ἀρχιτεκτονικός

See also: αρχιτεκτονικός

Ancient Greek

Etymology

From ἀρχιτέκτων (arkhitéktōn) +‎ -ικός (-ikós)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ar.kʰi.tek.to.ni.kós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ar.kʰi.tek.to.niˈkos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ar.çi.tek.to.niˈkos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ar.çi.tek.to.niˈkos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ar.çi.tek.to.niˈkos/

Adjective

ἀρχῐτεκτονῐκός • (arkhĭtektonĭkós) m (feminine ἀρχῐτεκτονῐκή, neuter ἀρχῐτεκτονῐκόν); first/second declension

of or for a master builder or architect
fit to be a master builder, skilled in architecture
(nominalized, feminine) architecture

Declension

First and second declension of ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκός; ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκή; ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκός ărkhĭtektonĭkós	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκή ărkhĭtektonĭkḗ	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκόν ărkhĭtektonĭkón	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκώ ărkhĭtektonĭkṓ	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκᾱ́ ărkhĭtektonĭkā́	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκώ ărkhĭtektonĭkṓ	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοί ărkhĭtektonĭkoí	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκαί ărkhĭtektonĭkaí	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκᾰ́ ărkhĭtektonĭkắ
Genitive	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοῦ ărkhĭtektonĭkoû	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκῆς ărkhĭtektonĭkês	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοῦ ărkhĭtektonĭkoû	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοῖν ărkhĭtektonĭkoîn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκαῖν ărkhĭtektonĭkaîn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοῖν ărkhĭtektonĭkoîn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκῶν ărkhĭtektonĭkôn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκῶν ărkhĭtektonĭkôn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκῶν ărkhĭtektonĭkôn
Dative	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκῷ ărkhĭtektonĭkōî	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκῇ ărkhĭtektonĭkēî	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκῷ ărkhĭtektonĭkōî	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοῖν ărkhĭtektonĭkoîn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκαῖν ărkhĭtektonĭkaîn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοῖν ărkhĭtektonĭkoîn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοῖς ărkhĭtektonĭkoîs	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκαῖς ărkhĭtektonĭkaîs	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοῖς ărkhĭtektonĭkoîs
Accusative	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκόν ărkhĭtektonĭkón	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκήν ărkhĭtektonĭkḗn	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκόν ărkhĭtektonĭkón	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκώ ărkhĭtektonĭkṓ	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκᾱ́ ărkhĭtektonĭkā́	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκώ ărkhĭtektonĭkṓ	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκούς ărkhĭtektonĭkoús	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκᾱ́ς ărkhĭtektonĭkā́s	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκᾰ́ ărkhĭtektonĭkắ
Vocative	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκέ ărkhĭtektonĭké	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκή ărkhĭtektonĭkḗ	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκόν ărkhĭtektonĭkón	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκώ ărkhĭtektonĭkṓ	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκᾱ́ ărkhĭtektonĭkā́	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκώ ărkhĭtektonĭkṓ	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκοί ărkhĭtektonĭkoí	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκαί ărkhĭtektonĭkaí	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκᾰ́ ărkhĭtektonĭkắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκῶς ărkhĭtektonĭkôs			ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκώτερος ărkhĭtektonĭkṓteros			ᾰ̓ρχῐτεκτονῐκώτᾰτος ărkhĭtektonĭkṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

Greek: αρχιτεκτονικός (architektonikós)
→ Latin: architectonicus (see there for further descendants)
→ Macedonian: архитекто́нски (arhitektónski)