ἐκπορίζω
Ancient Greek
Etymology
From ἐκ- (ek-) + πορίζω (porízō).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /ek.po.ríz.dɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ek.poˈri.zo/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ek.poˈri.zo/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ek.poˈri.zo/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ek.poˈri.zo/
Verb
ἐκπορίζω • (ekporízō)
Conjugation
Present: ἐκπορῐ́ζω, ἐκπορῐ́ζομαι
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐκπορῐ́ζω | ἐκπορῐ́ζεις | ἐκπορῐ́ζει | ἐκπορῐ́ζετον | ἐκπορῐ́ζετον | ἐκπορῐ́ζομεν | ἐκπορῐ́ζετε | ἐκπορῐ́ζουσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐκπορῐ́ζω | ἐκπορῐ́ζῃς | ἐκπορῐ́ζῃ | ἐκπορῐ́ζητον | ἐκπορῐ́ζητον | ἐκπορῐ́ζωμεν | ἐκπορῐ́ζητε | ἐκπορῐ́ζωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐκπορῐ́ζοιμῐ | ἐκπορῐ́ζοις | ἐκπορῐ́ζοι | ἐκπορῐ́ζοιτον | ἐκπορῐζοίτην | ἐκπορῐ́ζοιμεν | ἐκπορῐ́ζοιτε | ἐκπορῐ́ζοιεν | |||||
| imperative | ἐκπόρῐζε | ἐκπορῐζέτω | ἐκπορῐ́ζετον | ἐκπορῐζέτων | ἐκπορῐ́ζετε | ἐκπορῐζόντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐκπορῐ́ζομαι | ἐκπορῐ́ζῃ, ἐκπορῐ́ζει |
ἐκπορῐ́ζεται | ἐκπορῐ́ζεσθον | ἐκπορῐ́ζεσθον | ἐκπορῐζόμεθᾰ | ἐκπορῐ́ζεσθε | ἐκπορῐ́ζονται | ||||
| subjunctive | ἐκπορῐ́ζωμαι | ἐκπορῐ́ζῃ | ἐκπορῐ́ζηται | ἐκπορῐ́ζησθον | ἐκπορῐ́ζησθον | ἐκπορῐζώμεθᾰ | ἐκπορῐ́ζησθε | ἐκπορῐ́ζωνται | |||||
| optative | ἐκπορῐζοίμην | ἐκπορῐ́ζοιο | ἐκπορῐ́ζοιτο | ἐκπορῐ́ζοισθον | ἐκπορῐζοίσθην | ἐκπορῐζοίμεθᾰ | ἐκπορῐ́ζοισθε | ἐκπορῐ́ζοιντο | |||||
| imperative | ἐκπορῐ́ζου | ἐκπορῐζέσθω | ἐκπορῐ́ζεσθον | ἐκπορῐζέσθων | ἐκπορῐ́ζεσθε | ἐκπορῐζέσθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐκπορῐ́ζειν | ἐκπορῐ́ζεσθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐκπορῐ́ζων | ἐκπορῐζόμενος | ||||||||||
| f | ἐκπορῐ́ζουσᾰ | ἐκπορῐζομένη | |||||||||||
| n | ἐκπορῐ́ζον | ἐκπορῐζόμενον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Imperfect: ἐξεπόρῐζον, ἐξεπορῐζόμην
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐξεπόρῐζον | ἐξεπόρῐζες | ἐξεπόρῐζε(ν) | ἐξεπορῐ́ζετον | ἐξεπορῐζέτην | ἐξεπορῐ́ζομεν | ἐξεπορῐ́ζετε | ἐξεπόρῐζον | ||||
| middle/ |
indicative | ἐξεπορῐζόμην | ἐξεπορῐ́ζου | ἐξεπορῐ́ζετο | ἐξεπορῐ́ζεσθον | ἐξεπορῐζέσθην | ἐξεπορῐζόμεθᾰ | ἐξεπορῐ́ζεσθε | ἐξεπορῐ́ζοντο | ||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Future: ἐκπορῐέω, ἐκπορῐέομαι, ἐκπορῐσθήσομαι (Uncontracted)
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐκπορῐέω | ἐκπορῐέεις | ἐκπορῐέει | ἐκπορῐέετον | ἐκπορῐέετον | ἐκπορῐέομεν | ἐκπορῐέετε | ἐκπορῐέουσῐ(ν) | ||||
