ἀσχολέω

Ancient Greek

Etymology

From ἀ- (a-, “a-, un-”) +‎ σχολή (skholḗ, “leisure”) +‎ -έω (-éō, “verbal suffix”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /as.kʰo.lé.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /as.kʰoˈle.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /as.xoˈle.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /as.xoˈle.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /as.xoˈle.o/

Verb

ἀσχολέω • (askholéō)

to engage, occupy

Conjugation

Present: ἀσχολέω, ἀσχολέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀσχολέω	ἀσχολέεις	ἀσχολέει	ἀσχολέετον	ἀσχολέετον	ἀσχολέομεν	ἀσχολέετε	ἀσχολέουσῐ(ν)
	subjunctive	ἀσχολέω	ἀσχολέῃς	ἀσχολέῃ	ἀσχολέητον	ἀσχολέητον	ἀσχολέωμεν	ἀσχολέητε	ἀσχολέωσῐ(ν)
	optative	ἀσχολέοιμῐ	ἀσχολέοις	ἀσχολέοι	ἀσχολέοιτον	ἀσχολεοίτην	ἀσχολέοιμεν	ἀσχολέοιτε	ἀσχολέοιεν
	imperative		ἀσχόλεε	ἀσχολεέτω	ἀσχολέετον	ἀσχολεέτων		ἀσχολέετε	ἀσχολεόντων
middle/passive	indicative	ἀσχολέομαι	ἀσχολέῃ, ἀσχολέει	ἀσχολέεται	ἀσχολέεσθον	ἀσχολέεσθον	ἀσχολεόμεθᾰ	ἀσχολέεσθε	ἀσχολέονται
	subjunctive	ἀσχολέωμαι	ἀσχολέῃ	ἀσχολέηται	ἀσχολέησθον	ἀσχολέησθον	ἀσχολεώμεθᾰ	ἀσχολέησθε	ἀσχολέωνται
	optative	ἀσχολεοίμην	ἀσχολέοιο	ἀσχολέοιτο	ἀσχολέοισθον	ἀσχολεοίσθην	ἀσχολεοίμεθᾰ	ἀσχολέοισθε	ἀσχολέοιντο
	imperative		ἀσχολέου	ἀσχολεέσθω	ἀσχολέεσθον	ἀσχολεέσθων		ἀσχολέεσθε	ἀσχολεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἀσχολέειν				ἀσχολέεσθαι
participle	m	ἀσχολέων				ἀσχολεόμενος
	f	ἀσχολέουσᾰ				ἀσχολεομένη
	n	ἀσχολέον				ἀσχολεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: ἀσχολῶ, ἀσχολοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀσχολῶ	ἀσχολεῖς	ἀσχολεῖ	ἀσχολεῖτον	ἀσχολεῖτον	ἀσχολοῦμεν	ἀσχολεῖτε	ἀσχολοῦσῐ(ν)
	subjunctive	ἀσχολῶ	ἀσχολῇς	ἀσχολῇ	ἀσχολῆτον	ἀσχολῆτον	ἀσχολῶμεν	ἀσχολῆτε	ἀσχολῶσῐ(ν)
	optative	ἀσχολοίην, ἀσχολοῖμῐ	ἀσχολοίης, ἀσχολοῖς	ἀσχολοίη, ἀσχολοῖ	ἀσχολοῖτον, ἀσχολοίητον	ἀσχολοίτην, ἀσχολοιήτην	ἀσχολοῖμεν, ἀσχολοίημεν	ἀσχολοῖτε, ἀσχολοίητε	ἀσχολοῖεν, ἀσχολοίησᾰν
	imperative		ἀσχόλει	ἀσχολείτω	ἀσχολεῖτον	ἀσχολείτων		ἀσχολεῖτε	ἀσχολούντων
middle/passive	indicative	ἀσχολοῦμαι	ἀσχολεῖ, ἀσχολῇ	ἀσχολεῖται	ἀσχολεῖσθον	ἀσχολεῖσθον	ἀσχολούμεθᾰ	ἀσχολεῖσθε	ἀσχολοῦνται
	subjunctive	ἀσχολῶμαι	ἀσχολῇ	ἀσχολῆται	ἀσχολῆσθον	ἀσχολῆσθον	ἀσχολώμεθᾰ	ἀσχολῆσθε	ἀσχολῶνται
	optative	ἀσχολοίμην	ἀσχολοῖο	ἀσχολοῖτο	ἀσχολοῖσθον	ἀσχολοίσθην	ἀσχολοίμεθᾰ	ἀσχολοῖσθε	ἀσχολοῖντο
	imperative		ἀσχολοῦ	ἀσχολείσθω	ἀσχολεῖσθον	ἀσχολείσθων		ἀσχολεῖσθε	ἀσχολείσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἀσχολεῖν				ἀσχολεῖσθαι
participle	m	ἀσχολῶν				ἀσχολούμενος
	f	ἀσχολοῦσᾰ				ἀσχολουμένη
