἐλλειψοίμεθᾰ ἐλλείψοισθε ἐλλείψοιντο
    passive indicative ἐλλειφθήσομαι ἐλλειφθήσῃ,
    ἐλλειφθήσει     		ἐλλειφθήσεται ἐλλειφθήσεσθον ἐλλειφθήσεσθον ἐλλειφθησόμεθᾰ ἐλλειφθήσεσθε ἐλλειφθήσονται
    optative ἐλλειφθησοίμην ἐλλειφθήσοιο ἐλλειφθήσοιτο ἐλλειφθήσοισθον ἐλλειφθησοίσθην ἐλλειφθησοίμεθᾰ ἐλλειφθήσοισθε ἐλλειφθήσοιντο
    active middle passive
    infinitive ἐλλείψειν ἐλλείψεσθαι ἐλλειφθήσεσθαι
    participle m ἐλλείψων ἐλλειψόμενος ἐλλειφθησόμενος
    f ἐλλείψουσᾰ ἐλλειψομένη ἐλλειφθησομένη
    n ἐλλεῖψον ἐλλειψόμενον ἐλλειφθησόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐνέλῐπον, ἐνελῐπόμην, ἐνελείφθην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐνέλῐπον ἐνέλῐπες ἐνέλῐπε(ν) ἐνελῐ́πετον ἐνελῐπέτην ἐνελῐ́πομεν ἐνελῐ́πετε ἐνέλῐπον
    subjunctive ἐλλῐ́πω ἐλλῐ́πῃς ἐλλῐ́πῃ ἐλλῐ́πητον ἐλλῐ́πητον ἐλλῐ́πωμεν ἐλλῐ́πητε ἐλλῐ́πωσῐ(ν)
    optative ἐλλῐ́ποιμῐ ἐλλῐ́ποις ἐλλῐ́ποι ἐλλῐ́ποιτον ἐλλῐποίτην ἐλλῐ́ποιμεν ἐλλῐ́ποιτε ἐλλῐ́ποιεν
    imperative   ἔλλῐπε ἐλλῐπέτω ἐλλῐ́πετον ἐλλῐπέτων   ἐλλῐ́πετε ἐλλῐπόντων
    middle indicative ἐνελῐπόμην ἐνελῐ́που ἐνελῐ́πετο ἐνελῐ́πεσθον ἐνελῐπέσθην ἐνελῐπόμεθᾰ ἐνελῐ́πεσθε ἐνελῐ́ποντο
    subjunctive ἐλλῐ́πωμαι ἐλλῐ́πῃ ἐλλῐ́πηται ἐλλῐ́πησθον ἐλλῐ́πησθον ἐλλῐπώμεθᾰ ἐλλῐ́πησθε ἐλλῐ́πωνται
    optative ἐλλῐποίμην ἐλλῐ́ποιο ἐλλῐ́ποιτο ἐλλῐ́ποισθον ἐλλῐποίσθην ἐλλῐποίμεθᾰ ἐλλῐ́ποισθε ἐλλῐ́ποιντο
    imperative   ἐλλῐποῦ ἐλλῐπέσθω ἐλλῐ́πεσθον ἐλλῐπέσθων   ἐλλῐ́πεσθε ἐλλῐπέσθων
    passive indicative ἐνελείφθην ἐνελείφθης ἐνελείφθη ἐνελείφθητον ἐνελειφθήτην ἐνελείφθημεν ἐνελείφθητε ἐνελείφθησᾰν
    subjunctive ἐλλειφθῶ ἐλλειφθῇς ἐλλειφθῇ ἐλλειφθῆτον ἐλλειφθῆτον ἐλλειφθῶμεν ἐλλειφθῆτε ἐλλειφθῶσῐ(ν)
    optative ἐλλειφθείην ἐλλειφθείης ἐλλειφθείη ἐλλειφθεῖτον,
    ἐλλειφθείητον     		ἐλλειφθείτην,
    ἐλλειφθειήτην     		ἐλλειφθεῖμεν,
    ἐλλειφθείημεν     		ἐλλειφθεῖτε,
    ἐλλειφθείητε     		ἐλλειφθεῖεν,
    ἐλλειφθείησᾰν
    imperative   ἐλλείφθητῐ ἐλλειφθήτω ἐλλείφθητον ἐλλειφθήτων   ἐλλείφθητε ἐλλειφθέντων
    active middle passive
    infinitive ἐλλῐπεῖν ἐλλῐπέσθαι ἐλλειφθῆναι
    participle m ἐλλῐπών ἐλλῐπόμενος ἐλλειφθείς