| optative | ἐκπορῐέοιμῐ | ἐκπορῐέοις | ἐκπορῐέοι | ἐκπορῐέοιτον | ἐκπορῐεοίτην | ἐκπορῐέοιμεν | ἐκπορῐέοιτε | ἐκπορῐέοιεν | |||||
| middle | indicative | ἐκπορῐέομαι | ἐκπορῐέῃ, ἐκπορῐέει |
ἐκπορῐέεται | ἐκπορῐέεσθον | ἐκπορῐέεσθον | ἐκπορῐεόμεθᾰ | ἐκπορῐέεσθε | ἐκπορῐέονται | ||||
| optative | ἐκπορῐεοίμην | ἐκπορῐέοιο | ἐκπορῐέοιτο | ἐκπορῐέοισθον | ἐκπορῐεοίσθην | ἐκπορῐεοίμεθᾰ | ἐκπορῐέοισθε | ἐκπορῐέοιντο | |||||
| passive | indicative | ἐκπορῐσθήσομαι | ἐκπορῐσθήσῃ, ἐκπορῐσθήσει |
ἐκπορῐσθήσεται | ἐκπορῐσθήσεσθον | ἐκπορῐσθήσεσθον | ἐκπορῐσθησόμεθᾰ | ἐκπορῐσθήσεσθε | ἐκπορῐσθήσονται | ||||
| optative | ἐκπορῐσθησοίμην | ἐκπορῐσθήσοιο | ἐκπορῐσθήσοιτο | ἐκπορῐσθήσοισθον | ἐκπορῐσθησοίσθην | ἐκπορῐσθησοίμεθᾰ | ἐκπορῐσθήσοισθε | ἐκπορῐσθήσοιντο | |||||
| active | middle | passive | |||||||||||
| infinitive | ἐκπορῐέειν | ἐκπορῐέεσθαι | ἐκπορῐσθήσεσθαι | ||||||||||
| participle | m | ἐκπορῐέων | ἐκπορῐεόμενος | ἐκπορῐσθησόμενος | |||||||||
| f | ἐκπορῐέουσᾰ | ἐκπορῐεομένη | ἐκπορῐσθησομένη | ||||||||||
| n | ἐκπορῐέον | ἐκπορῐεόμενον | ἐκπορῐσθησόμενον | ||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Future: ἐκπορῐῶ, ἐκπορῐοῦμαι, ἐκπορῐσθήσομαι (Contracted)
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐκπορῐῶ | ἐκπορῐεῖς | ἐκπορῐεῖ | ἐκπορῐεῖτον | ἐκπορῐεῖτον | ἐκπορῐοῦμεν | ἐκπορῐεῖτε | ἐκπορῐοῦσῐ(ν) | ||||
| optative | ἐκπορῐοίην, ἐκπορῐοῖμῐ |
ἐκπορῐοίης, ἐκπορῐοῖς |
ἐκπορῐοίη, ἐκπορῐοῖ |
ἐκπορῐοῖτον, ἐκπορῐοίητον |
ἐκπορῐοίτην, ἐκπορῐοιήτην |
ἐκπορῐοῖμεν, ἐκπορῐοίημεν |
ἐκπορῐοῖτε, ἐκπορῐοίητε |
ἐκπορῐοῖεν, ἐκπορῐοίησᾰν | |||||
| middle | indicative | ἐκπορῐοῦμαι | ἐκπορῐῇ | ἐκπορῐεῖται | ἐκπορῐεῖσθον | ἐκπορῐεῖσθον | ἐκπορῐούμεθᾰ | ἐκπορῐεῖσθε | ἐκπορῐοῦνται | ||||
| optative | ἐκπορῐοίμην | ἐκπορῐοῖο | ἐκπορῐοῖτο | ἐκπορῐοῖσθον | ἐκπορῐοίσθην | ἐκπορῐοίμεθᾰ | ἐκπορῐοῖσθε | ἐκπορῐοῖντο | |||||
| passive | indicative | ἐκπορῐσθήσομαι | ἐκπορῐσθήσῃ, ἐκπορῐσθήσει |
ἐκπορῐσθήσεται | ἐκπορῐσθήσεσθον | ἐκπορῐσθήσεσθον | ἐκπορῐσθησόμεθᾰ | ἐκπορῐσθήσεσθε | ἐκπορῐσθήσονται | ||||
| optative | ἐκπορῐσθησοίμην | ἐκπορῐσθήσοιο | ἐκπορῐσθήσοιτο | ἐκπορῐσθήσοισθον | ἐκπορῐσθησοίσθην | ἐκπορῐσθησοίμεθᾰ | ἐκπορῐσθήσοισθε | ἐκπορῐσθήσοιντο | |||||
| active | middle | passive | |||||||||||
| infinitive | ἐκπορῐεῖν | ἐκπορῐεῖσθαι | ἐκπορῐσθήσεσθαι | ||||||||||
| participle | m | ἐκπορῐῶν | ἐκπορῐούμενος | ἐκπορῐσθησόμενος | |||||||||
| f | ἐκπορῐοῦσᾰ | ἐκπορῐουμένη | ἐκπορῐσθησομένη | ||||||||||
