ἐκκλάω

Ancient Greek

Etymology

From ἐκ- (ek-) +‎ κλάω (kláō).

Pronunciation

 

Verb

ἐκκλᾰ́ω • (ekklắō)

  1. to break off, to tear
    • 375 BCE, Plato, The Republic 10.611d:
      ὑπὸ τοῦ τά τε παλαιὰ τοῦ σώματος μέρη τὰ μὲν ἐκκεκλάσθαι
      hupò toû tá te palaià toû sṓmatos mérē tà mèn ekkeklásthai
      (please add an English translation of this quotation)
    • Romans 11.17:
      τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν σὺ δὲ
      tôn kládōn exeklásthēsan sù dè
      • Translation by New American Standard Bible
        of the branches were broken off, and you, being
  2. (passive voice) to grow weak, to be enfeebled

Conjugation

   Present: ἐκκλᾰ́ω, ἐκκλᾰ́ομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐκκλᾰ́ω ἐκκλᾰ́εις ἐκκλᾰ́ει ἐκκλᾰ́ετον ἐκκλᾰ́ετον ἐκκλᾰ́ομεν ἐκκλᾰ́ετε ἐκκλᾰ́ουσῐ(ν)
subjunctive ἐκκλᾰ́ω ἐκκλᾰ́ῃς ἐκκλᾰ́ῃ ἐκκλᾰ́ητον ἐκκλᾰ́ητον ἐκκλᾰ́ωμεν ἐκκλᾰ́ητε ἐκκλᾰ́ωσῐ(ν)
optative ἐκκλᾰ́οιμῐ ἐκκλᾰ́οις ἐκκλᾰ́οι ἐκκλᾰ́οιτον ἐκκλᾰοίτην ἐκκλᾰ́οιμεν ἐκκλᾰ́οιτε ἐκκλᾰ́οιεν
imperative   ἔκκλᾰε ἐκκλᾰέτω ἐκκλᾰ́ετον ἐκκλᾰέτων   ἐκκλᾰ́ετε ἐκκλᾰόντων
middle/passive indicative ἐκκλᾰ́ομαι ἐκκλᾰ́ῃ,
ἐκκλᾰ́ει 		ἐκκλᾰ́εται ἐκκλᾰ́εσθον ἐκκλᾰ́εσθον ἐκκλᾰόμεθᾰ ἐκκλᾰ́εσθε ἐκκλᾰ́ονται
subjunctive ἐκκλᾰ́ωμαι ἐκκλᾰ́ῃ ἐκκλᾰ́ηται ἐκκλᾰ́ησθον ἐκκλᾰ́ησθον ἐκκλᾰώμεθᾰ ἐκκλᾰ́ησθε ἐκκλᾰ́ωνται
optative ἐκκλᾰοίμην ἐκκλᾰ́οιο ἐκκλᾰ́οιτο ἐκκλᾰ́οισθον ἐκκλᾰοίσθην ἐκκλᾰοίμεθᾰ ἐκκλᾰ́οισθε ἐκκλᾰ́οιντο
imperative   ἐκκλᾰ́ου ἐκκλᾰέσθω ἐκκλᾰ́εσθον ἐκκλᾰέσθων   ἐκκλᾰ́εσθε ἐκκλᾰέσθων
active middle/passive
infinitive ἐκκλᾰ́ειν ἐκκλᾰ́εσθαι
participle m ἐκκλᾰ́ων ἐκκλᾰόμενος
f ἐκκλᾰ́ουσᾰ ἐκκλᾰομένη
n ἐκκλᾰ́ον ἐκκλᾰόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: ἐκκλῶ, ἐκκλῶμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐκκλῶ ἐκκλᾷς ἐκκλᾷ ἐκκλᾶτον ἐκκλᾶτον ἐκκλῶμεν ἐκκλᾶτε ἐκκλῶσῐ(ν)
