πορίζω

Ancient Greek

Etymology

From πόρος (póros) +‎ -ίζω (-ízō).

Pronunciation

 

Verb

πορίζω • (porízō)

  1. (chiefly middle voice) to bring about, provide, procure

Inflection

   Present: πορῐ́ζω, πορῐ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πορῐ́ζω πορῐ́ζεις πορῐ́ζει πορῐ́ζετον πορῐ́ζετον πορῐ́ζομεν πορῐ́ζετε πορῐ́ζουσῐ(ν)
subjunctive πορῐ́ζω πορῐ́ζῃς πορῐ́ζῃ πορῐ́ζητον πορῐ́ζητον πορῐ́ζωμεν πορῐ́ζητε πορῐ́ζωσῐ(ν)
optative πορῐ́ζοιμῐ πορῐ́ζοις πορῐ́ζοι πορῐ́ζοιτον πορῐζοίτην πορῐ́ζοιμεν πορῐ́ζοιτε πορῐ́ζοιεν
imperative   πόρῐζε πορῐζέτω πορῐ́ζετον πορῐζέτων   πορῐ́ζετε πορῐζόντων
middle/passive indicative πορῐ́ζομαι πορῐ́ζῃ,
πορῐ́ζει 		πορῐ́ζεται πορῐ́ζεσθον πορῐ́ζεσθον πορῐζόμεθᾰ πορῐ́ζεσθε πορῐ́ζονται
subjunctive πορῐ́ζωμαι πορῐ́ζῃ πορῐ́ζηται πορῐ́ζησθον πορῐ́ζησθον πορῐζώμεθᾰ πορῐ́ζησθε πορῐ́ζωνται
optative πορῐζοίμην πορῐ́ζοιο πορῐ́ζοιτο πορῐ́ζοισθον πορῐζοίσθην πορῐζοίμεθᾰ πορῐ́ζοισθε πορῐ́ζοιντο
imperative   πορῐ́ζου πορῐζέσθω πορῐ́ζεσθον πορῐζέσθων   πορῐ́ζεσθε πορῐζέσθων
active middle/passive
infinitive πορῐ́ζειν πορῐ́ζεσθαι
participle m πορῐ́ζων πορῐζόμενος
f πορῐ́ζουσᾰ πορῐζομένη
n πορῐ́ζον πορῐζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐπόρῐζον, ἐπορῐζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπόρῐζον ἐπόρῐζες ἐπόρῐζε(ν) ἐπορῐ́ζετον ἐπορῐζέτην ἐπορῐ́ζομεν ἐπορῐ́ζετε ἐπόρῐζον
middle/passive indicative ἐπορῐζόμην ἐπορῐ́ζου ἐπορῐ́ζετο ἐπορῐ́ζεσθον ἐπορῐζέσθην ἐπορῐζόμεθᾰ ἐπορῐ́ζεσθε ἐπορῐ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: πορῐέω, πορῐέομαι, πορῐσθήσομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πορῐέω πορῐέεις πορῐέει πορῐέετον πορῐέετον πορῐέομεν πορῐέετε πορῐέουσῐ(ν)
optative πορῐέοιμῐ πορῐέοις πορῐέοι πορῐέοιτον πορῐεοίτην πορῐέοιμεν πορῐέοιτε πορῐέοιεν
middle indicative πορῐέομαι πορῐέῃ,
πορῐέει 		πορῐέεται πορῐέεσθον πορῐέεσθον πορῐεόμεθᾰ πορῐέεσθε πορῐέονται
optative πορῐεοίμην πορῐέοιο πορῐέοιτο πορῐέοισθον πορῐεοίσθην πορῐεοίμεθᾰ πορῐέοισθε πορῐέοιντο
passive indicative πορῐσθήσομαι πορῐσθήσῃ,
πορῐσθήσει 		πορῐσθήσεται πορῐσθήσεσθον πορῐσθήσεσθον πορῐσθησόμεθᾰ πορῐσθήσεσθε πορῐσθήσονται
optative πορῐσθησοίμην πορῐσθήσοιο πορῐσθήσοιτο πορῐσθήσοισθον πορῐσθησοίσθην πορῐσθησοίμεθᾰ πορῐσθήσοισθε πορῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive πορῐέειν πορῐέεσθαι πορῐσθήσεσθαι
participle m πορῐέων πορῐεόμενος πορῐσθησόμενος
f πορῐέουσᾰ πορῐεομένη πορῐσθησομένη
n πορῐέον πορῐεόμενον πορῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: πορῐῶ, πορῐοῦμαι, πορῐσθήσομαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πορῐῶ πορῐεῖς πορῐεῖ πορῐεῖτον πορῐεῖτον πορῐοῦμεν πορῐεῖτε πορῐοῦσῐ(ν)