| n | ἐκπορῐοῦν | ἐκπορῐούμενον | ἐκπορῐσθησόμενον | ||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Aorist: ἐξεπόρῐσᾰ, ἐξεπορῐσᾰ́μην, ἐξεπορῐ́σθην
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐξεπόρῐσᾰ | ἐξεπόρῐσᾰς | ἐξεπόρῐσε(ν) | ἐξεπορῐ́σᾰτον | ἐξεπορῐσᾰ́την | ἐξεπορῐ́σᾰμεν | ἐξεπορῐ́σᾰτε | ἐξεπόρῐσᾰν | ||||
| subjunctive | ἐκπορῐ́σω | ἐκπορῐ́σῃς | ἐκπορῐ́σῃ | ἐκπορῐ́σητον | ἐκπορῐ́σητον | ἐκπορῐ́σωμεν | ἐκπορῐ́σητε | ἐκπορῐ́σωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐκπορῐ́σαιμῐ | ἐκπορῐ́σειᾰς, ἐκπορῐ́σαις |
ἐκπορῐ́σειε(ν), ἐκπορῐ́σαι |
ἐκπορῐ́σαιτον | ἐκπορῐσαίτην | ἐκπορῐ́σαιμεν | ἐκπορῐ́σαιτε | ἐκπορῐ́σειᾰν, ἐκπορῐ́σαιεν | |||||
| imperative | ἐκπόρῐσον | ἐκπορῐσᾰ́τω | ἐκπορῐ́σᾰτον | ἐκπορῐσᾰ́των | ἐκπορῐ́σᾰτε | ἐκπορῐσᾰ́ντων | |||||||
| middle | indicative | ἐξεπορῐσᾰ́μην | ἐξεπορῐ́σω | ἐξεπορῐ́σᾰτο | ἐξεπορῐ́σᾰσθον | ἐξεπορῐσᾰ́σθην | ἐξεπορῐσᾰ́μεθᾰ | ἐξεπορῐ́σᾰσθε | ἐξεπορῐ́σᾰντο | ||||
| subjunctive | ἐκπορῐ́σωμαι | ἐκπορῐ́σῃ | ἐκπορῐ́σηται | ἐκπορῐ́σησθον | ἐκπορῐ́σησθον | ἐκπορῐσώμεθᾰ | ἐκπορῐ́σησθε | ἐκπορῐ́σωνται | |||||
| optative | ἐκπορῐσαίμην | ἐκπορῐ́σαιο | ἐκπορῐ́σαιτο | ἐκπορῐ́σαισθον | ἐκπορῐσαίσθην | ἐκπορῐσαίμεθᾰ | ἐκπορῐ́σαισθε | ἐκπορῐ́σαιντο | |||||
| imperative | ἐκπόρῐσαι | ἐκπορῐσᾰ́σθω | ἐκπορῐ́σᾰσθον | ἐκπορῐσᾰ́σθων | ἐκπορῐ́σᾰσθε | ἐκπορῐσᾰ́σθων | |||||||
| passive | indicative | ἐξεπορῐ́σθην | ἐξεπορῐ́σθης | ἐξεπορῐ́σθη | ἐξεπορῐ́σθητον | ἐξεπορῐσθήτην | ἐξεπορῐ́σθημεν | ἐξεπορῐ́σθητε | ἐξεπορῐ́σθησᾰν | ||||
| subjunctive | ἐκπορῐσθῶ | ἐκπορῐσθῇς | ἐκπορῐσθῇ | ἐκπορῐσθῆτον | ἐκπορῐσθῆτον | ἐκπορῐσθῶμεν | ἐκπορῐσθῆτε | ἐκπορῐσθῶσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐκπορῐσθείην | ἐκπορῐσθείης | ἐκπορῐσθείη | ἐκπορῐσθεῖτον, ἐκπορῐσθείητον |
ἐκπορῐσθείτην, ἐκπορῐσθειήτην |
ἐκπορῐσθεῖμεν, ἐκπορῐσθείημεν |
ἐκπορῐσθεῖτε, ἐκπορῐσθείητε |
ἐκπορῐσθεῖεν, ἐκπορῐσθείησᾰν | |||||
| imperative | ἐκπορῐ́σθητῐ | ἐκπορῐσθήτω | ἐκπορῐ́σθητον | ἐκπορῐσθήτων | ἐκπορῐ́σθητε | ἐκπορῐσθέντων | |||||||
| active | middle | passive | |||||||||||
| infinitive | ἐκπορῐ́σαι | ἐκπορῐ́σᾰσθαι | ἐκπορῐσθῆναι | ||||||||||
| participle | m | ἐκπορῐ́σᾱς | ἐκπορῐσᾰ́μενος | ἐκπορῐσθείς | |||||||||
| f | ἐκπορῐ́σᾱσᾰ | ἐκπορῐσᾰμένη | ἐκπορῐσθεῖσᾰ | ||||||||||
| n | ἐκπορῐ́σᾰν | ἐκπορῐσᾰ́μενον | ἐκπορῐσθέν | ||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Perfect: ἐκπεπόρῐκᾰ, ἐκπεπόρῐσμαι
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐκπεπόρῐκᾰ | ἐκπεπόρῐκᾰς | ἐκπεπόρῐκε(ν) | ἐκπεπορῐ́κᾰτον | ἐκπεπορῐ́κᾰτον | ἐκπεπορῐ́κᾰμεν | ἐκπεπορῐ́κᾰτε | ἐκπεπορῐ́κᾱσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐκπεπορῐ́κω | ἐκπεπορῐ́κῃς | ἐκπεπορῐ́κῃ | ἐκπεπορῐ́κητον | ἐκπεπορῐ́κητον | ἐκπεπορῐ́κωμεν | ἐκπεπορῐ́κητε | ἐκπεπορῐ́κωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐκπεπορῐ́κοιμῐ, ἐκπεπορῐκοίην |
