ἁμαρτησομένων

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ha.mar.tɛː.so.mé.nɔːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)a.mar.te̝.soˈme.non/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.mar.ti.soˈme.non/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.mar.ti.soˈme.non/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.mar.ti.soˈme.non/

Participle

ἁμαρτησομένων • (hamartēsoménōn)

masculine/feminine/neuter genitive plural of ἁμαρτησόμενος (hamartēsómenos)