optative πορῐοίην,
πορῐοῖμῐ 		πορῐοίης,
πορῐοῖς 		πορῐοίη,
πορῐοῖ 		πορῐοῖτον,
πορῐοίητον 		πορῐοίτην,
πορῐοιήτην 		πορῐοῖμεν,
πορῐοίημεν 		πορῐοῖτε,
πορῐοίητε 		πορῐοῖεν,
πορῐοίησᾰν
middle indicative πορῐοῦμαι πορῐῇ πορῐεῖται πορῐεῖσθον πορῐεῖσθον πορῐούμεθᾰ πορῐεῖσθε πορῐοῦνται
optative πορῐοίμην πορῐοῖο πορῐοῖτο πορῐοῖσθον πορῐοίσθην πορῐοίμεθᾰ πορῐοῖσθε πορῐοῖντο
passive indicative πορῐσθήσομαι πορῐσθήσῃ,
πορῐσθήσει 		πορῐσθήσεται πορῐσθήσεσθον πορῐσθήσεσθον πορῐσθησόμεθᾰ πορῐσθήσεσθε πορῐσθήσονται
optative πορῐσθησοίμην πορῐσθήσοιο πορῐσθήσοιτο πορῐσθήσοισθον πορῐσθησοίσθην πορῐσθησοίμεθᾰ πορῐσθήσοισθε πορῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive πορῐεῖν πορῐεῖσθαι πορῐσθήσεσθαι
participle m πορῐῶν πορῐούμενος πορῐσθησόμενος
f πορῐοῦσᾰ πορῐουμένη πορῐσθησομένη
n πορῐοῦν πορῐούμενον πορῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: πορῐ́σω, πορῐ́σομαι, πορῐσθήσομαι (late)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πορῐ́σω πορῐ́σεις πορῐ́σει πορῐ́σετον πορῐ́σετον πορῐ́σομεν πορῐ́σετε πορῐ́σουσῐ(ν)
optative πορῐ́σοιμῐ πορῐ́σοις πορῐ́σοι πορῐ́σοιτον πορῐσοίτην πορῐ́σοιμεν πορῐ́σοιτε πορῐ́σοιεν
middle indicative πορῐ́σομαι πορῐ́σῃ,
πορῐ́σει 		πορῐ́σεται πορῐ́σεσθον πορῐ́σεσθον πορῐσόμεθᾰ πορῐ́σεσθε πορῐ́σονται
optative πορῐσοίμην πορῐ́σοιο πορῐ́σοιτο πορῐ́σοισθον πορῐσοίσθην πορῐσοίμεθᾰ πορῐ́σοισθε πορῐ́σοιντο
passive indicative πορῐσθήσομαι πορῐσθήσῃ,
πορῐσθήσει 		πορῐσθήσεται πορῐσθήσεσθον πορῐσθήσεσθον πορῐσθησόμεθᾰ πορῐσθήσεσθε πορῐσθήσονται
optative πορῐσθησοίμην πορῐσθήσοιο πορῐσθήσοιτο πορῐσθήσοισθον πορῐσθησοίσθην πορῐσθησοίμεθᾰ πορῐσθήσοισθε πορῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive πορῐ́σειν πορῐ́σεσθαι πορῐσθήσεσθαι
participle m πορῐ́σων πορῐσόμενος πορῐσθησόμενος
f πορῐ́σουσᾰ πορῐσομένη πορῐσθησομένη
n πορῐ́σον πορῐσόμενον πορῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐπόρῐσᾰ, ἐπορῐσᾰ́μην, ἐπορῐ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπόρῐσᾰ ἐπόρῐσᾰς ἐπόρῐσε(ν) ἐπορῐ́σᾰτον ἐπορῐσᾰ́την ἐπορῐ́σᾰμεν ἐπορῐ́σᾰτε ἐπόρῐσᾰν
subjunctive πορῐ́σω πορῐ́σῃς πορῐ́σῃ πορῐ́σητον πορῐ́σητον πορῐ́σωμεν πορῐ́σητε πορῐ́σωσῐ(ν)
optative πορῐ́σαιμῐ πορῐ́σειᾰς,
πορῐ́σαις 		πορῐ́σειε(ν),
πορῐ́σαι 		πορῐ́σαιτον πορῐσαίτην πορῐ́σαιμεν πορῐ́σαιτε πορῐ́σειᾰν,
πορῐ́σαιεν
imperative   πόρῐσον πορῐσᾰ́τω πορῐ́σᾰτον πορῐσᾰ́των   πορῐ́σᾰτε πορῐσᾰ́ντων
middle indicative ἐπορῐσᾰ́μην ἐπορῐ́σω ἐπορῐ́σᾰτο ἐπορῐ́σᾰσθον ἐπορῐσᾰ́σθην ἐπορῐσᾰ́μεθᾰ ἐπορῐ́σᾰσθε ἐπορῐ́σᾰντο
subjunctive πορῐ́σωμαι πορῐ́σῃ πορῐ́σηται πορῐ́σησθον πορῐ́σησθον πορῐσώμεθᾰ πορῐ́σησθε πορῐ́σωνται