subjunctive ἐκκλῶ ἐκκλᾷς ἐκκλᾷ ἐκκλᾶτον ἐκκλᾶτον ἐκκλῶμεν ἐκκλᾶτε ἐκκλῶσῐ(ν)
optative ἐκκλῴην,
ἐκκλῷμῐ 		ἐκκλῴης,
ἐκκλῷς 		ἐκκλῴη,
ἐκκλῷ 		ἐκκλῷτον,
ἐκκλῴητον 		ἐκκλῴτην,
ἐκκλῳήτην 		ἐκκλῷμεν,
ἐκκλῴημεν 		ἐκκλῷτε,
ἐκκλῴητε 		ἐκκλῷεν,
ἐκκλῴησᾰν
imperative   ἔκκλᾱ ἐκκλᾱ́τω ἐκκλᾶτον ἐκκλᾱ́των   ἐκκλᾶτε ἐκκλώντων
middle/passive indicative ἐκκλῶμαι ἐκκλᾷ ἐκκλᾶται ἐκκλᾶσθον ἐκκλᾶσθον ἐκκλώμεθᾰ ἐκκλᾶσθε ἐκκλῶνται
subjunctive ἐκκλῶμαι ἐκκλᾷ ἐκκλᾶται ἐκκλᾶσθον ἐκκλᾶσθον ἐκκλώμεθᾰ ἐκκλᾶσθε ἐκκλῶνται
optative ἐκκλῴμην ἐκκλῷο ἐκκλῷτο ἐκκλῷσθον ἐκκλῴσθην ἐκκλῴμεθᾰ ἐκκλῷσθε ἐκκλῷντο
imperative   ἐκκλῶ ἐκκλᾱ́σθω ἐκκλᾶσθον ἐκκλᾱ́σθων   ἐκκλᾶσθε ἐκκλᾱ́σθων
active middle/passive
infinitive ἐκκλᾶν ἐκκλᾶσθαι
participle m ἐκκλῶν ἐκκλώμενος
f ἐκκλῶσᾰ ἐκκλωμένη
n ἐκκλῶν ἐκκλώμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐξέκλᾰον, ἐξεκλᾰόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐξέκλᾰον ἐξέκλᾰες ἐξέκλᾰε(ν) ἐξεκλᾰ́ετον ἐξεκλᾰέτην ἐξεκλᾰ́ομεν ἐξεκλᾰ́ετε ἐξέκλᾰον
middle/passive indicative ἐξεκλᾰόμην ἐξεκλᾰ́ου ἐξεκλᾰ́ετο ἐξεκλᾰ́εσθον ἐξεκλᾰέσθην ἐξεκλᾰόμεθᾰ ἐξεκλᾰ́εσθε ἐξεκλᾰ́οντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐξέκλων, ἐξεκλώμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐξέκλων ἐξέκλᾱς ἐξέκλᾱ ἐξεκλᾶτον ἐξεκλᾱ́την ἐξεκλῶμεν ἐξεκλᾶτε ἐξέκλων
middle/passive indicative ἐξεκλώμην ἐξεκλῶ ἐξεκλᾶτο ἐξεκλᾶσθον ἐξεκλᾱ́σθην ἐξεκλώμεθᾰ ἐξεκλᾶσθε ἐξεκλῶντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἐκκλᾰ́σω, ἐκκλᾰ́σομαι, ἐκκλασθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐκκλᾰ́σω ἐκκλᾰ́σεις ἐκκλᾰ́σει ἐκκλᾰ́σετον ἐκκλᾰ́σετον ἐκκλᾰ́σομεν ἐκκλᾰ́σετε ἐκκλᾰ́σουσῐ(ν)
