ἀπασχολέω

See also: ἀπασχολῶ

Ancient Greek

Etymology

From ᾰ̓πο- (ăpo-, “away, off”) +‎ ἀσχολέω (askholéō, “to engage, occupy”).

Pronunciation

 

Verb

ἀπᾰσχολέω • (apăskholéō)

  1. to leave one no leisure, keep one busy or occupied or engrossed

Conjugation

   Present: ἀπᾰσχολέω, ἀπᾰσχολέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀπᾰσχολέω ἀπᾰσχολέεις ἀπᾰσχολέει ἀπᾰσχολέετον ἀπᾰσχολέετον ἀπᾰσχολέομεν ἀπᾰσχολέετε ἀπᾰσχολέουσῐ(ν)
subjunctive ἀπᾰσχολέω ἀπᾰσχολέῃς ἀπᾰσχολέῃ ἀπᾰσχολέητον ἀπᾰσχολέητον ἀπᾰσχολέωμεν ἀπᾰσχολέητε ἀπᾰσχολέωσῐ(ν)
optative ἀπᾰσχολέοιμῐ ἀπᾰσχολέοις ἀπᾰσχολέοι ἀπᾰσχολέοιτον ἀπᾰσχολεοίτην ἀπᾰσχολέοιμεν ἀπᾰσχολέοιτε ἀπᾰσχολέοιεν
imperative   ἀπᾰσχόλεε ἀπᾰσχολεέτω ἀπᾰσχολέετον ἀπᾰσχολεέτων   ἀπᾰσχολέετε ἀπᾰσχολεόντων
middle/passive indicative ἀπᾰσχολέομαι ἀπᾰσχολέῃ,
ἀπᾰσχολέει 		ἀπᾰσχολέεται ἀπᾰσχολέεσθον ἀπᾰσχολέεσθον ἀπᾰσχολεόμεθᾰ ἀπᾰσχολέεσθε ἀπᾰσχολέονται
subjunctive ἀπᾰσχολέωμαι ἀπᾰσχολέῃ ἀπᾰσχολέηται ἀπᾰσχολέησθον ἀπᾰσχολέησθον ἀπᾰσχολεώμεθᾰ ἀπᾰσχολέησθε ἀπᾰσχολέωνται
optative ἀπᾰσχολεοίμην ἀπᾰσχολέοιο ἀπᾰσχολέοιτο ἀπᾰσχολέοισθον ἀπᾰσχολεοίσθην ἀπᾰσχολεοίμεθᾰ ἀπᾰσχολέοισθε ἀπᾰσχολέοιντο
imperative   ἀπᾰσχολέου ἀπᾰσχολεέσθω ἀπᾰσχολέεσθον ἀπᾰσχολεέσθων   ἀπᾰσχολέεσθε ἀπᾰσχολεέσθων
active middle/passive
infinitive ἀπᾰσχολέειν ἀπᾰσχολέεσθαι
participle m ἀπᾰσχολέων ἀπᾰσχολεόμενος
f ἀπᾰσχολέουσᾰ ἀπᾰσχολεομένη
n ἀπᾰσχολέον ἀπᾰσχολεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: ἀπᾰσχολῶ, ἀπᾰσχολοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀπᾰσχολῶ ἀπᾰσχολεῖς ἀπᾰσχολεῖ ἀπᾰσχολεῖτον ἀπᾰσχολεῖτον ἀπᾰσχολοῦμεν ἀπᾰσχολεῖτε ἀπᾰσχολοῦσῐ(ν)
subjunctive ἀπᾰσχολῶ ἀπᾰσχολῇς ἀπᾰσχολῇ ἀπᾰσχολῆτον ἀπᾰσχολῆτον ἀπᾰσχολῶμεν ἀπᾰσχολῆτε ἀπᾰσχολῶσῐ(ν)
optative ἀπᾰσχολοίην,
ἀπᾰσχολοῖμῐ 		ἀπᾰσχολοίης,
ἀπᾰσχολοῖς 		ἀπᾰσχολοίη,
ἀπᾰσχολοῖ 		ἀπᾰσχολοῖτον,
ἀπᾰσχολοίητον 		ἀπᾰσχολοίτην,
ἀπᾰσχολοιήτην 		ἀπᾰσχολοῖμεν,
ἀπᾰσχολοίημεν 		ἀπᾰσχολοῖτε,
ἀπᾰσχολοίητε 		ἀπᾰσχολοῖεν,
ἀπᾰσχολοίησᾰν
imperative   ἀπᾰσχόλει ἀπᾰσχολείτω ἀπᾰσχολεῖτον ἀπᾰσχολείτων   ἀπᾰσχολεῖτε ἀπᾰσχολούντων
middle/passive indicative ἀπᾰσχολοῦμαι ἀπᾰσχολεῖ,