optative πορῐσαίμην πορῐ́σαιο πορῐ́σαιτο πορῐ́σαισθον πορῐσαίσθην πορῐσαίμεθᾰ πορῐ́σαισθε πορῐ́σαιντο
imperative   πόρῐσαι πορῐσᾰ́σθω πορῐ́σᾰσθον πορῐσᾰ́σθων   πορῐ́σᾰσθε πορῐσᾰ́σθων
passive indicative ἐπορῐ́σθην ἐπορῐ́σθης ἐπορῐ́σθη ἐπορῐ́σθητον ἐπορῐσθήτην ἐπορῐ́σθημεν ἐπορῐ́σθητε ἐπορῐ́σθησᾰν
subjunctive πορῐσθῶ πορῐσθῇς πορῐσθῇ πορῐσθῆτον πορῐσθῆτον πορῐσθῶμεν πορῐσθῆτε πορῐσθῶσῐ(ν)
optative πορῐσθείην πορῐσθείης πορῐσθείη πορῐσθεῖτον,
πορῐσθείητον 		πορῐσθείτην,
πορῐσθειήτην 		πορῐσθεῖμεν,
πορῐσθείημεν 		πορῐσθεῖτε,
πορῐσθείητε 		πορῐσθεῖεν,
πορῐσθείησᾰν
imperative   πορῐ́σθητῐ πορῐσθήτω πορῐ́σθητον πορῐσθήτων   πορῐ́σθητε πορῐσθέντων
active middle passive
infinitive πορῐ́σαι πορῐ́σᾰσθαι πορῐσθῆναι
participle m πορῐ́σᾱς πορῐσᾰ́μενος πορῐσθείς
f πορῐ́σᾱσᾰ πορῐσᾰμένη πορῐσθεῖσᾰ
n πορῐ́σᾰν πορῐσᾰ́μενον πορῐσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: πεπόρῐκᾰ, πεπόρῐσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πεπόρῐκᾰ πεπόρῐκᾰς πεπόρῐκε(ν) πεπορῐ́κᾰτον πεπορῐ́κᾰτον πεπορῐ́κᾰμεν πεπορῐ́κᾰτε πεπορῐ́κᾱσῐ(ν)
subjunctive πεπορῐ́κω πεπορῐ́κῃς πεπορῐ́κῃ πεπορῐ́κητον πεπορῐ́κητον πεπορῐ́κωμεν πεπορῐ́κητε πεπορῐ́κωσῐ(ν)
optative πεπορῐ́κοιμῐ,
πεπορῐκοίην 		πεπορῐ́κοις,
πεπορῐκοίης 		πεπορῐ́κοι,
πεπορῐκοίη 		πεπορῐ́κοιτον πεπορῐκοίτην πεπορῐ́κοιμεν πεπορῐ́κοιτε πεπορῐ́κοιεν
imperative   πεπόρῐκε πεπορῐκέτω πεπορῐ́κετον πεπορῐκέτων   πεπορῐ́κετε πεπορῐκόντων
middle/passive indicative πεπόρῐσμαι πεπόρῐσαι πεπόρῐσται πεπόρῐσθον πεπόρῐσθον πεπορῐ́σμεθᾰ πεπόρῐσθε πεπορῐ́σᾰται
subjunctive πεπορῐσμένος ὦ πεπορῐσμένος ᾖς πεπορῐσμένος ᾖ πεπορῐσμένω ἦτον πεπορῐσμένω ἦτον πεπορῐσμένοι ὦμεν πεπορῐσμένοι ἦτε πεπορῐσμένοι ὦσῐ(ν)
optative πεπορῐσμένος εἴην πεπορῐσμένος εἴης πεπορῐσμένος εἴη πεπορῐσμένω εἴητον,
εἶτον 		πεπορῐσμένω εἰήτην,
εἴτην 		πεπορῐσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		πεπορῐσμένοι εἴητε,
εἶτε 		πεπορῐσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   πεπόρῐσο πεπορῐ́σθω πεπόρῐσθον πεπορῐ́σθων   πεπόρῐσθε πεπορῐ́σθων
active middle/passive
infinitive πεπορῐκέναι πεπορῐ́σθαι
participle m πεπορῐκώς πεπορῐσμένος
f πεπορῐκυῖᾰ πεπορῐσμένη
n πεπορῐκός πεπορῐσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐπεπορῐ́κειν, ἐπεπορῐ́σμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπεπορῐ́κειν,
ἐπεπορῐ́κη 		ἐπεπορῐ́κεις,
ἐπεπορῐ́κης 		ἐπεπορῐ́κει(ν) ἐπεπορῐ́κετον ἐπεπορῐκέτην ἐπεπορῐ́κεμεν ἐπεπορῐ́κετε ἐπεπορῐ́κεσᾰν
middle/passive indicative ἐπεπορῐ́σμην ἐπεπόρῐσο ἐπεπόρῐστο ἐπεπόρῐσθον ἐπεπορῐ́σθην ἐπεπορῐ́σμεθᾰ ἐπεπόρῐσθε ἐπεπορῐ́σᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.