    f ἐλλῐποῦσᾰ ἐλλῐπομένη ἐλλειφθεῖσᾰ
    n ἐλλῐπόν ἐλλῐπόμενον ἐλλειφθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: ἐλλέλοιπᾰ, ἐλλέλειμμαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐλλέλοιπᾰ ἐλλέλοιπᾰς ἐλλέλοιπε(ν) ἐλλελοίπᾰτον ἐλλελοίπᾰτον ἐλλελοίπᾰμεν ἐλλελοίπᾰτε ἐλλελοίπᾱσῐ(ν)
    subjunctive ἐλλελοίπω ἐλλελοίπῃς ἐλλελοίπῃ ἐλλελοίπητον ἐλλελοίπητον ἐλλελοίπωμεν ἐλλελοίπητε ἐλλελοίπωσῐ(ν)
    optative ἐλλελοίποιμῐ,
    ἐλλελοιποίην     		ἐλλελοίποις,
    ἐλλελοιποίης     		ἐλλελοίποι,
    ἐλλελοιποίη     		ἐλλελοίποιτον ἐλλελοιποίτην ἐλλελοίποιμεν ἐλλελοίποιτε ἐλλελοίποιεν
    imperative   ἐλλέλοιπε ἐλλελοιπέτω ἐλλελοίπετον ἐλλελοιπέτων   ἐλλελοίπετε ἐλλελοιπόντων
    middle/passive indicative ἐλλέλειμμαι ἐλλέλειψαι ἐλλέλειπται ἐλλέλειφθον ἐλλέλειφθον ἐλλελείμμεθᾰ ἐλλέλειφθε ἐλλελείπᾰται
    subjunctive ἐλλελειμμένος ὦ ἐλλελειμμένος ᾖς ἐλλελειμμένος ᾖ ἐλλελειμμένω ἦτον ἐλλελειμμένω ἦτον ἐλλελειμμένοι ὦμεν ἐλλελειμμένοι ἦτε ἐλλελειμμένοι ὦσῐ(ν)
    optative ἐλλελειμμένος εἴην ἐλλελειμμένος εἴης ἐλλελειμμένος εἴη ἐλλελειμμένω εἴητον,
    εἶτον     		ἐλλελειμμένω εἰήτην,
    εἴτην     		ἐλλελειμμένοι εἴημεν,
    εἶμεν     		ἐλλελειμμένοι εἴητε,
    εἶτε     		ἐλλελειμμένοι εἴησᾰν,
    εἶεν
    imperative   ἐλλέλειψο ἐλλελείφθω ἐλλέλειφθον ἐλλελείφθων   ἐλλέλειφθε ἐλλελείφθων
    active middle/passive
    infinitive ἐλλελοιπέναι ἐλλελεῖφθαι
    participle m ἐλλελοιπώς ἐλλελειμμένος
    f ἐλλελοιπυῖᾰ ἐλλελειμμένη
    n ἐλλελοιπός ἐλλελειμμένον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Pluperfect: ἐνελελοίπειν, ἐνελελείμμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐνελελοίπειν,
    ἐνελελοίπη     		ἐνελελοίπεις,
    ἐνελελοίπης     		ἐνελελοίπει(ν) ἐνελελοίπετον ἐνελελοιπέτην ἐνελελοίπεμεν ἐνελελοίπετε ἐνελελοίπεσᾰν
    middle/passive indicative ἐνελελείμμην ἐνελέλειψο ἐνελέλειπτο ἐνελέλειφθον ἐνελελείφθην ἐνελελείμμεθᾰ ἐνελέλειφθε ἐνελελείπᾰτο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Derived terms

    Descendants

    • Greek: ελλείπω (elleípo)

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.