optative ἐκκλᾰ́σοιμῐ ἐκκλᾰ́σοις ἐκκλᾰ́σοι ἐκκλᾰ́σοιτον ἐκκλᾰσοίτην ἐκκλᾰ́σοιμεν ἐκκλᾰ́σοιτε ἐκκλᾰ́σοιεν
middle indicative ἐκκλᾰ́σομαι ἐκκλᾰ́σῃ,
ἐκκλᾰ́σει 		ἐκκλᾰ́σεται ἐκκλᾰ́σεσθον ἐκκλᾰ́σεσθον ἐκκλᾰσόμεθᾰ ἐκκλᾰ́σεσθε ἐκκλᾰ́σονται
optative ἐκκλᾰσοίμην ἐκκλᾰ́σοιο ἐκκλᾰ́σοιτο ἐκκλᾰ́σοισθον ἐκκλᾰσοίσθην ἐκκλᾰσοίμεθᾰ ἐκκλᾰ́σοισθε ἐκκλᾰ́σοιντο
passive indicative ἐκκλασθήσομαι ἐκκλασθήσῃ,
ἐκκλασθήσει 		ἐκκλασθήσεται ἐκκλασθήσεσθον ἐκκλασθήσεσθον ἐκκλασθησόμεθᾰ ἐκκλασθήσεσθε ἐκκλασθήσονται
optative ἐκκλασθησοίμην ἐκκλασθήσοιο ἐκκλασθήσοιτο ἐκκλασθήσοισθον ἐκκλασθησοίσθην ἐκκλασθησοίμεθᾰ ἐκκλασθήσοισθε ἐκκλασθήσοιντο
active middle passive
infinitive ἐκκλᾰ́σειν ἐκκλᾰ́σεσθαι ἐκκλασθήσεσθαι
participle m ἐκκλᾰ́σων ἐκκλᾰσόμενος ἐκκλασθησόμενος
f ἐκκλᾰ́σουσᾰ ἐκκλᾰσομένη ἐκκλασθησομένη
n ἐκκλᾰ́σον ἐκκλᾰσόμενον ἐκκλασθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐξέκλᾰσᾰ, ἐξεκλᾰσᾰ́μην, ἐξεκλάσθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐξέκλᾰσᾰ ἐξέκλᾰσᾰς ἐξέκλᾰσε(ν) ἐξεκλᾰ́σᾰτον ἐξεκλᾰσᾰ́την ἐξεκλᾰ́σᾰμεν ἐξεκλᾰ́σᾰτε ἐξέκλᾰσᾰν
subjunctive ἐκκλᾰ́σω ἐκκλᾰ́σῃς ἐκκλᾰ́σῃ ἐκκλᾰ́σητον ἐκκλᾰ́σητον ἐκκλᾰ́σωμεν ἐκκλᾰ́σητε ἐκκλᾰ́σωσῐ(ν)
optative ἐκκλᾰ́σαιμῐ ἐκκλᾰ́σειᾰς,
ἐκκλᾰ́σαις 		ἐκκλᾰ́σειε(ν),
ἐκκλᾰ́σαι 		ἐκκλᾰ́σαιτον ἐκκλᾰσαίτην ἐκκλᾰ́σαιμεν ἐκκλᾰ́σαιτε ἐκκλᾰ́σειᾰν,
ἐκκλᾰ́σαιεν
imperative   ἔκκλᾰσον ἐκκλᾰσᾰ́τω ἐκκλᾰ́σᾰτον ἐκκλᾰσᾰ́των   ἐκκλᾰ́σᾰτε ἐκκλᾰσᾰ́ντων
middle indicative ἐξεκλᾰσᾰ́μην ἐξεκλᾰ́σω ἐξεκλᾰ́σᾰτο ἐξεκλᾰ́σᾰσθον ἐξεκλᾰσᾰ́σθην ἐξεκλᾰσᾰ́μεθᾰ ἐξεκλᾰ́σᾰσθε ἐξεκλᾰ́σᾰντο
subjunctive ἐκκλᾰ́σωμαι ἐκκλᾰ́σῃ ἐκκλᾰ́σηται ἐκκλᾰ́σησθον ἐκκλᾰ́σησθον ἐκκλᾰσώμεθᾰ ἐκκλᾰ́σησθε ἐκκλᾰ́σωνται
optative ἐκκλᾰσαίμην ἐκκλᾰ́σαιο ἐκκλᾰ́σαιτο ἐκκλᾰ́σαισθον ἐκκλᾰσαίσθην ἐκκλᾰσαίμεθᾰ ἐκκλᾰ́σαισθε ἐκκλᾰ́σαιντο
imperative   ἔκκλᾰσαι ἐκκλᾰσᾰ́σθω ἐκκλᾰ́σᾰσθον ἐκκλᾰσᾰ́σθων   ἐκκλᾰ́σᾰσθε ἐκκλᾰσᾰ́σθων
