ἀπειλητικός
Ancient Greek
Etymology
ᾰ̓πειλή (ăpeilḗ) + -τῐκός (-tĭkós).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /a.peː.lɛː.ti.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /a.pi.le̝.tiˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /a.pi.li.tiˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /a.pi.li.tiˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /a.pi.li.tiˈkos/
Adjective
ᾰ̓πειλητῐκός • (ăpeilētĭkós) m (feminine ἀπειλητῐκή, neuter ἀπειλητῐκόν); first/second declension
Declension
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
| Nominative | ᾰ̓πειλητῐκός ăpeilētĭkós |
ᾰ̓πειλητῐκή ăpeilētĭkḗ |
ᾰ̓πειλητῐκόν ăpeilētĭkón |
ᾰ̓πειλητῐκώ ăpeilētĭkṓ |
ᾰ̓πειλητῐκᾱ́ ăpeilētĭkā́ |
ᾰ̓πειλητῐκώ ăpeilētĭkṓ |
ᾰ̓πειλητῐκοί ăpeilētĭkoí |
ᾰ̓πειλητῐκαί ăpeilētĭkaí |
ᾰ̓πειλητῐκᾰ́ ăpeilētĭkắ | |||||
| Genitive | ᾰ̓πειλητῐκοῦ ăpeilētĭkoû |
ᾰ̓πειλητῐκῆς ăpeilētĭkês |
ᾰ̓πειλητῐκοῦ ăpeilētĭkoû |
ᾰ̓πειλητῐκοῖν ăpeilētĭkoîn |
ᾰ̓πειλητῐκαῖν ăpeilētĭkaîn |
ᾰ̓πειλητῐκοῖν ăpeilētĭkoîn |
ᾰ̓πειλητῐκῶν ăpeilētĭkôn |
ᾰ̓πειλητῐκῶν ăpeilētĭkôn |
ᾰ̓πειλητῐκῶν ăpeilētĭkôn | |||||
| Dative | ᾰ̓πειλητῐκῷ ăpeilētĭkōî |
ᾰ̓πειλητῐκῇ ăpeilētĭkēî |
ᾰ̓πειλητῐκῷ ăpeilētĭkōî |
ᾰ̓πειλητῐκοῖν ăpeilētĭkoîn |
ᾰ̓πειλητῐκαῖν ăpeilētĭkaîn |
ᾰ̓πειλητῐκοῖν ăpeilētĭkoîn |
ᾰ̓πειλητῐκοῖς ăpeilētĭkoîs |
ᾰ̓πειλητῐκαῖς ăpeilētĭkaîs |
ᾰ̓πειλητῐκοῖς ăpeilētĭkoîs | |||||
| Accusative | ᾰ̓πειλητῐκόν ăpeilētĭkón |
ᾰ̓πειλητῐκήν ăpeilētĭkḗn |
ᾰ̓πειλητῐκόν ăpeilētĭkón |
ᾰ̓πειλητῐκώ ăpeilētĭkṓ |
ᾰ̓πειλητῐκᾱ́ ăpeilētĭkā́ |
ᾰ̓πειλητῐκώ ăpeilētĭkṓ |
ᾰ̓πειλητῐκούς ăpeilētĭkoús |
ᾰ̓πειλητῐκᾱ́ς ăpeilētĭkā́s |
ᾰ̓πειλητῐκᾰ́ ăpeilētĭkắ | |||||
| Vocative | ᾰ̓πειλητῐκέ ăpeilētĭké |
ᾰ̓πειλητῐκή ăpeilētĭkḗ |
ᾰ̓πειλητῐκόν ăpeilētĭkón |
ᾰ̓πειλητῐκώ ăpeilētĭkṓ |
ᾰ̓πειλητῐκᾱ́ ăpeilētĭkā́ |
ᾰ̓πειλητῐκώ ăpeilētĭkṓ |
ᾰ̓πειλητῐκοί ăpeilētĭkoí |
ᾰ̓πειλητῐκαί ăpeilētĭkaí |
ᾰ̓πειλητῐκᾰ́ ăpeilētĭkắ | |||||
| Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
| ᾰ̓πειλητῐκῶς ăpeilētĭkôs |
ᾰ̓πειλητῐκώτερος ăpeilētĭkṓteros |
ᾰ̓πειλητῐκώτᾰτος ăpeilētĭkṓtătos | ||||||||||||
| Notes: |
| |||||||||||||
Descendants
- Greek: απειλητικός (apeilitikós)
Further reading
- “ἀπειλητικός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ἀπειλητικός in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- “ἀπειλητικός”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- ἀπειλητικός in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
- ἀπειλητικός, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011