ἀπᾰσχολῇ 		ἀπᾰσχολεῖται ἀπᾰσχολεῖσθον ἀπᾰσχολεῖσθον ἀπᾰσχολούμεθᾰ ἀπᾰσχολεῖσθε ἀπᾰσχολοῦνται
subjunctive ἀπᾰσχολῶμαι ἀπᾰσχολῇ ἀπᾰσχολῆται ἀπᾰσχολῆσθον ἀπᾰσχολῆσθον ἀπᾰσχολώμεθᾰ ἀπᾰσχολῆσθε ἀπᾰσχολῶνται
optative ἀπᾰσχολοίμην ἀπᾰσχολοῖο ἀπᾰσχολοῖτο ἀπᾰσχολοῖσθον ἀπᾰσχολοίσθην ἀπᾰσχολοίμεθᾰ ἀπᾰσχολοῖσθε ἀπᾰσχολοῖντο
imperative   ἀπᾰσχολοῦ ἀπᾰσχολείσθω ἀπᾰσχολεῖσθον ἀπᾰσχολείσθων   ἀπᾰσχολεῖσθε ἀπᾰσχολείσθων
active middle/passive
infinitive ἀπᾰσχολεῖν ἀπᾰσχολεῖσθαι
participle m ἀπᾰσχολῶν ἀπᾰσχολούμενος
f ἀπᾰσχολοῦσᾰ ἀπᾰσχολουμένη
n ἀπᾰσχολοῦν ἀπᾰσχολούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἀπησχόλεον, ἀπησχολεόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀπησχόλεον ἀπησχόλεες ἀπησχόλεε(ν) ἀπησχολέετον ἀπησχολεέτην ἀπησχολέομεν ἀπησχολέετε ἀπησχόλεον
middle/passive indicative ἀπησχολεόμην ἀπησχολέου ἀπησχολέετο ἀπησχολέεσθον ἀπησχολεέσθην ἀπησχολεόμεθᾰ ἀπησχολέεσθε ἀπησχολέοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἀπησχόλουν, ἀπησχολούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀπησχόλουν ἀπησχόλεις ἀπησχόλει ἀπησχολεῖτον ἀπησχολείτην ἀπησχολοῦμεν ἀπησχολεῖτε ἀπησχόλουν
middle/passive indicative ἀπησχολούμην ἀπησχολοῦ ἀπησχολεῖτο ἀπησχολεῖσθον ἀπησχολείσθην ἀπησχολούμεθᾰ ἀπησχολεῖσθε ἀπησχολοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἀπᾰσχολήσω, ἀπᾰσχολήσομαι, ἀπᾰσχοληθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀπᾰσχολήσω ἀπᾰσχολήσεις ἀπᾰσχολήσει ἀπᾰσχολήσετον ἀπᾰσχολήσετον ἀπᾰσχολήσομεν ἀπᾰσχολήσετε ἀπᾰσχολήσουσῐ(ν)
optative ἀπᾰσχολήσοιμῐ ἀπᾰσχολήσοις ἀπᾰσχολήσοι ἀπᾰσχολήσοιτον ἀπᾰσχολησοίτην ἀπᾰσχολήσοιμεν ἀπᾰσχολήσοιτε ἀπᾰσχολήσοιεν
middle indicative ἀπᾰσχολήσομαι ἀπᾰσχολήσῃ,
ἀπᾰσχολήσει 		ἀπᾰσχολήσεται ἀπᾰσχολήσεσθον ἀπᾰσχολήσεσθον ἀπᾰσχολησόμεθᾰ ἀπᾰσχολήσεσθε ἀπᾰσχολήσονται
optative ἀπᾰσχολησοίμην ἀπᾰσχολήσοιο ἀπᾰσχολήσοιτο ἀπᾰσχολήσοισθον ἀπᾰσχολησοίσθην ἀπᾰσχολησοίμεθᾰ ἀπᾰσχολήσοισθε ἀπᾰσχολήσοιντο
passive indicative ἀπᾰσχοληθήσομαι ἀπᾰσχοληθήσῃ,
ἀπᾰσχοληθήσει 		ἀπᾰσχοληθήσεται ἀπᾰσχοληθήσεσθον ἀπᾰσχοληθήσεσθον ἀπᾰσχοληθησόμεθᾰ ἀπᾰσχοληθήσεσθε ἀπᾰσχοληθήσονται