passive indicative ἐξεκλάσθην ἐξεκλάσθης ἐξεκλάσθη ἐξεκλάσθητον ἐξεκλασθήτην ἐξεκλάσθημεν ἐξεκλάσθητε ἐξεκλάσθησᾰν
subjunctive ἐκκλασθῶ ἐκκλασθῇς ἐκκλασθῇ ἐκκλασθῆτον ἐκκλασθῆτον ἐκκλασθῶμεν ἐκκλασθῆτε ἐκκλασθῶσῐ(ν)
optative ἐκκλασθείην ἐκκλασθείης ἐκκλασθείη ἐκκλασθεῖτον,
ἐκκλασθείητον 		ἐκκλασθείτην,
ἐκκλασθειήτην 		ἐκκλασθεῖμεν,
ἐκκλασθείημεν 		ἐκκλασθεῖτε,
ἐκκλασθείητε 		ἐκκλασθεῖεν,
ἐκκλασθείησᾰν
imperative   ἐκκλάσθητῐ ἐκκλασθήτω ἐκκλάσθητον ἐκκλασθήτων   ἐκκλάσθητε ἐκκλασθέντων
active middle passive
infinitive ἐκκλᾰ́σαι ἐκκλᾰ́σᾰσθαι ἐκκλασθῆναι
participle m ἐκκλᾰ́σᾱς ἐκκλᾰσᾰ́μενος ἐκκλασθείς
f ἐκκλᾰ́σᾱσᾰ ἐκκλᾰσᾰμένη ἐκκλασθεῖσᾰ
n ἐκκλᾰ́σᾰν ἐκκλᾰσᾰ́μενον ἐκκλασθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἐκκέκλᾰσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ἐκκέκλᾰσμαι ἐκκέκλᾰσαι ἐκκέκλᾰσται ἐκκέκλᾰσθον ἐκκέκλᾰσθον ἐκκεκλᾰ́σμεθᾰ ἐκκέκλᾰσθε ἐκκεκλᾰ́σᾰται
subjunctive ἐκκεκλᾰσμένος ὦ ἐκκεκλᾰσμένος ᾖς ἐκκεκλᾰσμένος ᾖ ἐκκεκλᾰσμένω ἦτον ἐκκεκλᾰσμένω ἦτον ἐκκεκλᾰσμένοι ὦμεν ἐκκεκλᾰσμένοι ἦτε ἐκκεκλᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἐκκεκλᾰσμένος εἴην ἐκκεκλᾰσμένος εἴης ἐκκεκλᾰσμένος εἴη ἐκκεκλᾰσμένω εἴητον,
εἶτον 		ἐκκεκλᾰσμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἐκκεκλᾰσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἐκκεκλᾰσμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἐκκεκλᾰσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἐκκέκλᾰσο ἐκκεκλᾰ́σθω ἐκκέκλᾰσθον ἐκκεκλᾰ́σθων   ἐκκέκλᾰσθε ἐκκεκλᾰ́σθων
middle/passive
infinitive ἐκκεκλᾰ́σθαι
participle m ἐκκεκλᾰσμένος
f ἐκκεκλᾰσμένη
n ἐκκεκλᾰσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • →? Gothic: 𐌿𐍃𐌱𐍂𐌿𐌺𐌽𐌰𐌽 (usbruknan) (calque)

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.