ἐκπεπορῐ́κοις, ἐκπεπορῐκοίης |
ἐκπεπορῐ́κοι, ἐκπεπορῐκοίη |
ἐκπεπορῐ́κοιτον | ἐκπεπορῐκοίτην | ἐκπεπορῐ́κοιμεν | ἐκπεπορῐ́κοιτε | ἐκπεπορῐ́κοιεν | |||||
| imperative | ἐκπεπόρῐκε | ἐκπεπορῐκέτω | ἐκπεπορῐ́κετον | ἐκπεπορῐκέτων | ἐκπεπορῐ́κετε | ἐκπεπορῐκόντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐκπεπόρῐσμαι | ἐκπεπόρῐσαι | ἐκπεπόρῐσται | ἐκπεπόρῐσθον | ἐκπεπόρῐσθον | ἐκπεπορῐ́σμεθᾰ | ἐκπεπόρῐσθε | ἐκπεπορῐ́δᾰται | ||||
| subjunctive | ἐκπεπορῐσμένος ὦ | ἐκπεπορῐσμένος ᾖς | ἐκπεπορῐσμένος ᾖ | ἐκπεπορῐσμένω ἦτον | ἐκπεπορῐσμένω ἦτον | ἐκπεπορῐσμένοι ὦμεν | ἐκπεπορῐσμένοι ἦτε | ἐκπεπορῐσμένοι ὦσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐκπεπορῐσμένος εἴην | ἐκπεπορῐσμένος εἴης | ἐκπεπορῐσμένος εἴη | ἐκπεπορῐσμένω εἴητον, εἶτον |
ἐκπεπορῐσμένω εἰήτην, εἴτην |
ἐκπεπορῐσμένοι εἴημεν, εἶμεν |
ἐκπεπορῐσμένοι εἴητε, εἶτε |
ἐκπεπορῐσμένοι εἴησᾰν, εἶεν | |||||
| imperative | ἐκπεπόρῐσο | ἐκπεπορῐ́σθω | ἐκπεπόρῐσθον | ἐκπεπορῐ́σθων | ἐκπεπόρῐσθε | ἐκπεπορῐ́σθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐκπεπορῐκέναι | ἐκπεπορῐ́σθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐκπεπορῐκώς | ἐκπεπορῐσμένος | ||||||||||
| f | ἐκπεπορῐκυῖᾰ | ἐκπεπορῐσμένη | |||||||||||
| n | ἐκπεπορῐκός | ἐκπεπορῐσμένον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Pluperfect: ἐξεπεπορῐ́κειν, ἐξεπεπορῐ́σμην
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐξεπεπορῐ́κειν, ἐξεπεπορῐ́κη |
ἐξεπεπορῐ́κεις, ἐξεπεπορῐ́κης |
ἐξεπεπορῐ́κει(ν) | ἐξεπεπορῐ́κετον | ἐξεπεπορῐκέτην | ἐξεπεπορῐ́κεμεν | ἐξεπεπορῐ́κετε | ἐξεπεπορῐ́κεσᾰν | ||||
| middle/ |
indicative | ἐξεπεπορῐ́σμην | ἐξεπεπόρῐσο | ἐξεπεπόρῐστο | ἐξεπεπόρῐσθον | ἐξεπεπορῐ́σθην | ἐξεπεπορῐ́σμεθᾰ | ἐξεπεπόρῐσθε | ἐξεπεπορῐ́δᾰτο | ||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Derived terms
- ἐκποριστέον (ekporistéon)
Further reading
- ἐκπορίζω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- ἐκπορίζω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
- ἐκπορίζω in Trapp, Erich, et al. (1994–2007), Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
- ἐκπορίζω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
- “ἐκπορίζω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ἐκπορίζω in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
- Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[2], London: Routledge & Kegan Paul Limited.