optative ἀπᾰσχοληθησοίμην ἀπᾰσχοληθήσοιο ἀπᾰσχοληθήσοιτο ἀπᾰσχοληθήσοισθον ἀπᾰσχοληθησοίσθην ἀπᾰσχοληθησοίμεθᾰ ἀπᾰσχοληθήσοισθε ἀπᾰσχοληθήσοιντο
active middle passive
infinitive ἀπᾰσχολήσειν ἀπᾰσχολήσεσθαι ἀπᾰσχοληθήσεσθαι
participle m ἀπᾰσχολήσων ἀπᾰσχολησόμενος ἀπᾰσχοληθησόμενος
f ἀπᾰσχολήσουσᾰ ἀπᾰσχολησομένη ἀπᾰσχοληθησομένη
n ἀπᾰσχολῆσον ἀπᾰσχολησόμενον ἀπᾰσχοληθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἀπησχόλησᾰ, ἀπησχολησᾰ́μην, ἀπησχολήθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀπησχόλησᾰ ἀπησχόλησᾰς ἀπησχόλησε(ν) ἀπησχολήσᾰτον ἀπησχολησᾰ́την ἀπησχολήσᾰμεν ἀπησχολήσᾰτε ἀπησχόλησᾰν
subjunctive ἀπᾰσχολήσω ἀπᾰσχολήσῃς ἀπᾰσχολήσῃ ἀπᾰσχολήσητον ἀπᾰσχολήσητον ἀπᾰσχολήσωμεν ἀπᾰσχολήσητε ἀπᾰσχολήσωσῐ(ν)
optative ἀπᾰσχολήσαιμῐ ἀπᾰσχολήσειᾰς,
ἀπᾰσχολήσαις 		ἀπᾰσχολήσειε(ν),
ἀπᾰσχολήσαι 		ἀπᾰσχολήσαιτον ἀπᾰσχολησαίτην ἀπᾰσχολήσαιμεν ἀπᾰσχολήσαιτε ἀπᾰσχολήσειᾰν,
ἀπᾰσχολήσαιεν
imperative   ἀπᾰσχόλησον ἀπᾰσχολησᾰ́τω ἀπᾰσχολήσᾰτον ἀπᾰσχολησᾰ́των   ἀπᾰσχολήσᾰτε ἀπᾰσχολησᾰ́ντων
middle indicative ἀπησχολησᾰ́μην ἀπησχολήσω ἀπησχολήσᾰτο ἀπησχολήσᾰσθον ἀπησχολησᾰ́σθην ἀπησχολησᾰ́μεθᾰ ἀπησχολήσᾰσθε ἀπησχολήσᾰντο
subjunctive ἀπᾰσχολήσωμαι ἀπᾰσχολήσῃ ἀπᾰσχολήσηται ἀπᾰσχολήσησθον ἀπᾰσχολήσησθον ἀπᾰσχολησώμεθᾰ ἀπᾰσχολήσησθε ἀπᾰσχολήσωνται
optative ἀπᾰσχολησαίμην ἀπᾰσχολήσαιο ἀπᾰσχολήσαιτο ἀπᾰσχολήσαισθον ἀπᾰσχολησαίσθην ἀπᾰσχολησαίμεθᾰ ἀπᾰσχολήσαισθε ἀπᾰσχολήσαιντο
imperative   ἀπᾰσχόλησαι ἀπᾰσχολησᾰ́σθω ἀπᾰσχολήσᾰσθον ἀπᾰσχολησᾰ́σθων   ἀπᾰσχολήσᾰσθε ἀπᾰσχολησᾰ́σθων
passive indicative ἀπησχολήθην ἀπησχολήθης ἀπησχολήθη ἀπησχολήθητον ἀπησχοληθήτην ἀπησχολήθημεν ἀπησχολήθητε ἀπησχολήθησᾰν
subjunctive ἀπᾰσχοληθῶ ἀπᾰσχοληθῇς ἀπᾰσχοληθῇ ἀπᾰσχοληθῆτον ἀπᾰσχοληθῆτον ἀπᾰσχοληθῶμεν ἀπᾰσχοληθῆτε ἀπᾰσχοληθῶσῐ(ν)
optative ἀπᾰσχοληθείην ἀπᾰσχοληθείης ἀπᾰσχοληθείη ἀπᾰσχοληθεῖτον,
ἀπᾰσχοληθείητον 		ἀπᾰσχοληθείτην,
ἀπᾰσχοληθειήτην 		ἀπᾰσχοληθεῖμεν,
ἀπᾰσχοληθείημεν 		ἀπᾰσχοληθεῖτε,
ἀπᾰσχοληθείητε 		ἀπᾰσχοληθεῖεν,
ἀπᾰσχοληθείησᾰν
imperative   ἀπᾰσχολήθητῐ ἀπᾰσχοληθήτω ἀπᾰσχολήθητον ἀπᾰσχοληθήτων   ἀπᾰσχολήθητε ἀπᾰσχοληθέντων
active middle passive
infinitive ἀπᾰσχολῆσαι ἀπᾰσχολήσᾰσθαι ἀπᾰσχοληθῆναι