	n	ἀσχολοῦν				ἀσχολούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἠσχόλεον, ἠσχολεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠσχόλεον	ἠσχόλεες	ἠσχόλεε(ν)	ἠσχολέετον	ἠσχολεέτην	ἠσχολέομεν	ἠσχολέετε	ἠσχόλεον
middle/passive	indicative	ἠσχολεόμην	ἠσχολέου	ἠσχολέετο	ἠσχολέεσθον	ἠσχολεέσθην	ἠσχολεόμεθᾰ	ἠσχολέεσθε	ἠσχολέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἠσχόλουν, ἠσχολούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠσχόλουν	ἠσχόλεις	ἠσχόλει	ἠσχολεῖτον	ἠσχολείτην	ἠσχολοῦμεν	ἠσχολεῖτε	ἠσχόλουν
middle/passive	indicative	ἠσχολούμην	ἠσχολοῦ	ἠσχολεῖτο	ἠσχολεῖσθον	ἠσχολείσθην	ἠσχολούμεθᾰ	ἠσχολεῖσθε	ἠσχολοῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ἀσχολήσω, ἀσχολήσομαι, ἀσχοληθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀσχολήσω	ἀσχολήσεις	ἀσχολήσει	ἀσχολήσετον	ἀσχολήσετον	ἀσχολήσομεν	ἀσχολήσετε	ἀσχολήσουσῐ(ν)
active	optative	ἀσχολήσοιμῐ	ἀσχολήσοις	ἀσχολήσοι	ἀσχολήσοιτον	ἀσχολησοίτην	ἀσχολήσοιμεν	ἀσχολήσοιτε	ἀσχολήσοιεν
middle	indicative	ἀσχολήσομαι	ἀσχολήσῃ, ἀσχολήσει	ἀσχολήσεται	ἀσχολήσεσθον	ἀσχολήσεσθον	ἀσχολησόμεθᾰ	ἀσχολήσεσθε	ἀσχολήσονται
middle	optative	ἀσχολησοίμην	ἀσχολήσοιο	ἀσχολήσοιτο	ἀσχολήσοισθον	ἀσχολησοίσθην	ἀσχολησοίμεθᾰ	ἀσχολήσοισθε	ἀσχολήσοιντο
passive	indicative	ἀσχοληθήσομαι	ἀσχοληθήσῃ, ἀσχοληθήσει	ἀσχοληθήσεται	ἀσχοληθήσεσθον	ἀσχοληθήσεσθον	ἀσχοληθησόμεθᾰ	ἀσχοληθήσεσθε	ἀσχοληθήσονται
passive	optative	ἀσχοληθησοίμην	ἀσχοληθήσοιο	ἀσχοληθήσοιτο	ἀσχοληθήσοισθον	ἀσχοληθησοίσθην	ἀσχοληθησοίμεθᾰ	ἀσχοληθήσοισθε	ἀσχοληθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ἀσχολήσειν			ἀσχολήσεσθαι		ἀσχοληθήσεσθαι
participle	m	ἀσχολήσων			ἀσχολησόμενος		ἀσχοληθησόμενος
	f	ἀσχολήσουσᾰ			ἀσχολησομένη		ἀσχοληθησομένη
	n	ἀσχολῆσον			ἀσχολησόμενον		ἀσχοληθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἠσχόλησᾰ, ἠσχολησᾰ́μην, ἠσχολήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠσχόλησᾰ	ἠσχόλησᾰς	ἠσχόλησε(ν)	ἠσχολήσᾰτον	ἠσχολησᾰ́την	ἠσχολήσᾰμεν	ἠσχολήσᾰτε	ἠσχόλησᾰν
	subjunctive	ἀσχολήσω	ἀσχολήσῃς	ἀσχολήσῃ	ἀσχολήσητον	ἀσχολήσητον	ἀσχολήσωμεν	ἀσχολήσητε	ἀσχολήσωσῐ(ν)
	optative	ἀσχολήσαιμῐ	ἀσχολήσειᾰς, ἀσχολήσαις	ἀσχολήσειε(ν), ἀσχολήσαι	ἀσχολήσαιτον	ἀσχολησαίτην	ἀσχολήσαιμεν	ἀσχολήσαιτε	ἀσχολήσειᾰν, ἀσχολήσαιεν
	imperative		ἀσχόλησον	ἀσχολησᾰ́τω	ἀσχολήσᾰτον	ἀσχολησᾰ́των		ἀσχολήσᾰτε	ἀσχολησᾰ́ντων
middle	indicative	ἠσχολησᾰ́μην	ἠσχολήσω	ἠσχολήσᾰτο	ἠσχολήσᾰσθον	ἠσχολησᾰ́σθην	ἠσχολησᾰ́μεθᾰ	ἠσχολήσᾰσθε	ἠσχολήσᾰντο
	subjunctive	ἀσχολήσωμαι	ἀσχολήσῃ	ἀσχολήσηται	ἀσχολήσησθον	ἀσχολήσησθον	ἀσχολησώμεθᾰ	ἀσχολήσησθε	ἀσχολήσωνται