participle m ἀπᾰσχολήσᾱς ἀπᾰσχολησᾰ́μενος ἀπᾰσχοληθείς
f ἀπᾰσχολήσᾱσᾰ ἀπᾰσχολησᾰμένη ἀπᾰσχοληθεῖσᾰ
n ἀπᾰσχολῆσᾰν ἀπᾰσχολησᾰ́μενον ἀπᾰσχοληθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἀπησχόληκᾰ, ἀπησχόλημαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀπησχόληκᾰ ἀπησχόληκᾰς ἀπησχόληκε(ν) ἀπησχολήκᾰτον ἀπησχολήκᾰτον ἀπησχολήκᾰμεν ἀπησχολήκᾰτε ἀπησχολήκᾱσῐ(ν)
subjunctive ἀπησχολήκω ἀπησχολήκῃς ἀπησχολήκῃ ἀπησχολήκητον ἀπησχολήκητον ἀπησχολήκωμεν ἀπησχολήκητε ἀπησχολήκωσῐ(ν)
optative ἀπησχολήκοιμῐ,
ἀπησχοληκοίην 		ἀπησχολήκοις,
ἀπησχοληκοίης 		ἀπησχολήκοι,
ἀπησχοληκοίη 		ἀπησχολήκοιτον ἀπησχοληκοίτην ἀπησχολήκοιμεν ἀπησχολήκοιτε ἀπησχολήκοιεν
imperative   ἀπησχόληκε ἀπησχοληκέτω ἀπησχολήκετον ἀπησχοληκέτων   ἀπησχολήκετε ἀπησχοληκόντων
middle/passive indicative ἀπησχόλημαι ἀπησχόλησαι ἀπησχόληται ἀπησχόλησθον ἀπησχόλησθον ἀπησχολήμεθᾰ ἀπησχόλησθε ἀπησχόληνται
subjunctive ἀπησχολημένος ὦ ἀπησχολημένος ᾖς ἀπησχολημένος ᾖ ἀπησχολημένω ἦτον ἀπησχολημένω ἦτον ἀπησχολημένοι ὦμεν ἀπησχολημένοι ἦτε ἀπησχολημένοι ὦσῐ(ν)
optative ἀπησχολημένος εἴην ἀπησχολημένος εἴης ἀπησχολημένος εἴη ἀπησχολημένω εἴητον,
εἶτον 		ἀπησχολημένω εἰήτην,
εἴτην 		ἀπησχολημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἀπησχολημένοι εἴητε,
εἶτε 		ἀπησχολημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἀπησχόλησο ἀπησχολήσθω ἀπησχόλησθον ἀπησχολήσθων   ἀπησχόλησθε ἀπησχολήσθων
active middle/passive
infinitive ἀπησχοληκέναι ἀπησχολῆσθαι
participle m ἀπησχοληκώς ἀπησχολημένος
f ἀπησχοληκυῖᾰ ἀπησχολημένη
n ἀπησχοληκός ἀπησχολημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἀπησχολήκειν, ἀπησχολήμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀπησχολήκειν,
ἀπησχολήκη 		ἀπησχολήκεις,
ἀπησχολήκης 		ἀπησχολήκει(ν) ἀπησχολήκετον ἀπησχοληκέτην ἀπησχολήκεμεν ἀπησχολήκετε ἀπησχολήκεσᾰν
middle/passive indicative ἀπησχολήμην ἀπησχόλησο ἀπησχόλητο ἀπησχόλησθον ἀπησχολήσθην ἀπησχολήμεθᾰ ἀπησχόλησθε ἀπησχόληντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • → Greek: απασχολώ (apascholó) (learned)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.