	optative	ἀσχολησαίμην	ἀσχολήσαιο	ἀσχολήσαιτο	ἀσχολήσαισθον	ἀσχολησαίσθην	ἀσχολησαίμεθᾰ	ἀσχολήσαισθε	ἀσχολήσαιντο
	imperative		ἀσχόλησαι	ἀσχολησᾰ́σθω	ἀσχολήσᾰσθον	ἀσχολησᾰ́σθων		ἀσχολήσᾰσθε	ἀσχολησᾰ́σθων
passive	indicative	ἠσχολήθην	ἠσχολήθης	ἠσχολήθη	ἠσχολήθητον	ἠσχοληθήτην	ἠσχολήθημεν	ἠσχολήθητε	ἠσχολήθησᾰν
	subjunctive	ἀσχοληθῶ	ἀσχοληθῇς	ἀσχοληθῇ	ἀσχοληθῆτον	ἀσχοληθῆτον	ἀσχοληθῶμεν	ἀσχοληθῆτε	ἀσχοληθῶσῐ(ν)
	optative	ἀσχοληθείην	ἀσχοληθείης	ἀσχοληθείη	ἀσχοληθεῖτον, ἀσχοληθείητον	ἀσχοληθείτην, ἀσχοληθειήτην	ἀσχοληθεῖμεν, ἀσχοληθείημεν	ἀσχοληθεῖτε, ἀσχοληθείητε	ἀσχοληθεῖεν, ἀσχοληθείησᾰν
	imperative		ἀσχολήθητῐ	ἀσχοληθήτω	ἀσχολήθητον	ἀσχοληθήτων		ἀσχολήθητε	ἀσχοληθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἀσχολῆσαι			ἀσχολήσᾰσθαι		ἀσχοληθῆναι
participle	m	ἀσχολήσᾱς			ἀσχολησᾰ́μενος		ἀσχοληθείς
	f	ἀσχολήσᾱσᾰ			ἀσχολησᾰμένη		ἀσχοληθεῖσᾰ
	n	ἀσχολῆσᾰν			ἀσχολησᾰ́μενον		ἀσχοληθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ἠσχόληκᾰ, ἠσχόλημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠσχόληκᾰ	ἠσχόληκᾰς	ἠσχόληκε(ν)	ἠσχολήκᾰτον	ἠσχολήκᾰτον	ἠσχολήκᾰμεν	ἠσχολήκᾰτε	ἠσχολήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἠσχολήκω	ἠσχολήκῃς	ἠσχολήκῃ	ἠσχολήκητον	ἠσχολήκητον	ἠσχολήκωμεν	ἠσχολήκητε	ἠσχολήκωσῐ(ν)
	optative	ἠσχολήκοιμῐ, ἠσχοληκοίην	ἠσχολήκοις, ἠσχοληκοίης	ἠσχολήκοι, ἠσχοληκοίη	ἠσχολήκοιτον	ἠσχοληκοίτην	ἠσχολήκοιμεν	ἠσχολήκοιτε	ἠσχολήκοιεν
	imperative		ἠσχόληκε	ἠσχοληκέτω	ἠσχολήκετον	ἠσχοληκέτων		ἠσχολήκετε	ἠσχοληκόντων
middle/passive	indicative	ἠσχόλημαι	ἠσχόλησαι	ἠσχόληται	ἠσχόλησθον	ἠσχόλησθον	ἠσχολήμεθᾰ	ἠσχόλησθε	ἠσχόληνται
	subjunctive	ἠσχολημένος ὦ	ἠσχολημένος ᾖς	ἠσχολημένος ᾖ	ἠσχολημένω ἦτον	ἠσχολημένω ἦτον	ἠσχολημένοι ὦμεν	ἠσχολημένοι ἦτε	ἠσχολημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἠσχολημένος εἴην	ἠσχολημένος εἴης	ἠσχολημένος εἴη	ἠσχολημένω εἴητον, εἶτον	ἠσχολημένω εἰήτην, εἴτην	ἠσχολημένοι εἴημεν, εἶμεν	ἠσχολημένοι εἴητε, εἶτε	ἠσχολημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἠσχόλησο	ἠσχολήσθω	ἠσχόλησθον	ἠσχολήσθων		ἠσχόλησθε	ἠσχολήσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἠσχοληκέναι				ἠσχολῆσθαι
participle	m	ἠσχοληκώς				ἠσχολημένος
	f	ἠσχοληκυῖᾰ				ἠσχολημένη
	n	ἠσχοληκός				ἠσχολημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἠσχολήκειν, ἠσχολήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠσχολήκειν, ἠσχολήκη	ἠσχολήκεις, ἠσχολήκης	ἠσχολήκει(ν)	ἠσχολήκετον	ἠσχοληκέτην	ἠσχολήκεμεν	ἠσχολήκετε	ἠσχολήκεσᾰν
middle/passive	indicative	ἠσχολήμην	ἠσχόλησο	ἠσχόλητο	ἠσχόλησθον	ἠσχολήσθην	ἠσχολήμεθᾰ	ἠσχόλησθε	ἠσχόληντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ἀπασχολέω (apaskholéō)